Hiçbir mantığa uymayan birine aşık olmak. Bu bir saplantı mıdır?

Aslında normal şartlar altında bu adam dikkatimi bile çekemezdi. Nasıl olduysa, bana karşı melankolik tavırlarıyla, seviyorum, ölüyorum demeleriyle dikkatimi cekmeyi başardı. Ama olmayacak bir şeydi. Gerek de yoktu ilişkiye falan.

Araya çok değişik olaylar girdi. Bir sürü şey oldu. O beni unuttu. Sonra noldu? Alın işte ben aşık oldum. Aklımdan çıkmıyor. Ne yapacağız şimdi?

Birbirimize hiç benzemiyoruz. Bana etmediği hakaret kalmadı. Karakterime bir sürü şey söyledi. Zamanında reddedildi ya beyefendi. Yediremedi intikam aldı. Yakışıklı mi? Değil. Başarılı mi? Onda birim etmez. Zeki de değil. Çok aptalca düşünceleri ve hareketleri var. Çok sevilen biri de değil ( erkek arkadaş çevresi dışında)
ilk zamanlar herkese kendini sevdirmesiyle tanındı. sonra herkesten uzaklaştı. Kız gibi gereksiz tripler atan biri. Ama unutamıyorum işte. Seviyorum dedikçe uzaklaştı benden yaa. Konuşmuyoruz arkadaş kalamazmışız

Hasta hasta yatıyorum ateşim çıkmış bilmem kaç derece hâlâ aklımda o var. Unutamıyorum. Yediremiyorum reddedilmeyi.
Ben hayatımda İLK DEFA BİRİNE SENİ SEVİYORUM DEDİM. REDDEDİLDİM.
Bugünden sonra ben nasıl cesaret toplayıp birine duygularımı açıklarım. Bir özgüven bu kadar kırılmaz. Sonra neden kadınlar ilk adımı atmıyor? Atınca ne olduğunu gördük. Bir güzel ego tatmini yaptı üzerimde.

Kendini beğenmiş biri değilim. Bizi tanıyor olsaydınız siz de anlardınız durumun nasıl olduğunu. Benden iyisini hayatta bulamaz.

Evet kızlar ve erkekler... hiç böyle birine açılıp reddedildiginiz oldu mu?