Böyle, daha ortada hiçbir şey yokken bile olmayacakmış gibi hissetmek nedendir?

Bilmiyorum ki işte. Biraz da korkuyorum açıkçası. Şimdiye kadar böyle flört amaçlı konuştuğum insanlar hep uzaktan oldu. Bu kızın evi de yakınımda. Eğer olmazsa sürekli görebiliriz birbirimizi bunu düşününce daha kötü oldum.

Hiç sanmıyorum. Aşk... Uzak bir kelime bana. Ama seversem, o kötü işte.

Boş diye?

Yok boşa demiyorum, sadece çözemediğim bir şey var ortada. Normalde böyle hoşlandığım kızla gider konuşurum. Ya ilerler sohbet ya da biter. Ama burada biraz farklı. Sanki o ikinci ihtimalin olması korkutuyor beni.

Farkındayım... Bir de şu var asıl, bu kız şimdiye kadar ilgimi çekenlere pek benzemiyor. Ne yapacağımı bilemiyorum o yüzden. Genelde kendimden büyük ya da benimle yaşıt kızlar ilgimi çekerdi bu sefer benden küçük ve hem görünüş olarak hem de sosyal medya da herkese açık olarak paylaştıklarına bakıldığına göre düşünce olarak çocuksu. 19 yaşına girecek bu yıl. Biraz da asosyal, sürekli tek bir kızla takılıyor mesela. Hal böyle olunca ne yapacağımı bilemez oldum.