Öğretmenimle ciddi bir yola girdik ve?

o da şu an beni suçlayınca vicdan azabı çekiyorum ister istemez.. sonuçta 41 yaşında adam, 2 kere evlenip ayrılmış ayrılık sebebi ise karşı tarafın ailesi yüzünden olmuş hep. brde ihmal etmiş istemeden işten geç döndüğü için. böyle böyle sorunlar birikmiş birde çocukları olmamış ayrılmışlar. ama şimdi düne kadar iyi olup bugün ayrılınca o da haklı olarak çok sinirlendi ve üzüldü vicdan azabı çekmeme neden oldu. birde 3 ay daha dersime girecek bu adam. derste nasıl yüzyüzü bakarım bilmiyoum. ama inanın hala seviyorum içimde acısı çok taze. bana dedi ki benim duygularmla oynamış oldun. yazıklar olsun sana. oysa ben hla seviyorum duyguları ile oynamadım sevdiğim için onunla yola girdim. olmayacağını ailemin reddetme ihtimali olacağını hiç düşünemedim o anların mutluluğundan. dedi ki 12 yıllık evliliğimde bile bu kadar üzülmedim çok saçma bir ayrılık sebebi olmayacağını yalnızca allah bilir sen ben bilemeyiz dedi

Yeni gelişmeleri yazıyorum. Sizce beni unutur mu? Bu şekilde benimde işimi zorlaştırıyo zira bende acı cekiyorum. Ona dedim ki "ailemin ağzından laf aldım ve gördüm ki sonu olmayan bir ilişki; izin vermeyecek karşı çıkacaklar; Boşuna her geçen gün daha çok bağlanmayalım sonunda daha çok üzülürüz dedim.1 yıl sonra biteceğine şimdi bitsin ki anılar fedakarlıklar birikmesin ikimiz yetişkin insanlarız bunlar ölçülüp tartılmalı ve öyle ilişki olmalı, sonu yok" O ise şunu dedi "Sevgimizin biraz hatrı varsa zamana bırak ki biz bitirmeyelim Allah isterse o bitirir ve o acıda vermez lütfen sakin ol zamanla düzelir ya da bilemeyiz uygun bir yer zaman ve de sebeple biter ama böyle gercekten çok yazık biraz dur ve durul seni korkutan evlilik ise unutma biz evlilik niyetindeyiz sürecinde değilki biraz mantıklı ol az sakin ol belki ilerde uyum problemi yaşarız sevgimiz zayıflar ve söner ama sen sevgimiz zirvedeyken uçuruma itiyorsun yazık ediyorsun kendine de bana da

Ona olmayacağını anlattım ailemin karşı çıkacağını anlattım onlara sordum dedim.. benim kaybedecek bir şeyim yok ben senle mutluyken sırf senin bu yaşta benle boşuna vakit kaybetmiş olmayasın diye ben şu an kendi mutluluğumdan da ödün vererek bu ayrılık kararını aldım çünkü bak 2 haftada bile bana diyorsun ki duygularım ile oynadın, ya bile bile bu yola çıkıp birkaç yıl birlikte olup o zaman ayrılsak daha çok üzüleceğiz sen geleceksin 45 yaşına o zaman daha çok sitem edeceksin dedim. Bırakta ona Allah karar versin diyor sen şu an beni düşündüğün için bu kararı verdigini söylüyorsun fakat sen benim şu an mutluluğumla oynayarak beni kendinden uzak tutarak daha çok mutsuz ediyorsun diyor.. anlamak istemiyor kabullenemiyor ağlıyor. Bende sen sanıyor musun benim şu an mutlu oldugumu, bende acı cekiyorum ama olmayacağını bilerek yola çıkarsam daha çok fedakarlık yapmış olacağız daha çok bağlanacağız dedim bunu hep hiçe sayıyor hayallerimizden bahsediyor inanamıyor kabullenmiyor beni suçluyo

sevdiğini söylüyor.. artık cevap bile yazmıyorum.. bende üzülüyorum ama en dogrusu bu.. daha 2 ayda bile benim için sildiği insanlardan kızlardan bahsediyor hayatını bana odaklamış oldugundan bahsediyor dedim ki işte devam edersek çok daha fazla insan kaybetmiş olacağız çok daha üzüleceğiz.. nerden tutarsak tutalım haklıym. Şu yaptığım olgunlugu onun yapması gerekken ben yapıyorum değil mi

Güncellememi okur musunuz

o da şu an beni suçlayınca vicdan azabı çekiyorum ister istemez.. sonuçta 41 yaşında adam, 2 kere evlenip ayrılmış ayrılık sebebi ise karşı tarafın ailesi yüzünden olmuş hep. brde ihmal etmiş istemeden işten geç döndüğü için. böyle böyle sorunlar birikmiş birde çocukları olmamış ayrılmışlar. ama şimdi düne kadar iyi olup bugün ayrılınca o da haklı olarak çok sinirlendi ve üzüldü vicdan azabı çekmeme neden oldu. birde 3 ay daha dersime girecek bu adam. derste nasıl yüzyüzü bakarım bilmiyoum. ama inanın hala seviyorum içimde acısı çok taze. bana dedi ki benim duygularmla oynamış oldun. yazıklar olsun sana. oysa ben hla seviyorum duyguları ile oynamadım sevdiğim için onunla yola girdim. olmayacağını ailemin reddetme ihtimali olacağını hiç düşünemedim o anların mutluluğundan. dedi ki 12 yıllık evliliğimde bile bu kadar üzülmedim çok saçma bir ayrılık sebebi olmayacağını yalnızca allah bilir sen ben bilemeyiz dedi

Yeni gelişmeleri yazıyorum. Sizce beni unutur mu? Bu şekilde benimde işimi zorlaştırıyo zira bende acı cekiyorum. Ona dedim ki "ailemin ağzından laf aldım ve gördüm ki sonu olmayan bir ilişki; izin vermeyecek karşı çıkacaklar; Boşuna her geçen gün daha çok bağlanmayalım sonunda daha çok üzülürüz dedim.1 yıl sonra biteceğine şimdi bitsin ki anılar fedakarlıklar birikmesin ikimiz yetişkin insanlarız bunlar ölçülüp tartılmalı ve öyle ilişki olmalı, sonu yok" O ise şunu dedi "Sevgimizin biraz hatrı varsa zamana bırak ki biz bitirmeyelim Allah isterse o bitirir ve o acıda vermez lütfen sakin ol zamanla düzelir ya da bilemeyiz uygun bir yer zaman ve de sebeple biter ama böyle gercekten çok yazık biraz dur ve durul seni korkutan evlilik ise unutma biz evlilik niyetindeyiz sürecinde değilki biraz mantıklı ol az sakin ol belki ilerde uyum problemi yaşarız sevgimiz zayıflar ve söner ama sen sevgimiz zirvedeyken uçuruma itiyorsun yazık ediyorsun kendine de bana da

Ona olmayacağını anlattım ailemin karşı çıkacağını anlattım onlara sordum dedim.. benim kaybedecek bir şeyim yok ben senle mutluyken sırf senin bu yaşta benle boşuna vakit kaybetmiş olmayasın diye ben şu an kendi mutluluğumdan da ödün vererek bu ayrılık kararını aldım çünkü bak 2 haftada bile bana diyorsun ki duygularım ile oynadın, ya bile bile bu yola çıkıp birkaç yıl birlikte olup o zaman ayrılsak daha çok üzüleceğiz sen geleceksin 45 yaşına o zaman daha çok sitem edeceksin dedim. Bırakta ona Allah karar versin diyor sen şu an beni düşündüğün için bu kararı verdigini söylüyorsun fakat sen benim şu an mutluluğumla oynayarak beni kendinden uzak tutarak daha çok mutsuz ediyorsun diyor.. anlamak istemiyor kabullenemiyor ağlıyor. Bende sen sanıyor musun benim şu an mutlu oldugumu, bende acı cekiyorum ama olmayacağını bilerek yola çıkarsam daha çok fedakarlık yapmış olacağız daha çok bağlanacağız dedim bunu hep hiçe sayıyor hayallerimizden bahsediyor inanamıyor kabullenmiyor beni suçluyor

sevdiğini söylüyor.. artık cevap bile yazmıyorum.. bende üzülüyorum ama en dogrusu bu.. daha 2 ayda bile benim için sildiği insanlardan kızlardan bahsediyor hayatını bana odaklamış oldugundan bahsediyor dedim ki işte devam edersek çok daha fazla insan kaybetmiş olacağız çok daha üzüleceğiz.. nerden tutarsak tutalım haklıym. Şu yaptığım olgunlugu onun yapması gerekken ben yapıyorum değil mi

Güncellememi okur musunuz

ama şu an çok üzülüyor o.. ben üzülmesin istiyorum o üzüldükçe kahroluyorum onu yarı yolda bıraktığımı hissediyorum vicdan azabından kahroluyorum umarım unutur beni ve daha mutlu olur

Yeni gelişmeleri yazıyorum. Sizce beni unutur mu? Bu şekilde benimde işimi zorlaştırıyo zira bende acı cekiyorum. Ona dedim ki "ailemin ağzından laf aldım ve gördüm ki sonu olmayan bir ilişki; izin vermeyecek karşı çıkacaklar; Boşuna her geçen gün daha çok bağlanmayalım sonunda daha çok üzülürüz dedim.1 yıl sonra biteceğine şimdi bitsin ki anılar fedakarlıklar birikmesin ikimiz yetişkin insanlarız bunlar ölçülüp tartılmalı ve öyle ilişki olmalı, sonu yok" O ise şunu dedi "Sevgimizin biraz hatrı varsa zamana bırak ki biz bitirmeyelim Allah isterse o bitirir ve o acıda vermez lütfen sakin ol zamanla düzelir ya da bilemeyiz uygun bir yer zaman ve de sebeple biter ama böyle gercekten çok yazık biraz dur ve durul seni korkutan evlilik ise unutma biz evlilik niyetindeyiz sürecinde değilki biraz mantıklı ol az sakin ol belki ilerde uyum problemi yaşarız sevgimiz zayıflar ve söner ama sen sevgimiz zirvedeyken uçuruma itiyorsun yazık ediyorsun kendine de bana da

Ona olmayacağını anlattım ailemin karşı çıkacağını anlattım onlara sordum dedim.. benim kaybedecek bir şeyim yok ben senle mutluyken sırf senin bu yaşta benle boşuna vakit kaybetmiş olmayasın diye ben şu an kendi mutluluğumdan da ödün vererek bu ayrılık kararını aldım çünkü bak 2 haftada bile bana diyorsun ki duygularım ile oynadın, ya bile bile bu yola çıkıp birkaç yıl birlikte olup o zaman ayrılsak daha çok üzüleceğiz sen geleceksin 45 yaşına o zaman daha çok sitem edeceksin dedim. Bırakta ona Allah karar versin diyor sen şu an beni düşündüğün için bu kararı verdigini söylüyorsun fakat sen benim şu an mutluluğumla oynayarak beni kendinden uzak tutarak daha çok mutsuz ediyorsun diyor.. anlamak istemiyor kabullenemiyor ağlıyor. Bende sen sanıyor musun benim şu an mutlu oldugumu, bende acı cekiyorum ama olmayacağını bilerek yola çıkarsam daha çok fedakarlık yapmış olacağız daha çok bağlanacağız dedim bunu hep hiçe sayıyor hayallerimizden bahsediyor inanamıyor kabullenmiyor beni suçluyor

sevdiğini söylüyor.. artık cevap bile yazmıyorum.. bende üzülüyorum ama en dogrusu bu.. daha 2 ayda bile benim için sildiği insanlardan kızlardan bahsediyor hayatını bana odaklamış oldugundan bahsediyor dedim ki işte devam edersek çok daha fazla insan kaybetmiş olacağız çok daha üzüleceğiz.. nerden tutarsak tutalım haklıym. Şu yaptığım olgunlugu onun yapması gerekken ben yapıyorum değil mi

Çok haklısınız. Kararımı verdim. Kesin. Varsın 1 ay üzülürüz. Bir ömür değil. Zaten dersime sadece 3 ay daha girecek. Ben derste de ağır başlı olurum konuşmam dersimi dinler çıkarım. Mesajlarına da cevap vermem. En iyisi bu olgun kararımın arkasında durmak. Onunla birlikte olmayacağım..

Güncellememi okur musunuz

haklıısınz. fakat şu an çok üzülüydru mvidan azabı çekiyorum kendimi hiç affetmiyorum onun açısından bakarsak o haklı çünkü. düşünsenize 2 ay her gün görüşmüşsünüz mutlusunuz hayaller kurmuşsunuz gezmişsiniz birlikte ağlayıp birlikte gülmüssünüzve bir gün pat diye yapamıyorum diyor kız size.. sonu olmayacakmış ağzından laf aldım ailemin sorun çıkacak en iyiisi ilişki ilerlemeden daha çok bağlanmadan bugünden ayrılalım diyor.. ben bunu yaptım çok kötüyüm çok üzülüyorum o da dedi sen nasıl bir insanmışsın ya falan dedi çok vicdan azabı çekiyorum

Yeni gelişmeleri yazıyorum. Sizce beni unutur mu? Bu şekilde benimde işimi zorlaştırıyo zira bende acı cekiyorum. Ona dedim ki "ailemin ağzından laf aldım ve gördüm ki sonu olmayan bir ilişki; izin vermeyecek karşı çıkacaklar; Boşuna her geçen gün daha çok bağlanmayalım sonunda daha çok üzülürüz dedim.1 yıl sonra biteceğine şimdi bitsin ki anılar fedakarlıklar birikmesin ikimiz yetişkin insanlarız bunlar ölçülüp tartılmalı ve öyle ilişki olmalı, sonu yok" O ise şunu dedi "Sevgimizin biraz hatrı varsa zamana bırak ki biz bitirmeyelim Allah isterse o bitirir ve o acıda vermez lütfen sakin ol zamanla düzelir ya da bilemeyiz uygun bir yer zaman ve de sebeple biter ama böyle gercekten çok yazık biraz dur ve durul seni korkutan evlilik ise unutma biz evlilik niyetindeyiz sürecinde değilki biraz mantıklı ol az sakin ol belki ilerde uyum problemi yaşarız sevgimiz zayıflar ve söner ama sen sevgimiz zirvedeyken uçuruma itiyorsun yazık ediyorsun kendine de bana da

Ona olmayacağını anlattım ailemin karşı çıkacağını anlattım onlara sordum dedim.. benim kaybedecek bir şeyim yok ben senle mutluyken sırf senin bu yaşta benle boşuna vakit kaybetmiş olmayasın diye ben şu an kendi mutluluğumdan da ödün vererek bu ayrılık kararını aldım çünkü bak 2 haftada bile bana diyorsun ki duygularım ile oynadın, ya bile bile bu yola çıkıp birkaç yıl birlikte olup o zaman ayrılsak daha çok üzüleceğiz sen geleceksin 45 yaşına o zaman daha çok sitem edeceksin dedim. Bırakta ona Allah karar versin diyor sen şu an beni düşündüğün için bu kararı verdigini söylüyorsun fakat sen benim şu an mutluluğumla oynayarak beni kendinden uzak tutarak daha çok mutsuz ediyorsun diyor.. anlamak istemiyor kabullenemiyor ağlıyor. Bende sen sanıyor musun benim şu an mutlu oldugumu, bende acı cekiyorum ama olmayacağını bilerek yola çıkarsam daha çok fedakarlık yapmış olacağız daha çok bağlanacağız dedim bunu hep hiçe sayıyor hayallerimizden bahsediyor inanamıyor kabullenmiyor beni suçluyor

sevdiğini söylüyor.. artık cevap bile yazmıyorum.. bende üzülüyorum ama en dogrusu bu.. daha 2 ayda bile benim için sildiği insanlardan kızlardan bahsediyor hayatını bana odaklamış oldugundan bahsediyor dedim ki işte devam edersek çok daha fazla insan kaybetmiş olacağız çok daha üzüleceğiz.. nerden tutarsak tutalım haklıym. Şu yaptığım olgunlugu onun yapması gerekken ben yapıyorum değil mi

Güncellememi okur musunuz

haklıısınz. fakat şu an çok üzülüydru mvidan azabı çekiyorum kendimi hiç affetmiyorum onun açısından bakarsak o haklı çünkü. düşünsenize 2 ay her gün görüşmüşsünüz mutlusunuz hayaller kurmuşsunuz gezmişsiniz birlikte ağlayıp birlikte gülmüssünüzve bir gün pat diye yapamıyorum diyor kız size.. sonu olmayacakmış ağzından laf aldım ailemin sorun çıkacak en iyiisi ilişki ilerlemeden daha çok bağlanmadan bugünden ayrılalım diyor.. ben bunu yaptım çok kötüyüm çok üzülüyorum o da dedi sen nasıl bir insanmışsın ya falan dedi çok vicdan azabı çekiyorum

Yeni gelişmeleri yazıyorum. Sizce beni unutur mu? Bu şekilde benimde işimi zorlaştırıyo zira bende acı cekiyorum. Ona dedim ki "ailemin ağzından laf aldım ve gördüm ki sonu olmayan bir ilişki; izin vermeyecek karşı çıkacaklar; Boşuna her geçen gün daha çok bağlanmayalım sonunda daha çok üzülürüz dedim.1 yıl sonra biteceğine şimdi bitsin ki anılar fedakarlıklar birikmesin ikimiz yetişkin insanlarız bunlar ölçülüp tartılmalı ve öyle ilişki olmalı, sonu yok" O ise şunu dedi "Sevgimizin biraz hatrı varsa zamana bırak ki biz bitirmeyelim Allah isterse o bitirir ve o acıda vermez lütfen sakin ol zamanla düzelir ya da bilemeyiz uygun bir yer zaman ve de sebeple biter ama böyle gercekten çok yazık biraz dur ve durul seni korkutan evlilik ise unutma biz evlilik niyetindeyiz sürecinde değilki biraz mantıklı ol az sakin ol belki ilerde uyum problemi yaşarız sevgimiz zayıflar ve söner ama sen sevgimiz zirvedeyken uçuruma itiyorsun yazık ediyorsun kendine de bana da

Güncellememi okur musunuz

bugün ayrılmak zorunda onu bırakmak zorunda kaldım da ondan :( içim yana yana bıraktım onu.. çünkü sonumuz olmayacaktı bunu anlamış oldum o ise duygularım ile oynadın dedi ve vicdanınla başbaşa bırakıyorum dedi vicdan yapıyorum kendimi hiç affetmeyeceğim