4 yıllık evliyim ben. Severek evlendik. Ciddi mücadeleler verdik hem kendi içimizde, hem çevremize karşı. İlk iki yıl rüya gibiydi. İkinci senenin sonlarına doğru çatırdamalar başladı. Nazik, anlayışlı eşim gitti, yerine benim üzerimde kontrol sağlamayı takıntı haline getirmiş yabancı bir adam geldi sanki. İşi bırakmam, çocuk doğurmam için sürekli baskı yapmaya başladı ki kendisi çocuklardan nefret eder. Direndim. Kariyerime sahip çıktım ve hazır olmadan çocuk doğurmayı reddettim. Annesini kaybetmişti o ara. Alttan aldım. Sabır gösterdim. O sesini yükselttiğinde bile Allah güç verdi ve ben sakin kalmayı başardım. Kendi ailemde asla görmediğim muamelelerdi üstelik. Kavga sonunda gelir özür diler, bir daha yapmayacağına dair yeminler ederdi. Her öfkelendiğinde ise biz yine başa dönerdik. Destek alması için neredeyse yalvardım ama her seferinde lafı ağzıma tıktı. Vazgeçme dedim kendime, kolay sahip olmadın. Ailemde de böyle gördüm çünkü. Evlilik esas kötü günde yanyana durabilmek benim için. İş seyahatlerine gitmeden önce evi başıma yıkar. Dualar ederek dönerim sakinleşmiş olması için ama döndüğümde de aynısını tekrar yaşatır.
Sonunda olan oldu. O iş seyahatlerinin birinde tanıştığım bir adam, eşimle telefon konuşmama şahit oldu. Eşim ağza alınmayacak şeyler söylüyordu telefonun ucunda ve o duydu. Neler olduğuyla ilgili üstüme gelince kendime hakim olamadım. İlk kez birine anlattım ağlaya ağlaya. Bir süredir konuşuyoruz. Lütfen yanlış anlamayın. Birbirimize "siz" diye hitap ediyoruz. Tanışmamızın üzerine iki kez daha yüz yüze görüştük ve tokalaşmadan öteye gitmedik. Beni arada bir arayıp hakettiğimin bu olmadığını, boşanmam gerektiğini söylüyor.
Kafam çok karışık. Eşimi hala seviyorum ama çarelerim tükendi. Onu aldatmak aklımın ucundan bile geçmez ama kısacık sakinlik vakitlerinde gösterdiği şefkat yetmiyor artık bana. Tek başıma mücadeleden çok yoruldum.
Bir çıkış yolu yok mudur? Kurtaramaz mıyım evliliğimi?
Sonunda olan oldu. O iş seyahatlerinin birinde tanıştığım bir adam, eşimle telefon konuşmama şahit oldu. Eşim ağza alınmayacak şeyler söylüyordu telefonun ucunda ve o duydu. Neler olduğuyla ilgili üstüme gelince kendime hakim olamadım. İlk kez birine anlattım ağlaya ağlaya. Bir süredir konuşuyoruz. Lütfen yanlış anlamayın. Birbirimize "siz" diye hitap ediyoruz. Tanışmamızın üzerine iki kez daha yüz yüze görüştük ve tokalaşmadan öteye gitmedik. Beni arada bir arayıp hakettiğimin bu olmadığını, boşanmam gerektiğini söylüyor.
Kafam çok karışık. Eşimi hala seviyorum ama çarelerim tükendi. Onu aldatmak aklımın ucundan bile geçmez ama kısacık sakinlik vakitlerinde gösterdiği şefkat yetmiyor artık bana. Tek başıma mücadeleden çok yoruldum.
Bir çıkış yolu yok mudur? Kurtaramaz mıyım evliliğimi?
Güncellemeler
+1 yıl
Arkadaşlar eşim psilokolog kelimesine bile tahammül edemiyor. Ben sürekli okuyorum, danışıyorum uzmanlara. Ama tek taraflı olmuyor işte.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar