Sessiz bir kızla sevgili olur muydunuz?

1-) Valla çok utangacım. 2. sınfta, sınıfımdaki bir kıza aşık olduğum için kendimi tanımadığım, bu benmiyim yaa diyilicek hareketler yapardım sırf beni görsün beni farketsin diye. O kadar aşıktım ki her saniye aklımdaydı.. En ön sırada oturuyordu bende onun iki sıra arkasındaydım. Yani aramızda bir sıra vardı. Hep ona bakardım ve arkadan saçlarına falan baktığım halde yinede utanırdım. Belkide düşündüklerimi duyuyo ve benim baktığımı anlıyo ama çaktırmıyo diye düşünürdüm. Bilmesini istemezdim o kadar cesaretim yoktu ve hala yok. 6. sınıfa kadar hergün an ve an böyle geçti. 6. sınıfa geldiğimizde o yoktu.. Çünkü taşınmışlar ve kaydını başka okula aldırmıştı. Lise 2ye geçene kadar karamsar bir şekilde büyüdüm.. 6. sınıftan 10. sınıfa kadar hiç görmesemde hep düşündüm. 10. sınıfa geçtiğimde hangi zamanlar bilmiyorum ama artık hislerimi kaybetmeye başladım ona karşı ve onu sevmek çok zordu düşündüm.. Dedim ki sevmemek daha güzelmiş be bir derdin yok eğlenebiliyorsun mutlu olabiliyorsun.. Sonrada düşündüm? Aşk emek diyorlar.. İki kişilik hayat yaşanır diyorlar ben yoksa bu yükğ kaldıramaz mıyım? Cesaretim mi yok? Sorunun cevabı sadece ona aşkımı söylicek cesaretimimin olmamasıydı. Eğer beni sevseydi ve söyleseydi inanın ömrümü verirdim. O anları düşünüyorum kesin verirdim. Ve biliyor musunuz ben aşık olduğum bu kızın face hesabını buldum ve sadece bir hafta önce fotoğrafına baktım..
Sadece bir fotoğrafı vardı sadece bir..
Büyümüş tabi. Hanımefendi güzel olmuş.

Okul falan yalan arkadaşlar. Benim ilkokulda öğrendiğim tek ders aşktı.

Üretilen kelime sayısından çok, niteliği önemli.

Bazıları anlatıyor da anlatıyor. Başından ne geçtiyse, tamamen aynısı.
Ee, senin yorumun ne? Bakış açından bahset bana, çıkardığın sonuç nedir? Yok..

Fotoğraf çeken kız yerine, tablo çizeni gerek bana..

İçine kapanık değilde sessiz kimse ile ilişkisi olmayan kız daha iyidir her zaman + imla hatası olmuşta ''sikici'' bir an farklı anladım kusura bakma :D