Biz, sevdiğimize 'manita' diyerek argoyla değil; 'cancağızım' diyerek hitap ederiz! Siz nasıl hitap edersiniz?

madem ki sevgiliden bahis açıldı,

şems sevgili ye demiş ki

ey sevgili,

bir gecem mahpus sana bir gündüzüm

bir yanım karanlıkta, rüyalarımdan çıkmayasın diye

bir yanım aydınlıkta, gül cemalini görmeye hasret kapında

sanma ki gündüzüm gündüz, gecem ay ve yıldız

bir yanım derbeder, sensiz

bir yanım defin kefensiz

gel gayrı, semaya meşk olalım

bülbüle taç olalım...

dizeleriyle bende katkıda bulunayım

karı koca kelimesinin mizanseni vardı bir program da arkadaşlar itiraz ediyordu banal diye, bir bayan kalktı 40 lı yaşlardaydı, bizde evin reisi kocadır, koca dağlar gibi uludur, ona dayanır uyuruz rahat rahat öyle bir dağında karı olmaya razıyız, bugün ki sevgili mantığını uygulayacağıma ben o koca adama kar olmayı tercih ederim demişti. bende ona sonuna kadar katılıyorum, bu yeni düzeni kabul etmiyorum. bize yürek lazım et parçası değil... o yüzden can, canım cancağızım tercih sebebidir.

ben sevıdıgm ınsana.. ısmı ıle hıtap ederım ederım kı gercekten degerlı bır söz yedıgımde ıcımden geldıgımı anlasın sakız cıgner gıbı degıl.!

Biri bana cancağızım dese soğurum, ne o öyle canı çıkmaya ramak kalmış ihtiyarlar gibi...

Kafama göre.. Her an yavrum diyebilirim öyle bir potansiyel var..

"Lö" diyorum ben. "'Cancağızım'" ne lö?

Sevdiğime yâârim diye hitab ederim ya da gülüm diye

karadayıda ki savcı yüzünden cancağızım lafından nefret etttim :D ben kadınım derrrimmm