Aşka küslük olur mu?

Aşka dair bir sözüm var.

Aşka küseli de çok oldu. Aşkın kapısını kapatıp üstüne kilit vurduğum andan beri hiç ziyaret etmedim. Şimdi düşününce, örümcek ağlarına sarılmış tozlu bir raf gibi o karanlıkta bekliyordur beni. Ne yapayım, kapımı çalacak, ışığımı açacak biri olmadı ki. O kapıdan geçen damar yollarım bile örülü duvarların verdiği zararla kurudu ve çürüdü. Buna rağmen yaşıyorum. Bu da demek oluyor ki aşk olmadan da yaşanır.

Birinin kapınızı çalmasını beklemeyin. Işıklarınızı yakmasını düşlemeyin. Bilhassa ışığı açmaya ve kapınızın anahtarını bulmak için gidilen tek yol sizden geçiyor. O yolları yalnızca siz biliyorsunuz. Belki de bilmiyorsunuz. Belki de unuttunuz çünkü o yollara uğrama fikri aklınızdan çıkalı çok oldu. Belki de artık ne kadar değersiz ve peşinden koşmanın gereksiz olduğunun farkına vardınız. Bunlar gayet olağan.