Sevgilim erkeklerle baş başa görüşebilmek istiyor?

Denedim ama bu dediği kişi yeni arkadaşı bile değil yazın iş yerinde çalışırken orada ki bir çocuk üç aylık bir sohbet muhabbet. Eyvallah muhabbetini sevmiş olabilir ama ben dedim ki o da nişanlısını alsın gelsin beraber sohbet muhabbet edelim bundan yana sıkıntım yok. Zaten işteyken onunla muhabbetinde sıkıntı çıkarmadım veya rahasız olsamda sana güvenerek sustum sadece ama onun cevabı garip görünürmüş

Yani gerçekten bitsin istemiyorum ama durmadan sen beni anlamıyorsun deyip duruyor. Bugüne kadar yeri geldim anne yeri geldi baba yeride geldi abi yeri geldi kız kardeşi gibi oldum. Kendiside defalarca bunu dile getirdi. Ama son üç aydır bu konuya takıldık. Durmadan benim onu anlamadığımı dile getiriyo.

Edeyim etmesine ama artık kendimden şüphe duyuyorum bazen kendimden nefret ediyorum şizofren gibi hissetmeye başladım. Ayrılmak istiyorum ama kıyamıyorum kızmak istiyorum kızıyorum ağlıyor dayanamıyorum. Fikirlerime saygı duy diyor tamam diyorum bu sefer benim fikirlerim hatalymış gibi davranıyor

Ya onu da söyledim tamam dedi istemiyorum dedi ama o sesinde ki burukluk o sanki kırılmışlık anında bitiyorum gel hadi böyle olmaz çözelim diyorum çekiyorum konuşuyorum bir bakıyorum gene aynı yere çıkmışız ve bu sefer beni kırmış

Bazen sadece aşkın sevginin yalan boş beleş bir iş olduğuna inanıyorum. Aciz hissetmek kadar kötü birşey yok.

Bilmiyorum mesela o gün dertleşmek istiyorum dedim aradım konuşuyoruz derken birden bu konuya girdi oysa sadece yalnızdım ve ondan bana ilgi göstermesini istemiştim. Gerçekten değiyor mu değmiyor mu bilmiyorum

Ne yapmam gerekiyor peki? Nasıl mutlu olacağımı kestiremiyorum. Dönsem arkamı gitsem iyi gelecek mi gerçekten veya onu beklesem mutlu olacakmıyım. Tek istediğim huzur ve mutluluktu. İki dakika dertleşebileceğim iki dakika dinlenebileceğim biriydi. Beş yıl verdim sonuç bu mu olmalıydı

Eskiden ilişkim için kimseden akıl almazdım ama şu an birileri bana mantıklı birşey söylesin diye yana yana dolaşıyorum. Cevaplar tatmin etmiyor anlatılanlar kesmiyor kaçacak yerimde yokmuş onu öğrendim. Zor durumlar ve stresten psikolojim iyce bozuldu

İşte en çok korkutanda bu beni. Bundan sonra ki hayatımda şu an hissettiğim gibi değersz hissetmek vazgeçilebilir hissetmek istemiyorum. Sevgi aşk artık umrumda değil ki sadece değerli olduğumu bilmek istyorum belki en aciz duygu ama birilerinin değer verdiğini bilmek istiyorum. En iyisi olursam en değerlisi olurum sanmıştım meğer olmuyormuş. Senin nasıl oldu bitti mi?

Çok teşekkür ederim ne yapacağımı bilmesemde gerçekten teşekkür ederim inşallah mutlu olursun

Doğru kişi bize denk gelmez 😂

Arayan belasınında mevlasınıda bulur derler bize hep bela geliyor ama neyse 🤦🏻‍♂️

Güzel sohbet için teşekkür ederim bakalım biraz akışına bırakıcam hayat ne gösterirse iyi geceler

Kurtulmak istiyorum bu ruh halinden ne yapıcam

Söyledim tek dediği ne yapacağımı bilmiyorum. Birbirimiz anlamıyormuşuz

Ben bunun sebebini çözdüm ama vazgeçilmez olduğunu hissettirdim ona etrafımda dost arkadaş bırakmadım bir o kalsın istedim kaldı ve sonuç bu

ya o konuları aştık aşmaya başladık ama bana karşı çok ilgisiz bazen çok sıkılıyorum. Ders çalışacağım bugün görüşmeyelim diyor tamam diyorum sonra iki saat hiç kalkmadan çalıştım kızlarla kısır yapıcaz diyor dersi bırakıp kısır yapıyor iyi de benle buluşmak istemedin ders için

ya ilişki b**tan bence. diyorum ya erkek mevzusunu çözdük daha doğrusu zaten erkek arkadaşı yok ve bu böyle konuşuyor artık umursamıyorum ama diyorum ya benle buluşmak istemiyor dersi için ama iki saat çalışıp sonra kısır yapmak için dersten kalkıyor iyide ben bugün buluşmak istiyordum sırf dersin var diye buluşmadım