Hayat mı yorar, yoksa sevmek mi yorar insanı?

Şu hayatı en zor ayarda oynuyoruz. Üstümüze geliyor canavarlar. En yakınımızdan darbe yiyoruz. Ne can kalıyor, ne canan, hayat zindan oluyor. Yok oluyor zemin, düşüyoruz. Ölümden beteri var: acı tekrar… Başkasına bakıp “ne kolay geçiyor” diyoruz. Hayat onlara güzel. Sorular geliyor ardından. Neden bu kadar zor? Ne bu acılar? Bu kötülük niye? Ardı arkası kesilmiyor. Önemli işlerimiz var, ama dinlemiyor hayat, “sen zorda oynuyorsun” diyor. Herkesinki gibi değil mücadele, onlarınki gazozuna maç, bizimkisi gazozuna ölüm.
Ne demiş? Can YÜCEL;

Bazen; hayat yorar insanı….
Şarkılar yorar…
Beklemek yorar…
Özlemek yorar….
Affetmek yorar….
Hoş görmek yorar…
Boş vermek bile yorar…
Ve insan susar …
Her şeye , herkese rağmen….
Elinden gelen tek şeyi yapar….
Bağıra bağıra ….
SUSAR..

Can Yücel