Kız arkadaşım var - ne yapmalıyım? Kız acı çekiyor!

Merhabalar,

Kendimi tanıtayım:

İsmim Uğur. 23 yaşındayım ve Mühendislik okuyorum. Almanyadan katılıyorum.

Başımda bir dert var bilemezsiniz. 13 aydır bir kız arkadaşım var, kendisi 18 yaşında, yani benden 5 yaş küçük. Onunla iyi anlaşıyoruz aslında ama benim içimde gel gitler var...

Bu kıza acı çektiriyorum! Buna son deme vakti geldi. Kıza yazık. Kızla ilgilenmiyorum, o beni seviyor ve size söyleyim: Kız MUHTEŞEM. Güzelmi diye sorarsanız: O kadar değil! Kafama takılıyor!

Onun bana bir mesajı:

"Hayır Tadı kalmadı daha bugünün. Farkındamısın hergün ben arayıp, soruyorum Seni. Küçük Çocukmusun qibi hatırlatıorum hep kendimi sana. Artık yeter! Kendine gel, du bist 23 yaşın basın gelmiş hala olgunlaşamadın. Bu Günlerin, Benim Değerimi bilicene saçma sapan şeylerle Aramızı bozuyorsun. Sei endlich mal erwachsen! Hayatda Allaha şükredip, Haline sevinip, Bizim qibi iki insanı birbirimize karşılaştırdıqina seviniceqine, Gafletlesiörsün bu yaptıqin Haram!"

Kızı başta çok sevdim. Ama artık öyle değil. Etrafdaki kızlardan ve üniversitedeki bizim şu manken gibi türk kızlardan gözümü alamıyorum! Dayanamıyorum! Benim kız arkadaşım okumuyor. Kendisi okumaya sıcak bakmıyor, ama benim için okumak çok önemli! Büyük babamız geldi, çalıştı! Babalarımız ve Annelerimiz acı çekti, çalıştı. Artık YETER! Neden biz Türkler üst posizyonlarda olmayalım? Bizim Atalarımız en iyisini hak ediyorlar!

Kızla bu konuda anlaşamıyoruz! Ayrıca onun gibi bir daha bulabilirmiyim? Bana çok sadık, istediğimi yapıyor. Beni Seviyor ve beni Aldatmaz. Beni hep mutlu yapmaya çalışır, biliyorum.

Kızı bi tanısanız varya bana deli dersiniz!

İlişkimizin ilk haftalarında, henüz doğru düzgün tanışmamışken onu aldattım ve dayanamayıp kendim ona söyledim. Beni af etti. Bin pişman olmuştum...

Bundan 3 ay önce telefonunu kırdım ve hastanelik ettim. Sadece bir kaç erkekle yazıştı diye. Beni aldattı sandım ama aldatmamış, sadece "muhabbet" etmiş. Ben böyle şeylere zaten hiç gelemem. Çok sevmiştim ve o sms leri gördüğümde kafayı yedim...

Bu olayı artık annesi ve ablaları biliyor. Abisi ve babası bilmiyor!

Kız beni affetti. Ben yinede kıza sahiplenemedim. "Sen benim karım olacaksın" içten diyemiyorum.

Benim Babam solcu. Kendisi derki: "Oğlum kendin gibi okuyan kız al. İleride sende, çocuklarında rahat eder." Aslında babamın bu tür konuşmalarına gıcık olurum. Ama babam haklı! Kız dediğin erkeğine sadece sahip değil, maddi destek de olması lazım.

Benim kız arkadaşım tam bir "tüketici" babamın deyimiyle. Kendisi Başörtüsü takıyor, Babamın tam zıt gideceği bi kız yani. Annem için zaten hiç fark etmez, hatta sevinir... Benim içinde fark etmez... yeterki Türk (veya Kürt) olsun.

Kızı (bir vuruşla, yanlışlıkla) hastanelik ettim, o yüzden lütfen bu konuyu abartmayın. Konu bu değil!

Kızlarını ve Oğullarını okutmayan Anne ve Babalarımıza sesleniyorum! Hani muhtaç olduğumuz o kudret damarlarımızdaki asıl kanda mevcuttu? Hani ilim için nere olursa olsun, isterse çin olsun gidecektik?

Yazıklar Olsun Sizlere!

Uğur