Kendinden yaşça büyük bir kadınla çıkmak/sevgili olmak sizce absurd birşey mi?

Benim gibi hali hazırda pek çok erkek olduğuna eminim ve bu benimde gerçekden olmasını istediğim ilişki türü bu. Şahsen 30 yaşın üstünde bir bireyim ve çoğunluğun aksine bu saatden sonra benden çok küçük veya hala olgun davranamayan bir bayanla yürütebileceğimi de zannetmiyorum. Dahası ilgi de duymuyorum. Kadınların çoğu ne yazıkki duygusal ve düşünsel gelişimlerini çok geç tamamlıyor (bu noktada her kim "kadının en iyi yaşı 35 dir" demiş ise çok doğru demiş).

Burda asıl değinmek istediğim seksapel, tecrübe vs değil sonuçta bizde kaç yaşındayız. Asıl kastım, anlaşabilmek pek ala.

Sorum herkese fakat şu an sevgilisini "abla" olarak görmeyen erkekler tecrübe ve hislerini paylaşırlarsa özellikle, daha da iyi olur. Ben açıkçası kendimden yaşça büyük bir hatunla beraber olmayı, takılmayı asla acayip görmem, bilakis çok hoşuma gider. "Bu yaştan sonra bari sevgilim genç olsun" diyede düşünmem. Bulundugum ortamda -ne yazıkki- çok fazla 20~25 yaş arası kız bulunmakda ve buda işimi zorlaştırıyor ama özellikle benden 5-6 yaş büyük bayanlarla olan diyaloğuma özen gösteriyorum ki buda karşılığını buluyor zaten. İnşallah evleneceğim hatunda benden yaşça büyük biri olur. Fakat şu kadın milletindeki, kendinden büyükle ilişki yaşayan erkekleri yerin dibine sokma huyunu çözemedim bir türlü. Yaşlanınca evde kaldım diye tribe girersiniz, talibiniz çıkıncada sizden küçük diye itelersiniz.

(not: bu benim sitedeki ilk sorum, içerikde bir abukluk varsa kesin ondandır yani ;) )