Baba sevgisi görmemiş kız? Nasıl davranmalıyım?

Arkadaşlar şöyle söyleyim; Bu kızla buluşacaktık iş çıkışında evine bırakacaktım ona hediye aldım neyse, sonra arayıp gelemeyeceğimi söyledim. Otobüs durağında bekliyordu beni sürpriz yapacağım.. Arkadaşımdan rica ettim onun bindiği otobüsün numarasını ve plakasını alıp beni aradı. Ben de hemen bir aşağıdaki durağa gittim. Sonra otobüs geldi tekli koltukta telefonla oyalanıyordu. Akşama kadar sürpriz yapacağım diye yoruldum baya dedim. :) Beni görünce çok şaşırdı "daha önce bana kimse böyle sürpriz yapmamıştı" dedi. Ayrıca sevgimi söylediğim gün gül almıştım montumun kol kısmına sakladım. Üşümüşsündür sen diyip montu giydirirken görmüştü.

Çok teşekkürler.. Geçmişi hiç ilgilendirmiyor belki de bundan çekiniyor. Ne olduysa oldu ben şimdiye bakacağımı söylüyorum. Sokaklarda yattım, babam beni hastanede bıraktı o gün bile ağlamadım sırf bu kız için "içimde sevgi kırıntısı kalmadı, güvenemiyorum" şeklinde şeyler konuştuğu zaman ağladım. Gözümden yaş süzüldü surat ifadem sıfırdı.. Bir arkadaşının kendisine sarıldığında mutlu hissettiğini söylemişti. Ben de (açılmadan önceki dönemler) bana sarılsana, bakalım nasıl hissedeceğim demiştim. Bir sarılışı var ki kafasını göğsüme koydu dünyalar benim oldu. Saçlarının kokusunu içime çektim. Hiç bırakmak istemiyorum dedim. Baba sevgisi görmediğim için nedir bilmem ama kılına zarar gelse ölene kadar savaşırım.

Yapma be bunu! Vallahi ağlıyorum.. Adım da Mutlu kendimi mutlu edemedim hiç bir zaman hep adın Mutlu olduğu halde kendin neden değilsin sorularına maruz kaldım. Diğer yarımı hiç bulamadım. Arkadaşlarıma söylüyorum bu kız mevzusunu, hepsi bana senden hoşlanmamıştır gibi cevaplar veriyor. O gün olumlu geçmedi, reddetti diye ben anılar gözümde canlanmasın, ona asılmaya çalışan adi çalışanlar elimde kalacak diye işten bile ayrıldım. Ama bırakamıyorum onu. Biliyorum babası kanser, kafası karışık. O günden beri her gece işten çıkar çıkmaz 20 km uzaklıkta onun evi. Evinin oraya gidiyorum sabaha kadar dolaşıyorum hangi oda onundur, acaba sigara içmeye balkona çıkar mı diye.. Kendisiyle de konuştuk, insanların yaklaşımını. Yani gel bir şeyler içelim derken bile insanların aklındaki art niyeti.. Beni bir tek sen anladın çocukluk arkadaşım bile anlamadı boşver dediler sadece, unut dediler. Ama umudum var içimde ilk defa bir şeye karşı.

Bu arada ona açıldığım parka, o banka gidip saatlerce oturuyorum.. Hatta ona tam açılacaktım ki yanımıza bir çift oturdu. :) Çiftleri direkt kovamazdım ama aklıma fikir geldi. Kıza önce telefondan adres gösterdim. Burayı biliyor musun gibisinden.. Bilmiyorum dedi. Sonra telefonuma şu mesajı yazdım "Selam sizin gibi mutlu olmam için bana fırsat laqzım daha açılma mevzusuna giremedim bugün iş yerinde son günü. İşten ayrıldı, daha göremem. İçimdekileri söylemeden gitmesini istemiyorum. Hani diyorum ki müsade etseniz çok fena dua ederim bir ömür boyu mutluluklar falan diye. :) Teşekkürler." Bunu yazdıktan sonra adres sorma bahanesi ile çiftin yanına gittim, sağolsun ikisi de durumu anladılar yalandan adres tarif ettikten sonra biz kalkalım dedi adam kıza. :)

Düşüncesi en son (4 gün önce) Kimseye karşı içimde güven kırıntısı kalmadı demişti. Ayrıca bulaşıkçı bir ablamız vardır.. Kız ona açardı derdini ona açtım ben de içimi. Babasının durumundan dolayı kız boşlukta diyip durur ablam. Sabır edeceksin diyip durur bana da. Kızın durumu işte 2 yıllık sevgilisi ile ayrılalı 2 ay olmuş. Babasının en zor dönemleriydi 2 ay önce trombosit aranıyordu kan için. Bir sürü şey.. Elimden geleni yapmıştım bir dost olarak.. Sonra bu sevgiye, aşka dönüştü. Çünkü o kız benim diğer yanım. Acılarımı, sevgimi, mutluluğumu paylaşabileceğim, beni anlayabilecek, benim de onun için hayatta her şeyi göze alabileceğim biri. Güvenmemesini anlarım kesinlikle, beklerim de her zaman yeter ki beni başkasına tercih etmesin. Kendisi de hediye mevzusunda gerçekten gözleri gülerek söylemişti "kimse böyle bir sürpriz yapmadı" diye. Ayrıca parkta da gül vermiştim o gün ayrı onu da saklayacağını söylemişti.

Bu arada kıza açıldıktan sonra, gülü verdikten sonra.. Giderken beraber arkadaşça konuştuk. Hala arkadaş gibi aradaki şey biliniyor küslük yok.. Konuşma da yok ama whatsapp, telefon vs. Muhabbet açılmadıkça yazmıyor. Evde zaten sürekli ailesi baskı yapıyor babasının durumu vs.

@Berna-20

Aldatmışta ayrıca. Babasının kanser olduğu anda bırakmış. Hatta çok iyi hatırlıyorum iş yerinde ağlıyordu sorununu sordum, bu dünyada kimse için üzülmeye değmez canını sıkma demiştim. O zaman sevmiyordum kızı.. :)) Tanıdıkça kendimi gördüm onda. Şimdi ona dediğim lafı düşünüyorum da gerçekten saçmaymış. Parkta boynundan öptüm, kokusunu içime çektim.. Hiç uyanmak istemediğim bir rüya gibiydi. Dedim ya daha önce sarıldı kafasını göğsüme koydu ben de ona sarıldım sıkıca saçlarını kokladım.. Diğer çocuğu sordum parkta ona, her şey bitti asla geri dönmem dedi. Kız gururlu, hep kendi parasını kazanıp, aynı zamanda okuyor. Ailesinden tek kuruş para almadığını söyledi. Geri dönmem imkansız ama başkasına karşı da içimde sevgi kırıntısı kalmadı dedi. Göz yaşlarımı sildikten sonra şakayla karışık matematiğin iyi mi? dedim. O zaman 00000,1 bile ihtimal yok mu demiştim.. İşte bundan sonra sevgi kırıntısı olayını söylemişti.

Yanlis oldu ya telefondayim bende anlamadim

Kesinlikle bu arada sevgilisi o durumda bıraktığı için güvenemiyor ayrıca defalarca zor durumda kalmış ve herkes terketmiş. Zorladım çünkü konuşması için. İkimiz de önümüzdeki boşluğa baktık öylece o konuştu ben dinledim. Gözümden yaşlar süzüldü. Kime anlatsam kimse beni anlamadı. Kız seni istemiyor, bırak işte, unut diyip durdular kendi hayatları günlük güneşlik geçmiş insanlar. Hiç anlamadılar beni. Çok sağol sen anladın beni. Sinirden ağlıyorum yine. Acizliğimi göstermiyor, sevgimi gösteriyor bu ağlamak. Dudağımda, burnumda uçuk çıktı sinirden. Bıraktığım sigaraya geri döndüm herkes soruyor ailevi diyip geçiştiriyorum.

BİPOLAR BOZUKLUK!!!

Şimdi hatırladım daha önce facebook üzerinden konuşurken 2-3 yıl önce bipolar bozukluk olduğunu söylemişti bana kendisinde. Teşhis öyle konmuş. Antidepresan kullandığını söylemişti uzun süre. "Bipolar bozukluk, şeker veya kâlb hastalığı gibi tıbbî bir hastalıktır ve kişinin beynini, dolayısıyla da duygudurumunu etkilemektedir. " şöyle yazıyor mesela..

Dinlemiyorum kesinlikle dediğin gibi. Çok sağol desteğin için. Arkadaşta olsak görüşmüyor yazmıyor aramıyor... GÜVENMİYOR bipolar bozukluk beynin kimyasının değişmesi, duyguların değişmesi yazıp duruyor internette. Kısacası hiç bir şekilde güvenmek istemiyor sanırım. Benim ağzımdan dökülen kelimeleri eminim farklı kişilerden defalarca duymuştur. En basiti iş yerindekileri konuştuk açıkça.. Kimin fırsatçı olduğunu, amaçlarının ne olduğunu falan anlattı kız. Kendimi yıpratmamak elde değil.. Sürekli uzaklaşıyor benden. Eminim işte o lafı gerçekten söyledi "kimse bana böyle sürpriz yapmadı" lafını. Gözünde gördüm o ışığı. Bu arada sen benim dostumsun artık. İstediğin zaman yazabilirsin. Şu an 3 saatlik uykuyla 16 saat devirdim gram uykum yok kafam dolu.. İşte görüşemiyoruz bile nasıl sağlayacağım bu durumları? Kafamda araba kiralayıp evinin önünde uyumak bile var o dışarı çıkana kadar. Eski evimiz vardı köyde onu sattım üç beş kuruş bişi eder lazım olur diye. Her şeyi göze aldım

Peki şey yapsam çok mu saçma? Mesela arkadaşça bile olsa yanımda olsun istesem, destek olacağımı söylesem dediğin gibi.. Baktın kabul etmiyor gelene kadar, ya da ikna olana kadar her gece sabaha kadar evinin önünde kapıda bekleyeceğimi söylesem? Zorla güzellik durumu oluyor böyle de. Yani olacağı varsa da olmazsa? Dediğin gibi konuşacağım. Parkta konuşmadan önce dizlerinde yattım ben bunun sigara izmaritini iyice söndürüp bilerek üstüne attım. Gözüne vururum dedi. Hangisi dedim.. Sol gözümü eliyle kapattı. Sağ gözümle bakarım dedim. Onu da kapattı. Gözler kalbin aynasıdır, ne kadar kapatsan da kalbimle görmeye devam edeceğim seni demiştim. Sonra omzunda yattım boynunu öptüm, kokun çok belirgin dedim losyondandır dedi sürekli aramızda kıl, muhabbetin içine eden şakalar yaparız. Sonra işte sarıldım sıkıca ve sevdiğimi söyledim sonuç şu an için hüsran umudum var..

İnşallah sen de mutlu olursun. Ben hayatımı tek kadına adamak istiyorum. Umarım o olur. Şimdi sürekli arayıp sormak bunaltır fakat merak ediyorum ne yapıyor diye. Bipolar bozukluğu var bir arkadaşla da özel olarak konuşuyoruz mesajdan bu durumu. Normal insanlar gibi tepki vermesini bekleme dedi arkadaş. İşte arada bir arayıp sormak lazım elbet anlar fakat ben hergün, her dakika aramak istiyorum. Geçen mesela iş yerine geldi biz konuştuktan sonra. Ben whatsapptan yazdım kahvaltıdan sonra geliyorum dedi yazmadı. İş yerine gelince heyecanlandım birden.. Kalbim çıkacak gibi naber dedi whatsapptan yazmadığı için uyuzum ya hani.. İyiyim de senin dilin var mıydı konuşur muydun dedim bozuldu baya. Kafama sıçayım, kızın rahatsızlığını unutuyorum ayrıca yaşadığı stres vs. Ben de bu tip dönemler atlattım kimseyle 1 yıl boyunca görüşmedim evde durdum.

Bu arada 2-3 yıl önce konmuştu dedi bipolar bozukluk teşhisi. Bilmiyorum devam ediyor mu... Ediyor gibi. Vazgeçmeme engel değil hiç bir şey.

Tamam hemen sevgili olalım demiyorum da en azından onunla beraber dolaşayım edeyim diyorum. Bunu sağlamaya çalışacağım en azından. Mesela yemekler benden kahve senden diye ikna etmiştim. Kahve sözün vardı derim. 2-3 yıl önce demişti teşhis. Hastalık geçeceğini sanmıyorum bir de babasının durumu var en basiti.. İlişkisi yok yapmış facebook'ta o çocuk görsün diye mi yoksa yeni talipler için mi bilmiyorum... Kafama böyle düşünceler geliyor sıyıracağım.

inşallah başkası olmaz. yüreğim kaldırmaz unutamam. çok sağol desteğin için. Senin de sağolsun bana mesaj atıp hastalık hakkında bilgi veren arkadaşın da istedikleri gönlünüzce olur umarım. Aynen kızı sıkmayacağım arada bir arayıp neler yapıyor, babası nasıl yoklayacağım. Birlikte vakit geçiririz ileri tarihlerde. İster istemez anlar durumumu diye düşünüyorum.

Ben teşekkür ederim umarım öyle olur dün arayacağım dedi aramadı akşam gece işe whatsapp tan yazdım hala görmemiş yazdığımı ya da görmezden geldi bilmiyorum bu tip davranması sorun değil ama bende sürekli üstüne düşüyorum bu yüzden bu sefer geri tepecik..

Sabah 06:40 ve yeni eve girdim. Profil fotorğafını değiştirmiş kaldı ki bugün konuştuğmuzda da arayacağını, yazacağını söyledi yapmadı. Yine sabahladım evinin oralarda belki köşesi açık perdeyi kaparken bile görme umuduyla. Saat 12 gibi işte olacağım, çıkışımı veriyorum. Ne yapacağım bilmiyorum.

Bugün 3 saatlik uykuyla duruyorum. Perşembe günü 10 gibi uyandım ve Cuma sabahı yani bu sabah 7'de uyudum 10'da kalktım işe gittim.. İşten çıkışımı verdim. Sırf onu görebilme umuduyla işten çıkışımı vermemiştim çünkü geliyordu arada. Bugün de geldi mesela bipolar bozukluğundan dolayı olduğu kesinleşti artık. Bana gece buluşamayız derken bugün dükkana geldi hiç samimi değildik. Yemeğimi masaya koydum diğer arkadaşların yanına oturdum. Boş yemek vardı tam yanımda bir arkadaşım buna seslendi gel burada boş yemek var diye. Benim oturduğumu görünce karşıma aldı yemeği ben böyle geçeyim bayadır arkadaşımı görmüyorum dedi yalandan benden uzak kalmak için. Ve hiç görüşmedik giderken de güle güle demedi mesela. Yarın buluşmamı kabul etmezse eğer evinin önüne gideceğim ve arayacağım bunu. Sabaha kadar burada bekleyeceğimi söyleyeceğim. Buna da engel olabilecek mi bakalım bu lanet hastalık? Herkesle arası mükemmel iken sevdiğini söyleyen biri ile nasıl kötü oluyor? Bu hastalık sevene mi bunu ypyr

Hangisine? Evinin önünde sabahlama olayına mı? Günlerce beklerim kapıda. En son kolundan tutup götürürüm :) Ona belli etmeden kollayıp koruyorum ben onu. Mesela bir gün eve giderken otobüste birinin askıntı olduğunu söylemişti. Ondan sonra eve bırakmaya başladım sürekli. Annemler senin o tarafta oturuyor zaten yolumun üstü dedim. :) Aslında öyle bir şey yoktu. Gelmediği zamanlar ise müsait olan arkadaşlarımdan rica edip aynı otobüse bindiriyordum ben de motosikletle otobüsü takip ediyordum biri asılırsa olacak olan belli, asılan kişinin ağzını yüzünü dağıtacağız. Sürekli otobüsle de gidemezdim çalışma saatlerimiz farklıydı o yüzden böyle bir yol seçtim. O ise bunları bilmiyor bile. Sayesinde bıraktığım sigaraya geri döndüm art arda yakmaya başladım bugün beni görmezden geldi yan tarafta kafede falan oturdu. Ben de aynısını yaptım hiç umurumda değilmiş gibi davrandım.

Vardiya bitsin gideceğim evinin oraya yakına beni görebileceği bir yere. Konuşacağım en kötü oturma eylemi yaparım. Her zaman yanında olmak istiyorum o istemiyor. Rahatsızlığı yüzünden oldupybu düşünüyorum bakalım konuşacağım hepsini açıkça net konuşmadan bir sürü şey geliyor insanın aklına.

Ben ailesiz büyüdüm baba şevkati nedir bilmem ama sevdiğim kişi için her şeyi yaparım. Gerçekten ne yapmalıyım yardım edin arkadaşlar baba şevkati nedir? Yani zor zamanında her zaman yanında olacağımı söyledim. Nasıl bir baba kızıyla ilgileniyorsa öyle.

Peki nasıl hissettirebilirim? Yani yanında olduğumuGerçekten söylüyorum bunu kafam allak bullak günde 3 saat uyuyorum ve işe gidip 10 saat çalışıyorum.