Bu kadar sevmek yüzsüzlük mü?

Keşke o kadar kolay olsa.. Sadece bir umut, tek bir umut, sadece bir işaret verse bana. Sadece ve sadece nasılsın diye bir mesaj atsa, merak etse beni, ben duramazdım ki, unuturdum tüm olanları, yine yanında olmak isterdim. Zaafım olduğunu az çok biliyordur oda ama yok hiç bir işaret yok. Numaramı bile silmiş, yok yani yapamıyor insan. Ne için, kimin için? Bari gururum yerinde kalsın diyorsun, oda giderse netim kalacak ki?

neyim*

Zaten yeterince net durumlar. Herşeyi detayıyla yazmadım. Fakat dediğim gibi benim ona verdiğim değeri, sevgiyi o bana vermiyor. Seviyor olsamda, ki görünüşe göre seviyorum, yinede gerçeklere gözümü kapatmıyorum. Her ne kadar canımı yaksada gerçekler bunlar biliyorum.
Ama belki birgün zamanı gelince yazarım..

Belki oda beni, benim onu sevdiğim gibi sever diye umut var içimde haklısın. Çünkü onu en iyi ben anlardım..

Değilim farkındayım. Üzende bu zaten, adım atmaktan geri tutanda bu. Ama kahretsin insan sevince herşeye rağmen güzel olsun, herşeyi unuturum diyor. Bilmiyorum bende şu an kendimi anlamıyorum

Haklısın çok haklısın. Benimkide sevdamı.. Tek başıma seviyorum, değer veriyorum, özlüyorum, merak ediyorum.. Hep tek taraflı, sevda bu değil haklısın..