Erkek arkadaşım bugün bebeklik fotoğrafını attı. Bir tatlı ki içim eridi. Sarı sarı saçlar pembiş pembiş dudaklar ve o yeşil gözleri. Mahvoldum diyebilirim bittiğim andı. Ayrıca çok duygulandım gözlerim doldu fotoğrafını bana attığı anda. Minik minik elleri. Tontik kolları. Içimden bir ses bana oğlum olucak da ona benzeyecek dedirtti. Nasıl anne olmam gerektiğini sorgulatti bana onun o masum bakışları.. onu herşeyden çok seviyorum. Evet dedim belki çok pinpirikli olurum. Öptürmem bile çocuğumu dedim. Herşeyden steril ederim. Sıkıştırır ve kıskanırım. Herneyse merak ettiğim şu ki bu görseldeki konuşma 3 yıl için normal mi? Ve bu çocuk veya evlilik hakkındaki ona olan hislerimi böyle açmalı mıyım?
Erkek arkadaşımın çocukluk fotoğrafıyla hissettiğim duygular ve fikirlerinizi almak istedim?
Sadakat ve saygı. Kavgamız dahi saygı çerçevesinde oldu bu zamana kadar. Bana karşı 1 kere küfür kullandığını bilmem ben. Bunun dışında bana emek verdiğini gördüm. Aynı memleketteyiz ama benim okuduğum şehirdeki üniversiteye sırf beni görmek için gelirdi. Ben Şu an senle konuşamam okulum var demiştim. Anlayışla karşıladı bekledi. Ben beklicem dedi. Beklemiş ve diplomasını alıp geldi yanıma.. böyle başladık biz aslında. Ama evet birbirimize karşı birşeyler hissediyorduk sadece ben dile getirmemiştim bunu sonra zaten kendisi beklerken sessizliğini korudu.
En İyi Cevaplar