Aşkınız için gururunuzdan vazgeçer misiniz?

Aşkta gurur olmalı mı? Yoksa Seven kalplerde gururun yeri olmaz mı? Her şarkı her şiir her roman farklı bakıyor bu konuya... Kırıldık ya da kırdık. Hepimiz mutlaka ama mutlaka gurursuzluk da yaptık gurur da yaptık... Kimi zaman o kadar incindiğimiz halde gururu unutup affettik. Bazen de bize git dediği halde bizi terk ettiği halde yüreğimizdeki acıya yenik düşüp geri dön diye ağladık gurursuzluk yaptık (buna gurursuzluk deniyorsa)... Bana kalırsa gururun bir çizgisi var. Bir noktadan sonra gururlu olmak gerekir çevredekiler için değil kendinize saygınız için gerekli. O çizgide şurada başlar: siz elinizden geleni yaptığınız halde hatta gururu bir kenara bırakıp dön bile dediğiniz halde yoksa o kişi artık bir kez daha asla ama asla gururunuzu incitmeyin. Bu sizi sonradan çok daha üzecektir inanın. O an acınız dinsin diye yaptığınız gurursuzluk sonra kendinize binlerce kez kızmanıza neden olacaktır... Ama belkide çoğumuz işin içine sevgi aşk girince geride keşkeler bırakmamak için gururu çoğunlukla bir kenara bırakıyoruz değil mi :) ?

Vazgectim o kisi hic bir sekilde bunu hak etmiyormus