Kendisinden nefret ettiğimi kabullenemedi. Nasıl oluyor da oluyor?

yahu cidden sevdiğim yok. ben düşmanımı bile kıramıyorum ki, sırf neden daha sert tepki göstermedin diye bazı durumlarda arkadaşlarla kötü bile oluyorum. karkatersiz bile diyorlar. nedenmiş, onların arası açıldı diye neden ben de küfredip tepki duymuyormuşum... buna eğitimim de insanlığım da müsade etmez. küfür de ne yahu... hangi çağda mağarada mı yaşıyoruz.

ne bileyim, yorumlarda "sahiplenir, terk edilirse dünyası yıkılır vs" yazıyor. iyi de arkadaş insan madem seviyor bunlatılır mı bu kadar da.

ya keşke olsa da gitse artık. dua ediyorum.

yapıyorum ama olmuyor... illa birisi arıyor beni, psikiyatriye gidiyor, sabah akşam ağlıyor, yok ilaç aldı intihar etti... hayatım kaydı artık buna acımaktan... iyi de arkadaş numara mı yapıyorsun, madem o kadar üzülüyorsun bensiz, beraberken neden hiç alakan yok, tek bildiğin alışveriş, film izlemek... üstelik neden beni yönetmeye çalışıyorsun, emirler yağdırıyorsun... ben seni sevmiyorum ki... git kafana uyan birini bul evlen ya... özel tutulmuş kiralık canavarım mısın nesin...

dik kafalı ve hayal aleminde yaşıyor. her cümlesi "şu şöyledir, bu böyledir..." yani benim haklı olduğum bir tek konu yok. onun dilediği kalıpta olmalıyım. emredersin deyip düzelmeliyim... günde bu tip en az yüz madde çıkarır da allahtan ben o kadar yanında değilim...

keşke hakaret etse de gitse ona da razıyım artık. yeter ki kendi kendine gitse bıraksa yakamı. yoksa kafayı sıyıracam.

ben de anlarsam ilk size haber verecem valla :) saplantı yapmış yahu, ne yapsam benden nefret eder merak ediyorum. başkasını seviyorum ben bile dedim. yok sana öyle geliyor sevgiyi sen biliyorsun, beni seviyorsun haberin bile yok diyor benim beyin verileri artık matrix gibi dönmeye başlıyor. bir insan bu kadar mı güvenir kendine... pes...