Küçükken çirkin ve ezik olup büyüyünce güzel bir kıza dönüşmek? Fikirleriniz?

Ben bebekken çok güzel doğmuşum. Annem der ki reklam bebeği gibi. Fakat ergenlik çağlarından bir tık önce çirkin ve tombik bir kızdım. Ama öyle sivilceli falanda değildim. İnsanlar beni oyununa almazdı ne biliyim çocuklar beni ezerdi aşşağılardı, sınıfın havalı kızları döverlerdi bazen. Özellikle kızlar kabul etmezdi erkeklerle takılırdım hep. Konuşmayan, hiçbirşeyi iplemeyen, içten içe üzülen dışarıdan hiçbirşeyi anlamıyormuş gibi görünen çocuktum. Annem bile çok üzülüyordu. Sonra ergenlikle beraber ben gerçekten hoş güzel boylu poslu bir kıza dönüşürken beni ezen kızlar git gide çirkinleşmeye başladı. Kiminin poposu çok büyüdü kiminde sivilceler çıktı suratına bakılmaz denecek kadar, kimininde burnu kocaman oldu, çok kilo aldılar derken yetişkin olduk biz.

Geçenlerde yolda karşılaştık tanıyamadım ama onlar beni gayet net tanıdılar. Bir laçkalıklar bir sempatiklikler aldı başını gitti. Küçükken şöyleydinde sonradan olağanüstü olmuşsun vay bee tavırlarına döndü muhabbet. Hala ezme peşindeydiler ama surata baksan hakikaten içi dışına yansımıştı. Adam gibi konuşsalar geçmişi sineye çekip gene düzgün konuşacaktım fakat gene yaptılar yapacaklarını. Sert bi şekilde tersledim sizin evrimde tersine dönmüş diye suratlarına güle güle uzaklaştım ordan. Ardından bir ay gibi bir zaman geçti kendi arkadaşlarımla bir bara girdik bunları gördük baya baya kaşarlık yapıyorlardı. Geldi erkek arkadaşıma sulandı açık saçık sözlerle belli ederek. Sözde gene intikam alacaklar, beni bozacaklar ya. Herif te baktı bunlara benim güzel sevgilim varken siz kimsiniz bas git dedi açık açık. Bozuldular. Çıkışta ben bi tanesini yolda yürürken gördüm indim arabadan dövdüm arabaya bindim kaçtım( ergenceydi kabul ediyorum ama erkek arkadaşıma sarkmak ne demek yani). Hah şimdi buraya kadar durumu anlamışsınızdır. Bu aralar aklıma takıldı. Acaba bu doğanın adaleti mi ? İnsanların hiç değişmeyeceğini bilen doğa böyle mi sokuyor adamı eşşeğin ...?