Tuzlu kahve ne kadar iğrenç bir şey... Kızlar, neden erkeklere bu işkenceyi yapıyorsunuz?

Ben içmezseniz evlilik bozulur gibi bir şey söylemedim. Anlattım şey gayet açık.

Kaldı ki hikayesi tektir. Açıp okursanız anlarsınız.

Özellikle mi bunu seçtin? Ne inatçı, tuhaf adamsın yahu?

Bu değil tabii ki.. Link ekleyemiyorum, yazıyı sizinle paylaşayım; ama muhtemelen sığmayacaktır 2 parçaya ayırayım.

Sultan II. Abdülhamid’in son senelerinde vefat eden emekli miralay Osman Fevzi Bey’in vasiyetnamesinden bir bölüm II. Abdülhamid Han’ın eşine ne kadar büyük bir sevgi duyduğunu göteriyor. Mektupta şunlar yazıyor:

“Sevgili Refikam Semahat Hanım; Sizinle ilk tanışmamız, hayli ibretamiz olmuştu. Komşularımızın tavsiyesi ile size talib olduk ve rahmetli validem ile beraber, evinize, sizi istemeye gelmiştik.

Devam... >

Âdet üzere, kahve ikram etmeniz icab ediyordu. Biraz sonra kahvelerimizi getirdiniz. Valideminki sade idi, fakat ben bir yudum alınca neye uğradığımı anlamadım. Çünkü kahveye şeker yerine bol mikdarda tuz koymuştunuz. Size bunu hissettirmemeye çalıştım, fakat hemen farkettiniz ve bir çığlık attınız. Ben ise, sizi mahcub etmemek için; “Aman efendim, ne hoş bir tesadüf, bendeniz, asker tabiatli olduğumdan herhalde, kahveyi tuzlu içerim. İnşaallah mes’ud bir yuva kurarız ve siz de bana hergün tuzlu kahve yaparsınız.” demişdim.

İşte sevgili Semahatcığım, sizinle tam 50 sene devam eden bu mes’ud izdivacımız, tuzlu kahve ile başladı. Aslında hayatımda o ana kadar hiç tuzlu kahve içmemişdim. Zaten İçilecek gibi de değildi. Siz 50 sene boyunca hergün bana, hoşuma gittiğini zannederek tuzlu kahve yaptınız. Bu kahvenin her yudumu zehir gibi acıydı. Fakat bu azabı size hiç hissettirmedim. Zira, karşımda mahcub bir hale düşmeniz, kalbinizin kırılması bana, tuzlu kahveden daha acı gelecekdi.

Bu yüzden size hiçbirşey hissettirmedim. Artık ahiret yolculuğu başlıyor. İnşaallah dünya hayatındaki beraberliğimiz Cennet’te de devam eder. Çünki, “Dünyada kimi seviyorsanız, ahırette de beraber olursunuz” sözü hadis-i şerifdir. Sizleri Alalhü Teâlâ’ya emanet ediyorum.”

Sığmadı 3 parçaya bölmek durumunda kaldım kusuruma bakmayın... Biraz uzundu o sebeple, okuduysanız teşekkürler..

Gönderdiğiniz yazıyı okudum, kim bunu yazdıysa ben daha güzelini yazarım:)

Şaka bir yana, gelin anlaşalım; sizinle paylaştığım yazı tuzlu kahvenin gerçek hikayesidir 😌

Bir de "bir kerelikse" diyor.. : )

Belge var mı bilmiyorum ama ben gerçek değilse bile hikayeyi o kadar sevdim ki inanmayı tercih ediyorum.

Bir ömür içseniz ne olur sanki? En fazla tansiyondan gidersiniz...

Ben bir ömür de içerdim.. Aşk abartma sanatı sonuçta, aşık insan mantığıyla hareket etmez.

Tuzlu kahveye bağlamıyorum. Aşık olunca sevdiğinden gelen hiçbir şeyi bir yere bağlamazsın zaten diyorum.

Aşkın kendisi abartı, kuru kuru sevmek mi olur.. Sevince insan bu saçma şeyleri zorla yapmaz ki, zevk ile yapar. Bir kere mantık elden gitmiştir; ne gurur vardır, ne sorgu, sual.. yani nasıl anlatılır ki? Anlatılmaz.

Şunun şurasında 18 yıl yaşamışsın gelmişsin aşk meşk diyorsun diye düşünmenizi de istemiyorum açıkcası ama sevmek çok farklı bir şey, böyle ufak detaylara takılmaz seven insan. Şunu içerim, bunu içmem, burası doğru, burası yanlış demez (Söz meclisten dışarı). Delirmeden keyfi çıkmaz.