Deli gibi sevilmeye ihtiyacım var?

Aldatıldım. Ilk ve tek sevgilimdi ve ben bunu kendim öğrendim. Bana hiçbir açıklama bile yapmadı. Yaşımız erkendi daha belki ciddi de değildik ama evlilik ve cocuk planları yapmıştık. ben onu her şeyden çok sevip hayatımın merkezine koydum. Çünkü hayatımda gerçekten sevdiğim ve beni seven insanlar çok azlar. Ailemle aram hiç iyi değil. Babamı çoook küçük yaşta kaybettim bugün ölüm yıldönümü. Bundan önceki senelerde tüm gün evime kapatıp kendimi ağlıyordum. Bu sene mezarlığına gitmeyi planladım ama mezarlık çok tenha yerlerde ve bu mezarlıkta kotü insanlar tinerciler oluyor bana zarar verirler diye yalnız gitmekten korkuyorum. Ya böyle biri gelse çok sevse. Her istediğini yaparım ya. Yakışıklı olmasın zengin de olmasın umrumda değil. Zaten arkadaşlarım onun ve bundan önce beğendiğim erkeklerin tipsiz olduğunu ve yakismadigimizi söylüyorlar. Demek ki tipsiz seviyorum. Belki başarılı bir eğitim hayatım var ama başarılı birini de istemiyorum. Sadece sevsin, cok sevsin, yalan söylemesin. Anlasın beni, düşüncelerimi okusun, eklesin ruhunu ruhumun ucuna. Sarılmayı sevmediğimi sanıyorlar. Seviyorum aslında. Ama alışık değilim. Unuttum nasıl hissettirdiğini. Sevmeyi unuttum. Hiç öğrenmedim. Sevilmek ne bilmiyorum. biri gelse ben anlıyorum seni dese... Çok zor ya. Cidden çok zor. Ne tavsiye verirsiniz? Ne bu yaşadığım şey? Aslında bunları kendime yazdım. Kendime itiraf etmem gereken çok şey var. Ama düşüncelerinizi ve tavsiyelerinizi merak ediyorum?