Aile baskısı ve aile içinde siddet?

Evlenmeden önce ailemden sürekli şikayetçiydim ve sürekli olarak aile içinde tartışma olurdu

Annemle hiç anlasamazdim bunun sebebi ayrım yaptığını düşünmem oldu (haklı olduğum yerler kesinlikle var) fakat şimdi birçok şey bana vicdan azabı çektiriyor.

Sanki hiç baskı ayrım ve şiddet yaşamamış gibiyim ama bı yerden de kendimi haklı gordugum yerler var

Bazen annem gel evde otur derdi hemen sinirlenir gidicem derdim şimdi onlara bile pişman oluyorum birbirimize pek sevgi dolu davranmadik bunun sebebi aile içinde aşırı baskı olmasıydi herkes birbirini düşmanı gibi görüyordu.

Şiddet ben 23 yaşına gelene kadar devam etti en son polisi aradım ve evden kaçarak son buldu.

Benim demek istediğim şu ki çocuklarıniza baskı ve şiddet uygulamayın bir gün zaten el olup gidecekler öyle olmasa bile ölümlü dünya şu an bircok olay bana vicdan azabı yaşatıyor ettiğimiz kavgalar söylenen sözler ne bileyim keşke hiç olmasaydı ama o zamanki psikoloji de belki de kendimi haklı görüyordum belki de hakliydim ama şimdi keşke hep annemin yanında olsam diyorum.

Çocuklarınızı ve kendinizi biraz serbest bırakın ileride pişmanlıklar hatırlanacak kötü olaylar bırakmayın hafızalarda uzaklaşınca hepsi vicdan azabı suçluluk pişmanlık olarak hayatı mahvediyor şu an bir haftadır evliyim ama her gün ağlayarak geçiriyorum annemi evimi odamı özledim halbuki o evdeyken de evden kaçmayı düşünürdüm