İNsanların yüzüne vurduğunuz ve sevmemek için kendinize bahane edindiğiniz "kusur"denilen şey varya onada aşık olunabiliyor. Sevdiğiniz zaman kusurlarınıda kabullenerek seviyorsunuz. kimileri kusurlardan şikayetçi oluyor. kimileri ise kusurlara bile hasret kalıyor. Sevdiğiniz insanların kusurlarını yüzüne vurmaktansa sarılın kusurlarına. çünkü sevmek kusurlarıyla sevmek gerektirir. Özdemir Asaf, eksikleriyle seven bizlerin durumunu çok güzel özetlemiştir. "Herkes fazlasıyla sevmiş, Ben eksikleriylede sevmiştim oysa...
herkes mükemmelin peşindedir fakat biliriz ki payimiz da bir kusurluyu sevmek vardır. Seversen kusur kusursuzluga evrilmeye başlar. Peki bu sürekli mi olur diye düşündüğümüz de söyleyecek tek bir şey var. Bilemiyorum ! Ama sevebiliyorken sevmek gerekir sonunu düşünmeden.
Aşkın gözü kör değil miydi? Ben bazen sevgilime şuram şöyle olsa daha güzel olmazmıydı diyorum o da sen birde benim gözümdem kendini görsen diyor.. Sevmek yeterli..
Kusursuz insan yok. Kusurunu kabullenen var ve kusurunu görmezden gelen var. Kusurunu görmezden gelenler kesinlikle çekilmez. Kusurunu kabullenenle zaten birlikte olunur
En İyi Cevaplar