5 yıldır sevdiğim kızın önceden sevgilisi olmuş. Sevdamdan vazgeçmeli miyim?

Hımm o halde Üzgünüm Şansın bol olsun ; çünkü aradığın kıstaslara uygun birini bulmak çok zor. Çünkü makul bir kriter değil. Bulursun. İstisnası : yeni doğan bir kız bebeği alıp kendi gözetiminde büyütüp onunla evlenmek.. ha ama bu seferde hayal dünyasına ya da biri ile çıkmasa da birine Platonik aşık olmasına nasıl engel olacaksın? Kısaca iyi şanslar.. (bana soruna gelince: cinselliği takmayan biri gelip bana bunları dese, sonuna kadar dinler fikir alır doğruluğunu süzgeçten geçirirm. Sonuçta ben mükemmel değilim bana öğüt veren birileri benden bilgi yönünden elbet bir şeyler daha fazladır ve bana bir şeyler katabilir , ben bağnaz olmamalıyım kendi inancıma körü körüne bağlı olamam. Bu cahillliğin en aşılmaz noktasıdır. Dinlerim o kişiyi. Ve bana sevgisi tam ise bana deger verip beni özel hissettiriyorsa ve en önemlisi onu gerçekten çok seviyorsam, akım terazimde " o " daha ağır gelmiş ise kriterlerimë kıyasla; kriterimden vazgeçer , onunla adım atarım) iyi günler kardeşim.

Bende senin gibi düşündüğüm için sitem ettim sana. Kendi geçmişimi gördüm sende. Ve bu huyum bana bir şey katmadı. Özeleştirimi yapıyorum : 27 yaşındayım benim yaşımda arkadaşlarım evli birer ikişer çocuk annesi. Ama iyi ama kötü bir yuvaları var. Benim kız kardeşim benden 5 yaş küçük. Hem işi var hem mutlu bir yuvası var dört aylıkta hamile. Benim ablam var benden 4 yaş büyük o ise evli ve bir çocuk annesi biri de gelecek ay doğuyor. Ben? Sadece izliyorum insanları. Ben? 2 kere nişan yaptım attım , ayrıldım. Akrabalar arasında adım cıktı 2 kere nişandan döndü diye. Geçimsiz diye kıskanç diye.. Çünkü kendimi ben öyle aşıladım hayata. Aman kocamın/Sevgilimin geçmişte sevgilisi olmamış olsun aman kimsenin elini bile tutmamış olsun vs... diye diye. O kadar çok sevdiğim iki insanı ellerimle kaybettim. Bana o kadar değer veren hayatımdaki o iki erkeği gereksiz takıntım, kıskanclığım, geçmişlerinde sadece bir kız ile bir buçuk ay çıkmış olmasını takarak kaybettim. Kendimi yeni düzeltiyorm

İşte ben bunu diyorum. Sen bu kız ile çıkınca geçmişi ile ilgili hic soru sormadan körlemesine gir bu beraberlige demiyorum. Bu elbette yanlış olur. Benim sana tavsiyem: bu kızın o kişi ile o 3 4 haftada ne yaptığını kaç kere görüştüğünü ne derece ileri gittiğini sorman öğrenmen ile başla demek istiyorum. Kız derse ki işte o benim icin yanlıştı keşke çıkmasaydım ileri derece bir şeyler yaşadık amacı farklı imiş falan derse evet makul bir kriter olur ve vazğecersin. Kaldıramazsın. Haklısın. Bende kaldıramam belki. Ha ama yok biz o 3 4 hafta sadece yazıştık iki üç kere çay içtik cafede ama vakit ayıramadık ne bilim ayrıldık bu yüzden çok görüşmedk bir şeyler paylaşmadk derse ve buna rağmen vazgecersen üzülebilirsin. Sen o kişi ile ne derece çıktı onu öğrenmeye çalış. Ama bence 16 yaşında bir kızın ilk flörtü ile 3 haftada senin kaldıramayacağın kadar bir şey yaşadığını hiç sanmıyorum. Rahat ol biraz

Benim ilkim ilk nişanlım oldu zaten. Bende 22 yaşında idim ilkimdi. Ama ben onun ilki değildim. Benden önce 1.5 ay bir kız ile çıkmıştı. Ben nişan boyunca bunu taktım kavga ettim ayrıldım. Çokta pişmanım. Keşke 1.5 ayı takmayıp evlenseydim onunla. Çocukça bir sebepti. Ayrıca sen kendini tasvir etmişsin bende edeyim benimde maddi konumum iyi annem babam Pediatri doktoru 3 kız kardeşiz ben psikolojik danışmanım fizigim yüzüm şükür güzel, empati kuruyorum sempatik oldugum söyleniyor, arabaM var, yüksek lisansa başlıyorum, dinime bağlıyım namazları kaçırmam. Ölçülüyüm. Bende reddediyorum. Bunların coguna ilk sevgilim ile nişanlanırken de sahiptim ve bende senin gibi düşünüp "madem ben böyle bir kızım bunlara sahibim, benim de sevgilimin keşke ilki ben olsaydım, ben yapamayacağım" deyip ayrıldım. Senin gibi düşünüp yani. Ve çok pişmanım çocukça düşünmüşüm. Anneme babama keşke kulagımı cekseydinz derim hep arada. Demem o ki bunlar boş laf değil.

Dedim ya aynı şeyleri bende yaşadım. Hem ondan vazgeçemedim hem kritermden. O ilk sevgilmdi. Aileler anlaştı biz anlaştık sevdim çok çok sevdim ve nişanı taktık. Nişan yemegi yiyoruz ben onla kavga ediyorum o kız ile cafeye gittiginde ne konuşmuştun o kız ile mesajların içeriği neydi o kız sana ne diye hitap etti demiştim "canım" demiş kız ona sevgili iken. Ve nişanlım bana basit bir canım nasılsın dese bile kavga ederdim aklına o kız mı geldi ondan mı diyon bana canım veya bana asla canım demeyeceskin ömür boyu falan derdim takıntılı idim baya. İşte dediğim gibi zaman geçtikçe olgunlaştıkça (bende danışman olmama rağmen psikolojik destek aldıkça) bunlara takılmamayı öğrendim. Bir anda olmadı. Yıllarımı verdim bu takıntıdan kurtulmak için. Senin de zamana ihtiyacın var. Şimdi takma desem faydası olmayacak biliyorum. Zamana bırak. Eğer o 3 haftanın içeriği sana uymuyosa boşver zaten... başlama..