Hayata karşı tüm umutlarımı yitirdim sizce ne yapmalıyım yaşamak mı yoksa ölmek mi lütfen dalga geçmeden cevap verirseniz?

Ben gel buraya iyi başlık açmak için bekliyordum fakat nasip böyleymiş hayata dair tüm umutlarımı yitirdim ki en son iş beni hiç tanımayan insanlara danışmak oldu şöyle gireyim konuya bundan üç yıl önce ben lise ikideyken sınıf arkadaşıma aşık oldum saf çocuksu duygularla hayatımın ilk ve son aşkı oldu tüm kalbimle bir çocuk gibi sevdim o da çok iyi biriydi çok ahlaklı saygılı ve dinine düşkün ailelerimiz birbirimize çok uygundu ben çok istedim onunlabi arkadaşlık kurmak sevgili olmak ama aramıza başkaları girdi beni sevmedi olmadı eğer çıksaydık benim ilk sevgilim olacaktı kendisi araya yaz tatili girdi çıktı lise üçteyken okulun ilk günü okuldan ayrıldığını başka okula geçtiğini duydum ve yıkıldım ben hep onunla kurdum hayallerimi gelmeyeceğini bile bile sevdim ve bekledim sonra canım o kadar yandı ki birisiyle görüştüm onun hiç tanımadığı bir erkekle ama kendisinin bundan haberi vardı aşk acısı çektiğimi bu yüzden çıktığımızı biliyordu ciddi birşey değildi sadece o da bana yardım etmeye çalıştı sonda ben onu unuttum ve bu çıktığım çocuktan ayrıldım sonra yıllar geçti şu an ünv. birinci sınıftayım ona mesaj attım o da bana karşılık verdi ve on gün olmadan çıkmaya başladık çok sevdik birbirimizi çok anılarımız oldu ailelerimiz tanıştı nişanlandık ama herkes gibi bizde kavga ediyorduk benim psikolojik sorunlarım vardı zaman zaman asabiydim çoğu zaman tatlı dilli ama sinirlendiğimde gözüm hiçbir şey görmüyordu hatalıydım😔 Birde çok kıskançtım ben kıbrısta tıp okuyorum kendisi Trabzon'da okuyor uzaktayız birbirimizden ama mesafe fark etmedi çok sadık hayatta muhteşem biri kişiliğiyle ve şu an ayrıyız o da çok üzgün bende içim kan ağlıyo intihara meyilli biriyim ama ailemi de düşünüyorum yapamıyorum allahtan korkuyorum çok şükür iyi şartlara sahibim ama bir genç kız olarak tüm hayallerimi kaybettim bir başkasını asla istemiyorum ailem de çok seviyo onu ama o beni engelledi her yerden ne yapmalıyım ona yalvarmak ta istemiyorum onsuz da yaşayamıyorum sizce ne yapmalıyım