Umudumu kesmek istiyorum yapamıyorum tavsiyeleriniz?

Aynı okuldaydık fakat onu fark edeli 6 ay kadar oldu. Birlikte oturduk, gülüşü, o ilgisi çıkmıyor aklımdan. Çok da kestiremiyorum bana hangi gözle baktığını. Kendimi çok da umutlandırmak istemiyorum. Çünkü beklentilere kapılıp hayal kırıklığı yaşamaktan korkuyorum. Önüme bakmak eğitim hayatımla hedeflerimle ilgilenmek istiyorum fakat olmuyor bir türlü kafamdan çıkmıyor.

Gün içinde düşümesem rüyamda görürüm, gözlerim dalmışken aklıma ondan başka birşey gelmiyor Sesiydi oturuşuydu yürüşüydü gülüşüydü derken kafamı onunla bozdum. Önüme bakmak kendimle ilgilenmek istiyorum yardım edin sizin tavsiyeleriniz nelerdir? Birinden nasıl umut kesilir? Sonunda üzülen kişi olmak istemiyorum ayaklarım yere bassın istiyorum.