Çocukluk aşkımı unutamadım, peki ya o?

Ben neden unutmak istemiyorum, ilk kalbimi titreten ilk defa değerli hissettiren ilk defa ağlatan. Aah ah kim bilir nerde ne yapıo kiminle şu an. Belki bir umut diyorum bir yolda tekrar karşılaşırız.

Reddettikce gururunu bırakıp usteleyen erkek yok ki, olsa bile bu kadar yıl onu unutmamisim unutumam da, herkeste onu aradım hiç kimse o gibi hissettiremez

Bu çağda aşka ben de inanmıyorum, hissettiklerim herkesin aşk dediği şeyden daha farklı. Ben onu ikinci bir ruhummus gibi görüp değer veriyorum

Onu hatırlatan ne varsa yırtıp attım yıllar önce, ama daha çocukken masumken tanıyınca unutulmuo işte, masallarda yaşamıyoruz ama yaşayabiliriz arada bir ruyama girse yetio bana. Eskisi gibi olmayız onu da biliyorum ama imkansız diye bir şey yoktur sadece bir umut belki diyorum.

Teşekkürler