Çocukluk aşklarını unutamayan var mı?

bizim mahallede komşu kızı vardı. onu görmek için her gün onların evinin önünde bagırarak giderdim. Bir gün oda benim ona olan ilgimi anladı ve konuşmaya başladık. İlk başta abileri engel olsada bizi ayıramadılar. Gel zaman git zaman aradan 3 sene geçti onun ünüversiteye gitmesi gerekiyordu. ve gitti seni seviyorum ve sensiz olamam dedi bunu unutma tamam mı dedi. Üniversiteye gittikten sonra ilgisi azaldı zamanla arıyorum açmıyor işim var diyordu neyse 1 2 3 sene derken son senesinde gelecek diye hazırlık yapıyordum. o gün geldi çattı ve karşıdaydı geliyordu. Tam sarılacaktım ki bana öyle bakış attı soguk yaptı tokalaşırken elindeki yüzügü gördüm. Ve bana dedigi şuydu özür dilerim.
Dedim tamam ya özür dilediysen sıkıntı yok. İnsan bi arar haber verir benim ne halde oldugumu biliyor musun dedim. Ve elimdeki onun her attıgı mesajları anı olarak sakladıgım fotografları eline verdim al dedim bak bakayım gerçi senin için pek önemli degil ama ben malım ve bunu yaptım dedim. Ve o sehirden uzaklaştımm ve bir daha ne onu gördüm ne o beni görebildi sadece haberini alıyordum. Böyle bir dram hikayesi...

Anlaşıldı çekiliyorum