Bir hatası sonucu terk edilen bir erkek neden çabalamaz?

çok ağır sözler ve ithamlar, her şeyi içine atarsan, bir kere dahi karşındakine sorma zahmetinde bulunmazsan sarhoşken zihninin en derinlerindeki o tüm şüpheler açığa çıkarsa bugüne kadar sana yalan dahi söylemediğini bildiğin birini apaçık fahişelikle suçlayabilirsin, tüm arkadaşlarının yanında...

işte böyle bir şeyin üstüne pişkin pişkin sen iyi birisin şöyle sevdim böyle saygı duydum ama olmayınca olmuyor falan diyince sinirim tepeme çıktı. bir de yardıma ihtiyacım olursa burdaymış da kendime iyi bakacakmışım... yahu bir özür dile bir pişmanım de ne bileyim en olmadı sus da konuşmaya yüzü yok sanayım

o bile bir şeydir. belki bahane değil ama en azından karşındakine saygındandır. yaşanmışlığa en azından

o da olacaktı... acaba beni o kadar seven annesine babasına kardeşine ne diyecek? eşeklik ettim onu kaybettim mi der olmadı yürütemedik mi... bari onu doğuran kadına yalan söylemese. hoş, anlatırsa annesinin yüzüne bakamaz zaten. "eşin olarak seçtiysen onu ne kimseye ezdir ne de kimsenin ona kötü bir söz söylemesine izin ver, o senin yol arkadaşın olacak" diye söz verdiren bir kadın bunları öğrense ne yapar bilmiyorum

Sadece çabalasın istedim, özür dilesin, vaad ettiği gibi benden vazgeçemesin kopamasın istedim... O ise hazır beni terk etmiş ben de vazgeçeyim de özür dilemek zorunda kalmayayım mantığında bence...

Onu geçtim. Ben gözümü kaldırıp kimseye bakmadığım halde bana söylediklerini düşününce ilerde nasıl ithamlarda bulunurdu diye düşünmeden edemiyorum

Haklısın

"Git başka erkek bul bu gece ağlayacak, o flört ettiğin herife yavşa bu gece, beni rahat bırak" diyişi kulağımda

Ben ona hep dürüst oldum apaçıktım ama bazen gizlemek lazım bazı şeyleri belli ki...

Zor gerçekten bir denge kuramıyorum. O kadar açık dürüst sadıktım. Gördüğüm muameleyi hiç görmemiştim

sevse gururun arkasına saklanır mıydı? yani gururumdan diyen erkeklerin gerçekten gururundan mı?

bilmem, ben yapamayacak kadar derin bir şekilde kaybetme korkusu yaşarım ama bana yaptığıyla devam etmem imkansızdı.

Ama yaptığı hata sonucu terk edilmemesi imkansızdı...

çabalamak yerine geri çekilmek... asıl şimdi tüy dikti haberi yok

bu türün bir çözümü yok dimi

o zaman bu türü bırakalım da kendi halinde soyları tükenir belki...

her birine bu kadar vakit ve emek harcarsam... ben kendimden harcıyorum resmen aylardır, o adam bu sanmıştım. şimdi ise o kadar boş ki içim...

"ben kimseye bağlanmam, aşk saçmalık abi, anı yaşayacaksın" diyordum onunla tanışmadan önce. ne ara ev kedisi oldum ben de bilmiyorum

yok canııım, sadece baktım ki beni sıkıyor, bana zarar veriyor hemen bitirebilecek kadar az bağlanırdım. o an kafam kimle uyuşuyorsa yanımda o olsun isterdim. bir nevi arkadaş seçer gibi seçiyordum sevgilimi. aslında araya bu kadar duygular girmeyince daha yolunda gidiyordu her şey

önemli değil, aylarca gözümü kaldırmadım da noldu... sevgilim bana 1 kez konuştuğumu gördüğü ve konuşmamı onayladığı kişi yüzünden kin besleyip sarhoş olduğunda tüm arkadaşlarının yanında fahişe muamelesi yaptı. ben itham neymiş dün gece gördüm. bu adam benim hayatımı herkesten iyi bilendi o dedi de sen tanımıyorken hayli hayli söyleyebilirsin...

attım zaten de aklım çöpte kaldı

Öyle ama bir gecede silip atılmıyor. Daha gözümdeki yaş kurumamışken bunca ay beni delice sevdiğine inandığım adamın kılını kıpırdatmadan benden vazgeçişini hazmetmeye çabalıyorum. Ağır bir depresyonu atlatmaya başladığım bir dönemde gerçekten bunu kaldıramıyorum. Yalnızlaşmıştım. Belki de sorun budur. Ben daha kötü olursam vicdan yapmamak için beni terk edemedi, ben edince işine geldi...

Sağol

Takip ettim bile... Yazabilir miyim arada cidden?

sanırım öyle