Aile baskısı ve biten bir ilişki...

arkadaşlar kız arkadaşımla 3 yıllık bir ilişkimiz vardı. başladığında ben 19 o da 18 yaşındaydı. hiç ummadık bir anda başlamış ve inanılmaz boyutlara ulaşmıştı aşkımız. çok özel şeyler yaşadık birbirimize ait olduk ikimizin de ilk cinsel deneyimiydi yani kısacası 'aşk'a dair ne varsa sahiptik. lakin babam bir gazino işletmecisi kız arkadaşımın ailesi de daha muhafazakar (fakat kız arkadaşım ailesinden daha farklı onlar gibi değil pek) ve köklü bir aile. ben üniversiteyi kazandım ilişkimiz devam etti. 2 sene gelmesini bekledim. kazandı fakat okula başlayacağı zaman bana ailesinden ötürü ayrılmak istediğini söyledi. konu bu kadar sığ değil tabi ilişkimizin 2. senesinde kazanamamıştı ve benden beklememi istemediği haksızlık olacağı için yine istemiş kabul etmemiştim. ufak ufak önümüzdeki sorunu görüyorduk zaten fakat bana bu kadar büyük oynayacaklarını hiç tahmin edememiştim dedi. %50 burslu özel okul kazandı okula kayıt yaptırırken babası bir daha onunla görüşmeyeceksin gibisinden baskı uygulamış. yani hem maddi hem manevi demogoji altında bırakıldı ailesi tarafından. ama ufak ufak sorunu çözme adına hep karşı karşıya geldik o bazen geldi görmek istedim dedi gitti ben geri dön diye gittim hayır bitti dedi gitti. severek ayrıldık tabir-i caizse. 7 ay sonra tekrar geldi bir duygusallıkla ikna ettim zamana bırakalım aksın umutlu ya da umutsuz olmanı istemiyorum dedim. ufak ufak görüşüyorduk fakat kendini ailesine karşı suçlu hissediyordu onların onun için çok şey yaptığını yüz üstü bırakmanın verdiği his bana yansıyor ve bu da ilişkimizi baltaladı yine ayrıldık. ama yine birbirimizi severek. ne dersem deyim olmuyor geleceğe karşı umutsuz . bu sorun yine karşımıza çıkacak ve bu ayrılığı geciktirmemiz her şeyi daha da kötüleştirecek görüşünde. kendisini tercih yapmak zorunda hissediyor halbuki ben ona böyle birşey söylemiyorum zamanla aşılacağını elimden geleni yapacağımı söylüyorum fakat dediğim gibi çok umutsuz... hala birbirimizi seviyoruz buna eminim defalarca birbirimize bakarak gözyaşı döktük geçen 8 ay boyunca. Biliyorum çok uzun bir soru oldu ama durumum çok vahim. böyle bir aşkın böyle bir şey yüzünden heba olmasına katlanamıyorum . sizin yorumlarınız ve önerileriniz benim için çok değerli. sizce nasıl bir yol izlemeli ? acaba zamanla yaptığı hatayı anlar mı ? sabır göstermeli miyim ? ki yapamıyorum onsuz. lütfen yardımcı olun şimdiden teşekkürler.