Ruhlarınız bir kez dokundu mu artık isteseniz de onu yok sayamazsınız...

Ruh Dokunması

İki ruhun birbirine dokunması, çok özel bir frekansta ilişkiye geçmeleri. Çoğu zaman kelimelerle ifade edilemez ama her zaman belli belirsiz hissedilir. İki ruhun neden birbirine dokunabildiğini açıklamak pek kolay değildir ama dokunurlar. Çoğu zaman ruhları dokunan kişiler birlikteyken veya birbirlerini düşünürken yaşamın tüm ağırlığı ve koşturmacasına rağmen çok özel bir hoşnutluk, güvenlik ve güzellik hissederler.

Kabaca şunu hissederler; neden bilmiyorum ama bu düşüncede olmak o kadar huzurlu ve güvenli ki burada ben çok güvende ve huzurlu oluyorum ve bu çok güzel bir duygu. Yaşamın tüm belirsizliğine rağmen burası tam anlamıyla huzurlu ve güvenli, hem de insanın kendisini tam olarak bırakabileceği kadar... Tam dinlenme ve tam huzur. Ruh dokunması, ruh dinlenmesi, bir diğer deyişle ruh beslenmesi; ruhlar birbirine dokununca aslında her ne ise yaşadıkları büyük bir keyfile yaşarken, ruhları da yaşamın geri kalanı ile mücadele etmek üzere enerji topluyor. Hem şarj hem deşarj. Her iki taraf da keyif alıyor birbirinin varlığından. Çok iyi niyetli ve temiz bir aşk gibi bile değerlendirilebilir, yaşamın kendisine duyulan aşk gibi.

Yaşama duyulan aşkı bir insana duyulan o duyguyla özdeşleştirerek yine yaşamın içinden kendisini besleyebileceği, enerji toplayabileceği bir alan yaratıyor. Onun yanında veya onu düşünürken kendisinin çok iyi, tam ve doğru anlaşıldığını hissediyor. Çok güzel, duru ve temiz bir paylaşım duygusu yaşıyor. Hiç kesilmeden, pürüssüz, akışkan, kıvrak ve hızlı. Kendisi ile konuşuyor gibi geliyor, karşısındaki de aslında kendi ruhunun bir parçası gibi, aynı yüksek algı, aynı ruhun bir parçası gibi, yüksek ve hızlı frekansta iletişim kurulabilen bir yapısı var, sanki bir başka bedende kendi varlığını, daha doğrusu kendisinin de öz olarak yapıldığı varlığı hissediyor gibi…

Velhasıl çok güzel ve rafine bir duygu ve en iyi tarafı zamanla sadece daha da keyifli hale geliyor olması çünkü bu kez paylaşımların, ki hemen hepsi zaten lezzetli ve keyifli, biriken lezzeti de ekleniyor anın içindeki keyfe.

Düşük profil ve çok yüksek frekans. Yaşamın 3 boyutlu ve doğrusal zamanlı alıştığımız kurgusunda görünmediği ve algılanamadığı için tam olarak anlaşılamayabiliyor ve tanımlanamayabiliyor ama keyifli, huzurlu, güvenli hali doğal olarak birlikte daha fazla vakit geçirmeye veya bu imkan yoksa bile daha fazla anmaya - düşünmeye davet ediyor. Yani adı konulmadan da yaşanabiliyor çoğu zaman. Çok güzel, zarif ve hoş, serinlik veren bir sevgi duygusu gibi bir hissi var. Bu seviyeden algılayınca insan o kadar kibar ve hassas oluyor ki, bu duyguları hissettiğinde ruhunun dokunduğu kişiyi yoğun ilgisiyle fazla rahatsız etmekten bile çekinebiliyor. İki ruh arasında bir kez fark edildi mi artık algı kapıları o seviyeden açılıyor onlar arasında ve uzaktan etkisi de en az yanyana olduğu kadar güçlü olabiliyor.

Ruhlarınız bir kez dokundu mu artık isteseniz de onu yok sayamazsınız…

sizce ruha dokunmak mı tene dokunmakmıdır?