İnsan gerçekten yaşattığını yaşar mı?

Bir ilişkim vardı ayrılmalar barışmalar sonucu iki yıl sürdü. İlk aylarımızda sıkıntı yoktu herşey gayet iyiydi tâ ki bana gerçek yüzünü gösterene kadar. Bir gün arkadaşlariyla alkol içmiş, polis bunlari durduruyor tabii alkollü olduğu anlaşiliyor buna cezayi kitliyorlar. Bana arkadaşlarim senden daha önemli diyordu hiç bir arkadaşi ona para yardiminda bulunmadi , ben gidip küpelerimi satıp parayi eline verdim. Her zaman ona senin kötü gün dostun yok derdim bana inanmazdi hatta çoğu zaman kavga ederdik bu konudan. Arkadaşlarinin çoğuyla ilgili dediklerim çikti ama bana hiçbir zaman hakliymişsin demedi. Her neyse biz bununla yine ayrildik benden 3-4 ay sonra yeni sevgili yapmiş ama benim haberim yok. Bana mesaj atiyor bir yandan işte askere gidecem seni görmeden gitmek istemiyorum falan felan buluştum bende. Askere gitti hala mesaj atiyor bana bir yandan beni idare ediyormuş bir yandan yeni sevgilisini. Nasil öğrendiğimi anlatiyorum şimdi. Ramazana niyetleneceğimiz gecesi yani cuma günü akşami (bu detayi veriyorum çünkü böyle mübarek bir günde yıkıldım ) whatsapp durumuna bir bakarim ki yeni sevgilisiyle fotoğrafini atmiş. Ben bunu aradim kim bu kiz diye sordum, sen bunu hangi hakla soruyorsun dedi bana. Sevgili değildik ama nihayetinde benimle konuşuyor. Bu yeni sevgilisi arkadaşiymiş meğerse. Ben her zaman derim ki bir kızla bir erkek birbirine kardeşim diyemez yine hakli çiktim. Güvenmiyorum hiç bir şekilde kardeşim diyenlere. Profiline baktim tarih atmış , ben yalvarıyordum beraberken tarihimizi at fotoğrafimizi at asla yapmazdi sabahlara kadar ağladiğimi bilirim sirf bu konudan. O kadar çok üzdü ki beni bu anlattiklarim sadece fragmanıydı. Bela okumuyorum sadece yaşattiğinin daha beterini yaşamasini istiyorum ki beni anlasin benden hakkimi helal etmemi istesin. Umarım yaşar ve yeni sevgilisi ona bela olur onun bana olduğu gibi.