Allah belamı versin çok seviyorum. İntihar edicem artık.4 yıldır unutamadım ne yapacam ben?

Şiiii duymayim bir daha o kelimeyi. Bak yaşadığın senin hayatinin imtihanı belkide. Bu dunyaya neden geldik? Ne icin variz? Bunlari sor kendine. Dunyanin onumuze bir imtihan oladak konulduğunu bilmelisin. Surekli biseyler yasicaz sürekli aci ve napicagini bilememe durumu olucak. Biz bunun icin variz. Bu durumda Allah'a sığınıp Ondan medet ummalisin. Bizim bişey yapmamiz mumkun degil. Ne desekte içini rahatlatamayiz. Yaradana yonelmelisin. Sendrn daha kötü durumda olanları dusun. Ve kendi haline sukret. Cennette yüksek bir çardak orda yalnızca şükredenler ve sabredenler oturur. Burda kaybettigini fazlasiyla ahirette alacaksın. O can o ruh ve beden sana verilen bir emanet. Sen sadece iradesin. Icindeki o sessin. Yaratilmadan once hepimiz Allaha soz verdik. Sen Rabbimizsin dedik senin emrinden cikmicaz dedik biz. Tabiki bunlari hatırlayıp bilemeyiz. Bunlari yaratilisimizdan oturu beyin kapasitesi almiyacagi icin dinimizden islamdan bunu biliyoruz. Verdiğimiz sozu hiçbirimiz dogru duzgun yerine getirmiyoruz. Haline sukretmeli Rabbinden istemelisin burda isin yok kardeşim.

İntihar çözüm değil, sen bu hayata kötü şeyler görüp sonra pes etmek için gelmedin. Savaşmak için geldin. Daha sert düş ki daha sert kalkabilesin, değil mi?

Ve nihayetinde hiçbir şey vazgeçilmez değildir. Evet, zor, birkaç günde geçmez. Belki iki, beş, on yıl ya da her neyse. Ama önünde sonunda atlatacaksın, kaçarı yok yani. Dışarı çık, yeni insanlarla tanış, yeni şeyleri dene. Yalnız kalma. Azıcık kendine inancın güvenin olsun, içinden gelmese bile kendini zorla. Kafanı meşgul tut ki düşünmeyesin.

Onu görmemen her ne kadar zor olsa da daha iyi. Onu görmek seni başladığın yere götürmekten başka işe yaramaz, her seferinde daha kötülersin.

Kendine azıcık inancın olsun. Bu kadar sene gerçekten sevebilen adam bu dünyada her şeyi yapabilir.