Bosandim, Cocuklarimi Unutamiyorum, Ne Yapmaliyim?

Depresyonda oldugumu dusunmuyorum. Cok guclu bir kisiligim var. Hayata sifirdan, bir koy ilkokulu ve ortaokulundan basladim,. Inatciyim, 3 universitede 3 ayri egitim aldim. Bugun 2 dil, ve ust duzey yonetici olarak 17 yil yurt disinda gorev yaptim. 25 Yasinda yonetici pozisyonuna eristim. Hircin, inatci, koydugu hedefe ulasan biriyim. Sadece sureci, ve cocuklarimdan uzakta olmayi, bir de esimin 13 yillik evliligimiz sirasinda bir gun dahi calisip ailemize bir krs destegi olmamisken, birgunde yuvamizi yikma hususundaki azmini yediremiyorum kendime. Kimseye zarar vermeden nasil cozerim, onun hesabindayim.

Cocuklarimin cocukluklarini birlikte yasamak icin herseyi yapabilirim.

Kimse çocuk kalmayacak. Onları çocuklukları ile değil, gelecekleri ile ele almak daha yerinde olacaktır.

Anne babanin yasayacagi en guzel duygu cocuklarinin cocukluklarini birlikte yasamalaridir.

Sozunde durursa evlenemez. Anlasmali bosanma oncesi kendisine, boyle birsey yaparsa eger, cocuklarinin uzerine evlenmeyecegine dair yemin ettirdim. Yazdiklarimin fazlasi var eksigi yok. En mantiklisi yurtdisi secenegi dediginiz gibi. Kimseye zarar vermeden, kimse zarar gormeden. Burada vicdan konusunda rahatsizdim. Onun bana yaptigini neden ben ona yapayim diye. Ama simdi dusunuyorum, vicdansizin hakkindan imansiz gelirmis. Imansizligi kabul etmek zor ama, bende insanim.

Yazdıklarınızda haklısınız. Vallahi en iyisi çocuklarınızı yanınıza alın ve yepyeni hayatınıza başlayın yurt dışında. Eski eşiniz ondan sonra ne yaparsa yapsın. Kendi ve çocuklarınızın geleceğini düşünerek hareket edin daima. Size kolaylıklar diliyorum. Ayrıldığınız eski eşiniz kaç yaşında

1-2 yil zaman alacak ama, en iyi secenek yurt disinda yeni bir yasam kurmak sanirim. Babasinin emekli maasini dul kadin statusu ile alip bir yasam sur3cekmis, babasi olunce. 40 yasinda. Omrunde sadece 480 gun calismis. O da evlenmeden once. Yasi geciyor diye, kucuk bir isyeri aldim, 4 yildir o isyerinin uzerinden sigortasini oduyorum. Bosandiktan 1 ay icerisinde orayi satmis. Ben ona tahmin ettiginin ucerinde gelir sagliyorum diye calismak istememis. Zorda kalirsa calisirmis. Annesi cocuklara bakarmis. Evi terkinden sonra 7 ay gecti. Evde oturuyor. Ve bir kamyonet kucuk esya, giyim kiyafet izin verdim evden almasina. Onlari satarak bir gelir olusturmaya calisiyor. Benden cocuklar, ayrica kendine 2500 tl nafaka talebi belirlemis kafasinda, evi terketmeden once. Ayrica cocuk basina 500 tl, aylik toplam 4000 tl. Cocuklarin nafakasini 750 tl ye indirttim. Onun talebini de reddettim. Sagilmalik inek olmayi onaylamadim. Simdi planlari cok bozuldu. Ama yine de 7 aydir evde oturuyor.

Vallahi ne yaparsa yapsın. Boşverin. Siz kendinize ve çocuklarınıza bakın. Çocuklarınızın geleceğini garanti altına alın. Hiç düşünmeyin onu ne yapıyor ediyor diye. Tembelin tekiymiş ayrıca. Yoksa sevgilisi mi var bunun.

Cocuklar frenliyor, ama ne kadar sabredebilirim, bunu bilmiyorum.

hayattaki bazı sınavlar zordur seninki baya bir zor ama bu durumda kendini duygularını düşünemezsin çoçuklarının sana ihtiyacı var onlar için en doğrusunu yapmak senin görevin sana bir şey olursa onların başına neler geleceğini biliyosundur hiç bir şey buna değmez

Biliyorum ve bundan dolayi sabrediyorum. Baska bir yolu olmali. Bu yolu kesfedebilmek icin sabrediyorum. Belki, 18 yasindan sonra bana geleceklerdir. Bunu da biliyorum. Ama cocuklarimin cocukluklarini yasayamiyorum, onlarla birlikte. Bu cok agirima gidiyor.

Cok tesekkur ederim kardesim. Oyle yapmaya calisiyorum ama, icimdeki seytana bir an uymaktan korkuyorum...

Cocuklar olmasa geriye donup bakmam bile. Ama cocuklar... cocuklarin baba sevgisinden uzak kalmalari, bunu da annenin egosu uzerinden yasamalari delirtiyor beni...

benim de annem ile babam çocukken ayrıldı hala ayaktayım dimi babam öyle bişi yapsaydı senın dediğin gibi suratına bakmazdım cenazesine bile gitmezdim

Iste o yuzden hergun Allaha yalvariyorum, bu duruma dusmeden, ya onun ya benim canimi al diye...

Ayrica, cocuklarimin 18 yas sonrasi bana geleceklerini de iyi biliyorum. Hemde cok iyi biliyorum. Sorun su ki, cocuklarimla onlarin cocuklarini yasama sansini yitiriyorum. Bu duygu bir baba icin cok agir... kaldiramiyorum.

Görmek için yasal hakkın var abi görebildiğin kadar zaman geçir olmadı 1 tanesinin velayetini alsana

Ben annesi gibi ego ile is yapmak istemiyorum. Cocuklardan bir veya 2 sini alabilirim, ama kardesleri neden ayirayim? neden bu cezayi cocuklara yasatayim? tum bedeli tek basima karsilamaya, cekmeye calisiyorum. Bu da agirima gidiyor.

Esimin bu surecte bana yasattiklari bir araya gelmemizi imkansizlastirdi.

anlıyorum seni abi ama sabretmekten başka cagren yok Allah bir kapıyı kapatıp başka bir kapi açar hani yapabilecek birşey olsa elimden geleni de yapardim inan