Sevipte kavuşamayan var mı aramızda ?

Çok sevdim... Biz yakın arkadaştık, birbirimizin en yakın arkadaşıydık. O hep söylerdi kimseyi umursamam kanka kusura bakma ama sen gitsen senin de arkandan ağlamam derdi. Beraber aynı okula gitme hayalleri kurmuştuk, bir arkadaşımızın evinde buluşur sohbet eder eğlenirdik, ama en çok onunla ben birbirimizden eğlenirdik. X kişisi diyeceğim adına. X'le beraber aynı dershaneye giderdik, onun okulu şehrin tepesindeydi ama benim okulum şehrin en altındaydı. 1,5 kilometre vardı okullarımızın arasında. Ben bazen arkadaşlarımla gezme bahanesiyle şehrin en tepesine gider, onun sınıfından onun dersi dinlemesini izlerdim. Zil çaldığında ortalıktan kaybolurdum beni görmemesi için.. Ailesi ile de tanışmıştım, annesi aynı benim annem gibi çok kızgın olabiliyordu hatta bütün travmaları annesiyleydi. Babasını daha çok severdi, tıpkı benim gibi. Babası hayatındaki en değerli şeyiydi. Lakap bile takmıştık ona, o lakabı kullanınca hep gülüyordu. Muhabbet kuşu vardı bir tane, benim de vardı. Ders çalışırken dershanenin alt katında kimse olmazdı, biz hep yan yana oturur çalışırdık. Hocalar yan yana oturmamızı yasaklamışlardı çok konuştuğumuz ve gülüştüğümüz için. Beraber şehirdeki özel kütüphaneye de giderdik, ikimizin de hedefi aynı okuldu gidememiş olsak bile. Onunla kütüphaneye gidebilmek için harçlığımı harcamazdım, bitmiş olsa bile gider annemden fazlasını isterdim. Kütüphanede ders çalışamaz, adapte olamazdım ama sırf onu görebilmek için, onunla daha fazla zaman geçirebilmek için giderdim o kütüphaneye. Kütüphanede bile sürekli birbirimize bakıp bakıp gülüşürdük. İkimiz de sigara, elektronik gibi şeylerden nefret ederdik ve arkadaş ortamımızda sürekli içen insanlar vardı. Onlardan sürekli uzak durur, sigara içtikleri için onları "ignore"'lardık. Her gece iyi geceler, her sabah günaydın mesajı yollardım ona. Bana geri cevap vermezdi, emoji atardı veya görüldü atardı. Dershanede, arkadaşımızın evinde falan sürekli omzuma ve bacağıma yatardı, benim tabletimden oyun oynardı. Kimseye vermediğim tabletimi bir tek ona veriyordum. Telefon konusunda zaten birbirimizin telefon şifrelerini biliyorduk ve asla birbirimizden esirgemezdik, ben X'e, X bana sürekli telefonunu verirdi ve gezinmemize sıkıntı etmezdi. Sırf o oynuyor diye PUBG öğrenip iyi oynamaya başlamıştım, asıl ilgi alanım bilgisayar oyunları iken sırf o oynuyor diye bilgisayarı bırakıp tablet oyunlarına geçmiştim. Hep beraber otururduk bir yere gittiğimiz zaman. Bir gün beni evine bile çağırmıştı ders çalışmak için, sözde ders çalışacaktık. Verdim tabletimi yine başladı oyun oynamaya, o oynarken telefona bakar gibi yapıyordum ama sürekli onu izliyordum. Bir arkadaşımız daha vardı evinde, o muhabbet kuşundan nefret ederdi hatta kuş uçmaya başladığı an korkardı. Ama ben kuşu sen seviyorsun diye sürekli severdim. Beraber o arkadaşımızın bıyıklarını bile almıştık (kız). Sen kendine sürekli çirkinim derdin ama ben sürekli seni teşvik eder ve güzel olduğunu söylerdim. Benim doğum günümde bana verdiğin ilk hediyeden sonra sarılmıştık ve 30 saniye boyunca öyle durmuştuk, en yakın anlarımızdan biriydi. Diğerleri zaten omzuma yatmandı. Herkes bizi sevgiliyiz sanardı ama biz herkese öyle olmadığını söylerdik. Çünkü ben de ilk başta seni en yakın arkadaşım gibi görüyordum. Sonradan farkettim aşk olduğunu çünkü ilk kez aşıktım. Bana hep çok tatlı olduğumu söylerdin. Gece 3-4'e kadar ders çalışmamız gerekirken biz gece 3-4'e kadar PUBG oynardık. Ben sana açıldım, bir gece vakti. Beni gaza getirdi arkadaşlarım, açıldım. Sen benden hoşlanmadığını, arkadaş kalmamız gerektiğini söyledin. Beni teşvik ettin, geçer geçer dedin. Ben 40 gündür hoşlanıyordum ve 41. gün açılmıştım sana. En yakın arkadaş kalmaya devam edelim dedin. Tamam dedim ama öyle değildi, hala hoşlanıyordum. Büyük ihtimalle arkadaşlarına anlattın, 4-5 gün sonra normal mesajlaşırken bana bir anda artık seninle arkadaş kalamayız rahat edemiyorum dedin. Arkadaşlarının verdiği tavsiyeydi eminim. Çünkü sen bana böyle yapmazdın. O gün bu gündür hala seni seviyorum ama sorana sevmediğimi söylüyorum, özledim mi özledim. Artık ben başka ülkeye taşınıyorum ama seni özlemeye devam edeceğim.

Sevipte Kavuşamamak Mı Sanki Birisi Yaralarımı Açtı :(

Sevmek Neydi Ki Herşeyini Ona Vermek İsterse Canını Bile Öyleydi Demi Zarar Görmüş Bu Benliğimden Hatırladıgım Bunlar..

Sevdim Ben de Sevdim Hemde Öyle Bir Sevdim Ki Herkes Gibi Bende Anlatamıyacam Bu Sevgi Denen Şeyi Sadece Sevdim Diye Biliyorum Bundan 7 Sene Önceydi Herşey Güzel Giderken Bir Gün Telefonum Çaldı Ve Ağlayarak Konusan Kız Arkadaşım Beni EVLENDİRİYORLAR bunu duyduktan sonra bir çok şeyi duymadım dünyam yıkıldı güneş battı sanki heryer karanlık olmuştu ne dıyecegımı bılemedım nasıl olurdu böyle bir şey uzun lafın kısası evlendi gelelim bana aslında benliğini kaybetmiş bana herşeyi bitmiş bana öyle de oldu ondan sonra 1 sene ölümü bekledim ama gelmedi ben gideyim dedim ailem geldi aklıma gidemedim nemi oldu her gün öldüm kaldıgım yerden tekrardan dogdum her günüm böyle geçti acım kabuk baglıyordu artık zamanla kimi zaman sevgim nefretle yarışıyordu artık gözüm kimseyi görmüyordu güzelmiş çirkinmiş artık bende evleniyordum o olmadıya umrum da değildi artık evleneciğim kişi ah benim aptal kafam öyle değilmiş işte önemliymiş kim oldugu neyse söz nişan derken hoop nikah kıyıldı 1 hafta sonra düğünüm olacakken kız tarafının dayısı vefat etti 3-4 ay ertelendi düğün keşke hiç olmasaydı dostlar neyse bu arada tartışmalar başlamıştı aramızda her geçen gün kötüye azda olsa ona olan saygım sevgim iyice bitiyordu ve öylede oldu ve bir baktım ki ben bambaşka birisine aşık oldum artık evlilikten de dönemezdim bunuda unuturum dedim evlendim keşke evlenmeseydim belki bir çok kişi kızacak ama başa gelmeden bilemiyor insan hani zamanla seversin diye bir öz varya yalan inanmayın bekar kalın ama sevdiğinizle evlenin severim umuduyla evlenmeyin kendinizi de karşınıdakini de yakmayın.. şimdi o mutlu mesut yaşıyor ben mi her gün dua ediyorum allahıma al şu canımı dıye ya da yuvama huzur ver diye..
sizlere tavsiyem kimse için üzülmeyin arkadaşlar önünüzdeki aşklara bakın yoksa üzülen sadece siz olursunuz..

4 Yıllık bir ilişki içindeydim 2016 tarıhınde lise başlarında başlamıştı bu aşk il görüşte değilde ilk gülüşte ona baktığımda adeta çocuğa dönüyodum kendimi kaybediyodum resmen neyse biz sevgili olduk arkadaımın öldüğü gün tüm okul yastayız ben hıçkırarak ağlıyorum yanımda rumayıp ban söylediği senden ayrılmak istiyorum bb sevemedim :) neyse aradan 1hafta geçti geldi tekrar barıştık ben hayır diyemeyenlerdenim karşımdakı kırılmasın diye kimseye hayır diyemiyorum bu sefer teyzemin vefatında hayla kendi tribinğin düşünüp benim anımda olmadı sadece kendini sevmemi istemesi gibi bişey bu yaklaşık 15 16 kere ayrılıp barışmışızdır nedense ben ondan kopamıyorum kafamı kurcalyan çok soru var ne tekrar gitti bu sefer yalanlarıyla en son evlilik aşamasına gelmiştik ve o aldatmayı seçti :) bende çocukluğumdaki mutluluğumu özşlemeye başladım hayat yaşamak zor gelmeye başladı elimden hiçbirşey gelmiyor dost arkadaş kimse barındırmıyorum sıkıldım yaşamaktan artık böyle insanların bu dünyada olmasını istemiyorum

Ben sevipte ( 7 yıllık bir ilişki) kavuşamayan önceleri üzülen ama sonra kavuşamadığına sevinen biri olarak yazıyorum bu satırları.

Unutuyorsun. ilk başlarda çok acısa da canın zamanla acın kaybolup gidiveriyor. umursamıyorsun. '' Ben niye bu kadar yıpratmışım kendimi? '' diye kızıyorsun kendine. ' Değermiydi?'' diyorsun. '' Bu kadar üzülmemme değermiydi?''

Eğer benim gibi bir yenilgi yaşamışsa insan o içine sığdıramadığı sevgisi nefrete dönüşüyor zamanla. Ama o nefrette kayboluyor içindeki sevgi gibi. Hiç olmamış hiç yaşamamış gibi davranmayı öğreniyorsun. Canın yanıyor ama alışıyorsun

Gün geliyor öyle biri çıkıyor ki karşına '' iyi ki kavuşamamışım'' bile diyorsun

20 yıldan fazla oldu. Hiç benim olmamıştı, ama onun kadar da kimseyi sevmedim.

Bu yaz Türkiye'ye geldi. Eskisi gibi değilim ama sanki kabuk bağlamış yaranın içi kanadı gibi.

Benim olmuş olsaydı, dünyaları verirdim. Ama istemedi benden.

Eski defter olmadı hiç bir zaman, ama içimde bir ukte kaldı.

Ne zaman görsem ellerim huzursuz. Aklım zindanda.

Kalbim bir serçe, gözlerim hüzünlü.

Ben ilk başta sevgimi anlayamadım sonra içimde gitgide büyüdü acım. Gecelerim uykusuz geçti çok büyük bir çöküş yaşadım ama çoğu kişi farketmedi biz erkekler dışa vurmayız pek içimizde yaşarız bu olayları. Ama dayanamıyorum bir ara bir kızla tanıştım arkadaşlığımız gelişti dert arkadaşım oldu ta ki dershane bitene kadar... Zaten o da unutturamadı çok kızın canını yaktım ama haberim olmadı sonradan öğrendim aslında hepsi güzel kızdı ama asla unutamadım onu hala da aynıyım gözümü kapatsam onu görüyorum ne kadar acı ya Allah düşmanıma vermesin aşk acısını...

sevdiğini alamazsın aldığını seversin diye bir laf vardı bizim oralarda. laf zannederdik ama defalarca başımıza gelince bizim de ağzımıza yapıştı...

bende 1 bucuksenedir sürünüyorum benımkı devmek deyılde baglanmak tutkuyla arzuyla beklemek kelımelerle anlatılacak turden diyil zor be cok zor sevip kavusamamak zor hergünnü sayıyorum nekadar zaman gecerse gecsın umudumu yıtırmıyorum heran gelecek dönecek diye beklıyorum sankı canımdan bir parca eksık gibi gitti gidelı bazen görüyorum dokunamıyorum konusamıyorum sadece bakıyorum icim eriyo ama hıc birsey yapamıyorum her gün eriyorum icime atmaktan sıstım ve sızlerle paylasmak istedim bu hayata bıkere gelıyoruz ölduyumuz zaman dönusu olmuyorya sevmekte 1 kere oluyor aslında oda olmazsa hayata kusuyorsunuz beden yasıyor ama ruhun ölüyor adeta hergün

Unutulurmu be...

Mezarıma geleceğini bilsem ölürüm

unutmak diye birşey yok sadece yokluğuna alışmak var, ve zaman geçtikce düşünmemek hatırlanması zor olmak var.

Bende sevipte kavuşmayanlardanım 9 sene geçmesine rağmen hala acısını iliklerimde hissediyorum kavuşamadık tan sonra başka bir şehire taşındım ama çare deyilmiş o benimle her yerde ama bazen istemeden bile hayalime geliyor evlenmiş im onunla çok mutluyum yani evli olmasına rağmen bu hayalı güre biliyorum unudun var ama imkansız olduğunu kabulenemiyorsun

SEVDİM HEMDE ÇOKK KAVUSAMADIK İSMİ EMİNE KISMET DEĞİLMİŞ BUNDAN 10 AY ÖNCE AYRILDIK İÇİM HALA ALEV GİBİ YANİYOR AYAKTA DURMAYA ÇALIŞIYORUM VE EĞER ONU BU KADAR VE NASIL BÖYLE ÇOK SEVDİĞİMİ BİLSEYDİ EMİN OLUN UTANCINDAN YERİN DİBİNE GİRERDİ, SİMDİ AYRIYIZ, AMA ARAMIZDA KALSIN BEN BAYA ÖZLEDİM ONU. :( :( :(