8 yıldır platoniğim.

8 yıl önce ablamın arkadaşlarınedena birine aşık oldum. aslında önce o benimle ilgileniyordu ama benim umrumda değildi,daha yaşımın küçük oldugunu düşünüp reddetmiştim uzun süre. Sonra içten içe ona ne kadar ısındıgıma farkettim ama işiştne geçti. Arayıp sormaya çekindim,kendiliğinden karşıma çıksın istedim,doğal olsun istedim. ama olmadı,küçücük memlekette senelerce bir defa karşılaşmadık. 4 yıl sonra biriyle görüşmeye başladım,ilk buluşmaya giderken yıllardır sakladıgım mesajları sildimde gittim. adını aklımdan bile geçirmemeye çalıştım. 3 yıllık br ilişki oldu ve ben onu tanıyan arkadaşlarımı bile hayatımdan çıkardım,karşımdaki insana ihanet olmasın diye düşüncelerime bile hakim olmaya çalıştım. ve sonra sevgilimle ailesi bana hayatımın kazıgını attı. ayrılalı bir yıl oldu, ben o ilk aşık oldugum adamı yıllar sonra aramaya niyet ettim,numarasını buldum,aradım servis dısı. arkadaşlarına sordum, 8 yıldır hiç kimseyle takılmadı ama şimdi bir ilişkisi var dediler :( bir insan bu kadar mı şanssız olur.

şimdi ben onun sevgilisini sosyal paylaşım sitelerinden takip ediyorum, kız ona ne alıyorsa ne söylüyors aher haltı paylaşıyor va bende içim acıya acıya takip ediyorum.

Bana acı veren bir hastalık gibi oldu bu durum, onu öyle yüce bir yere kaldırmışımki tanıdıgım herkesi ounla kıyaslayıp bir türlü daha iyisini bulamıyorum. Ben bu durumdan nasıl kurtulurum?
8 yıldır platoniğim.
Cevapla