Bir gün ölecek olmak konusunda ne düşünüyorsunuz?

Question

Öncelikle; İnançlı ya da inançsız olmanız önemli değil ve burada onu tartışmıyoruz.

Pekala, ne olduğunu anlamadığımız baştan çıkarıcı bir serüvenin içine doğduk. İlk 15 yılımız çok güzeldi, çocuktuk ve etrafımızdaki her maddeden zevk alır sadece anımızı yaşardık; ama zaman aktı ve büyüdük, hırslarımıza teslim olduk. Bu yolculuk çoğumuz için öss ile başladı. Hemen sonrasındaki yıllarda çok sevdiğimiz pamuk şekerini bile yemeyi unutup yeni bir araba, ev almak için kredi çektik. Borç altına girdik, bu borcu ödemek için istemediğimiz işlerde yıllarca çalıştık. Yıllar su gibi geçti, her yılbaşını dünkü gibi hatırlar olduk. Denemediğimiz zevk, tadına bakmadığımız yiyecek kalmadı. Aşık olduğumuz kişiyi unutup başka insanlara aşık olduk. Yağmurun altında sakince yürüyecek, şemsiyemizle kahve içecek kadar vaktimiz olmadı. Hep birşeylere yetişmek için koştuk; ama o koşuda bir türlü kendimize yetişemedik. Öyle ki yorgunluktan hastanelere düştük, kazandığımız parayı ilaçlara verdik.

Birgün öleceğiz ve bunun ne zaman olduğunu bilmiyoruz. En çarpıcı ifadeyle; bu siteye üye olan kişilerden birisi ölüm istatistiklerine göre belki de 1 sene içinde aramızdan ayrılacak. Belki hastalıktan belki sürpriz gelen bir kalp krizinden, belki intihardan, belki de bir trafik kazasından kimbilir.. Belki de en yaşlı üyemizin durumu pek de iyi değildir. En dindar olanımız bile ölmekten çok korkuyor ve haklı da.. En kötüsü de çok sevdiğimiz canımız, annemiz babamızın yüksek ihtimalle bizden önce ölecek olmasıdır.

Dünya 4.5 milyar yıldır yaşıyor ve bizim yaşam süremiz bu döngüye kıyasla çok kısa. En güzel hayatları yaşayan nice insanlar geçmişte silinip gittiler. Ne üzücü ki; yıllarımızı kariyere verip profesör, iş adamı vs. haline gelsek de bir gün hepsi çöpe gidecek ve bunu içten içe inkar ediyoruz. Ölümsüz olduğumuzu düşünüyor ve acımasız kararlar verip, haketmeyen insanları çok fazla üzüyoruz.

Hayatınızı nasıl yaşıyorsunuz? Hobilerinize, sevdiklerinize zaman ayırıyor musunuz, yoksa bu kargaşa da sadece sürükleniyor musunuz?

Söyleyin hadi siz ne yaptığınzı sanıyorsunuz? Kendinizden sakladığınız tüm o gerçekleri itiraf edin, ne olursa...

analog · Accepted Answer

Ölmekten gerçekten korkmuyorum.

Hayatımda gerçekten korktuğum şey ölmek değil öldürülmek üzre sakat bırakılmak olabilir.

Bunun şu ara ölüm tehdidi alıyor olmamla alakası var mı düşünmüyorum.

Öleceksek öleceğiz.

Ben sık sık ölümü aklından geçiren biriyim ve onu aklımdan ilk geçirdiğim zamanlar 4-6 yaş çocukluk dönemimdi. Ölmekten korkuyordum, ama biraz farklı bir şekilde. Her an her dakika ve şu an şu dakka ölebilme ihtimalimizden korkuyordum. Her an ölebilirdik. Belki şu an, belki 5 dakika sonra. Ve ölünce yalnız mı olacaktım, yanımda annem olacak mıydı? Mezarlarımızı yanyana denk getirebilecek miydik? Annem ne zaman ölecekti, ben ne zaman ölecektim ve en kötüsü ya annemden önce ölürsem. Peki ya sonra ölürsem? Beni tanır mıydı? O kadar çok insanın içinde hatırlar mıydı, bulabilir miydi?

Vesaire vesaire.

İntiharı kontrollü düzeyde aklından geçiren biriyim. Bu konuda ölümü göze alan bir tane girişimim oldu. Eskiden dış etkenleri suçlamaktaki ustalığımdan olsa gerek; insanları iki gruba ayırıyormuşum gibi geliyor: katil ve makdul bazında.

Bir başka deyişle, intihar edenler konusunda iki taraf oldugunu düşünüyordum:

intihar edenler,

intihar edenlerin buna kalkışmasına sebep olanlar.

Konu hakkkında son edindiğim bilgilerse bu durumu bir bedenlenme sorunu olarak ele alıyor. Başka bir deyişle bazı enkarnasyon hatalarından ötürü ruhun bedene eksik biçimde adapte olması ve geri dönme isteği.

Ben ölmenin güzel olduğunu düşünüyorum ve henüz burada tamamlamamız gerekenleri tamamlamadan bazılarımızın buna hemen ulaşmak istediğini.

Elysia · Accepted Answer

Bu konuyu düşünmeye başlayınca her şey boş, anlamsız geliyor o yüzden düşünmemeye çalışıyorum. Sonuçta bir gün öleceksek hiç kasmaya gerek yok diye düşünüyorum. Belki yarın karşıdan karşıya geçerken araba çarptığı için öleceğim. O zaman neden uğraştım ben bu kadar? Ne kadar olmadığını bilmediğim bir süre geçireceğim bu dünyada ve bunun için bin bir türlü imtihandan geçmem zorluk çekmem lazım. Anlamadığım şey neden mutluluğun üniversite sınavı, kpss zart zurt şeylerin ucunda arandığı. Yani ben bu dünyaya bir kere geleceğim ve ne kadar kalacağım zaten meçhul, o zaman neden hayatımın en güzel yıllarını birbirinden yorucu sınavlara çalışmakla didinmekle harcıyorum. Bunlara katlanmazsak bir mesleğimiz olmaz, mesleğimiz olmazsa para kazanamayız, para kazanamazsak bir halt yapamayız biliyorum. Ama şöyle bir sorun var ki, benim sırf bu paraya ulaşmak için nerden baksak bir 25 yıl geçirmem gerekecek, sonra güya rahata kavuşacağım. Peki ben 16 yaşında kansere yakalanırsam ne olacak? Ya da 18 yaşında beyin kanaması geçirirsem, üniversitenin ilk günü cinayete kurban gidersem ve bunun gibi milyon tane daha acı sonla karşılaşırsam. Ne anladık o zaman biz bu işten? Ben 25 yıl çalışıp didindiğim şeyin sefasını sürme fırsatı bulamadan ölüp gideceksem o zaman neden sahip olduğum yılları mutlu geçiremiyorum? İşte bu çıkmaza geldiğim için nefret ediyorum bu konuyu düşünmekten.

Gizli Üye · Accepted Answer

Eğer yeniden başlayabilseydim yaşama,

İkincisinde, daha çok hata yapardım.

Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,

Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.

Temizlik sorun bile olmazdı asla.

Daha çok riske girerdim.

Seyahat ederdim, daha fazla.

Daha çok güneş doğuşu izler,

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.

Görmediğim birçok yere giderdim.

Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.

Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.

Elbette mutlu anlarım oldu ama,

Yeniden başlayabilseydim eğer,

yalnız mutlu anlarım olurdu.

Farkında mısınız bilmem.

Yaşam budur zaten:Anlar, sadece anlar.

Siz de anı yaşayın.

Hiç bir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, hiç bir şey taşımazdım.

Eğer yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

Bilinmeyen yollar keşfeder,

güneşin tadına varır,

Çocuklarla oynardım,

bir şansım daha olsaydı, eğer.

Ama işte 85 'indeyim

ve biliyorum...Ölüyorum...

Jorge Luis Borges

martineden · Accepted Answer

ölüm ve yaşam aynı şeydir. şu anda ölmekteyim ve aynı şekilde yaşıyorum; her an hücrelerimiz ölür ve yenisi gelir. ve en son an gereklidir bence çünkü ölüm olmasaydı yaşamda olmazdı.

yazını okudum ve çok önemli bir şeye değindiğin için cevap vermek istedim. doğrusu yaşamı aptalca sürdürüyoruz ve ölüm döşeğindeyken hepimiz pişmanlıkla bir eksiklik duygusuyla gidiyoruz. çünkü hiç yaşamıyoruz. burada değiliz düşüncelerimizin içinde savrulup duruyoruz ya geçmişi düşünüyoruz ya da geleceği hiç fark ettiniz mi bilmiyorum. ama yaşam sadece bu anda vardır başka zaman yoktur. hırsların, nefretin, sahiplenmenin içinde sıkışıyoruz oysa yaşamın aşk olduğunu fark edip gerçek aşkın peşine düşmüyoruz. bence aşk en mühim şeydir ama bizim aşktan anladığımız şey aşk olmayan her şey maalesef. ölü ozanlar derneğinde şöyle der; yaşamınızı sıradışı kılın. sıradışı olmak için değil sıradan sonu bilinen içinde heyecan olmayan bir yaşamı seçmemek için.

biz aklın yolunu seçiyoruz dostum oysa kalbin yolunu seçmeliyiz.

Gringo · Answer

Evet insan öleceğini bilerek yaşayan tek canlı fakat sanki hiç ölmeyecekmiş gibi, bir ego ve kibirle yaşıyor. Hep daha fazlası sadece yeticek kadarı değil. Şu an yaşadığımız dünyada 2 milyardan fazla insan günde 1 dollardan azı için çalışıyor. madolyonun öbür yüzünden bahsetmeye gerek bile yok. Hep daha fazlası ve aç gözlülük...

ben de çok uzun süre düşündüm bunları hatta bi süre dağa çıktım orda filan takıldım. Sonra düşün düşün bir yere varamıyosun. Sistem sana aç gözlü olacaksın diyor olmazsan, seni ezip geçiyor. AAaaa orda ne oluyo yada bu adam ne diyo demiyor. dese ne olcak ki, en son varılan nokta ise hayatta kalmak. Hayatta kal ve sevdiklerine sahip çık. onlarda olmasa çünkü hiç tadı kalmıyor. 3 günlük dünya, sadece gezmek, takılmak ve iğtiyacın kadar bişiylere çaba göstermekten ibaret olmalıyken. İnsanlar birleşip devletler uluslar imparatorluklar filan kuruyolar. :) götü yiyen kalkar gidir kırsala... yemiyende burada hayatta kalma savaşı verir. bilmiyorum konuştuklarım sığdır belki ama içimden gelenler bunlar. Bide bu "Dust Brothers- This İs Your Life"

Gizli Üye · Answer

Bence çok rahatlatıcı bir duygu. burada bırakacaklarımız tüm sevdiklerimiz, bu zevk ve keyiflerimiz, acılarımız, ruhumuzu acıtan şeyler, hüzünlerimiz, rahatsızlıklarımız, beynimizi kemiren şeyler, mutluluk, sıcaklık... iyi ve kötü herşey herkes. bir gün sonunun geleceğini bilmek güzel ve rahatlatıcı. çünkü kimse sonsuza kadar iyiyi de kötüyü de yaşayacak kadar güçlü değil bence.

O zamana kadar insan tam anlamıyla "yaşamalı" o yüzden. çıldırmış gibi değil ama rahat. kontrollü ama eksik kalmadan.. dengeyi bulursan çokta zor olmuyor. yada belki oluyordur? belki bu yüzden ölüm çoğu kişinin aksine beni korkutmak yerine rahatlatıyor.

Denge denge, asıl kelimeyi buldum.. =) sizin dediğiniz gibi, insan sevdiklerine vakit ayırmalı.. hatta sevmediklerine öylesine eğenmek için veya bazen hiç kimseye, sadece kendi başına kalmalı. mutluluğu, zevki, acıyı, melankoliyi.. duyguların hepsinin dibine vurmalı arasıra.. hayatı en yüksekte ve en dipte olmalı.

ve bir klasiiikk... sevdiği işi yapmalı, hayatın çoğu çalışmaksa eğer ister istemez, sevdiği şeyi yapmalı.. çok şey öğrenmeli, çok yer görmeli... bazen hep evde oturmalı..

Kusura bakmayın, sizin güzelce yazışınızdan cesaret alarak uzattım..

kısacası insan sindire sindire "yaşamalı"

sonrada yaşamış şekilde ölmeli.

ölmek güzeldir =)

vo0do0 · Answer

ben belkide sadece 4-5 ay öncesine ölümden asiri korkan bir insandim ama yinedeallahi pek düsünmeyen, onun emrettiklerini yerine getirmeyen... sadece sevdigim adama konsantre olan bi insandim.

ve simdi... 4-5 ay öncesine saglikli, her ne kadar ölümden korksamda mutlu bir insandim... o vardi ya...

daha sonra kronik hasta oldugumu ögrendim 2 ay öncesine... ve iste ozaman ölümden korkmamaya basladim... neden mi... eger ölürsem en azindan kimseye yük olmam düsüncesindeyim...

terk edildim... ve anladm ki... beni terk etmeyen sadece Allahim... ve tek gercek ölüm...

o yüzden artik beni seven insanlarla.. annecigimle babacigimla.. arkdaslarimla zaman geciriyorum... allahima yöneliyorum... onun emrettiklerini yerine getiriyorum...

hayat cok acimasiz... bence hergün ölecekmisiz gibi yasayin eglenin diskolara gidin degil...

hergün ölecekmisiz gibi iman edin.. dua edin.

allah isteyen herkese uzun saglikli ömür nasip eder insallah.

güzçiçegi · Answer

ewet bazen düşünüyorum koşturup duruyoruz sabah evden cıkıyoruz belkide bir şeyleri yarım bırakarak hep düşünmüşümdür ölsem tekrar dönemesem yarım bıraktıklarıma ne olacak herkes hayatına devam edecek sonra ne olacak kafayı yiyecek gibi olunca bu düşünme işini sonraya erteliyorum ama acı verici bu dünya telaşının peşinde koşuyoruz sürekli yarın için planlar kuruyoruz bir olacak ve o yarın olmayacak yaptıgımız planlar yarım bıraktıgımız işler... en önemliside öbür taraf için hazırlıksız olmak korkutuyor beni

bilimci29 · Answer

İnsanın dünyada hiçbir ayrıcalıklı yeri olmadığını, bir gün yok olacağını, bunu kabullenmeyi bilmesini gerektiğini düşünüyorum. Cennet-cehennem şeklindeki umutların "ölüm korkusu"ndan doğduğunu biliyorum. Ölümün aslında soğuk ve acı olmadığını, geride kalanları üzse de ölecek kişi için korkulacak bir şey olmadığını, benim olduğum yerde ölümün olmadığını, ölümün olduğu yerde de benim olmadığımı aklımda tutuyorum... Kargaşadan olabildiğince uzakta durmaya çalışıyorum. Acımasız kararlar vermiyorum, kimseye kötülük etmiyorum. Kendi halimde yaşıyorum. Yaşamın kökenini ve kendi kökenimi öğrenmekle uğraşıyorum ve okuyacağım kitaplar arasında asla bir "bestseller" olmayacak ;) Çünkü insana hiç faydaları olmayan eserler. Popüler kültürden uzak durmak yanlısıyım

begüm1452 · Answer

nasıl dünyya geldiysek çeşitli merhalalerden geçerek bize tanınan mühlet bitncede ebedi aleme geçcez.inanların korkusu yoktur onları sonsuz hayat bekliyor ancak inanmayanlar için dünya hayatı kısa ve ümitsizliktir.çünki sadece toprak olacaklarını düşünürler.ölüm hak ve gerçek.iykide var ölüm temizlik düşünenize bahardaki her bitki kuryunca dökülüp toprağa karışmasa diğer bahara taze çiçekler gelirmi.insanlarda ölmek zorunda yoksa heryer yaşayan zombi dolucak.madem ölüm var herşeyin  dünyada sonu var bizlerde her anımızı dolu dolu yaşamlıyız yukarda değindiğniz gibi kariyerveb orç için harcayıp tüketmemiyiz zaten zirveye varıldığında ölüm peşinen geliyor

seeyor · Answer

Şuan alacağımız ve vereceğimiz nefeslerin bile sayılı olduğunu düşünmek... Örneğin 876.672.394 nefesim kaldı ve giderek azalıyor. Bu sayacı görebilseydik acaba nefesimizi tutar mıydık? Ölümden böylesine aptalca bir hile ile kaçabilir miydik? Sadece kendimizi kandırırdık ve nefesimizi tutardık evet. Bunu sık sık yapardık. Şuan da kendimizi kandırıyoruz. Sabah yataktan canlı çıkacağımızın garantisi olmadığı halde biz beynimizde bu garantiyi verebiliyoruz. Bu gece ölemem ki.. diyoruz. Halbuki ölüm her zaman yanımızda. Ne zaman bize geleceğini bilmiyorum ama hep yanımızda. Yakınımızda. Gölgemiz gibi bizi takip ediyor. Işığa göre gölgenin büyüyüp küçüldüğü veya bize yaklaşıp uzaklaştığı gibi gözümüzde ölüm büyüyüp küçülür, yaklaşıp uzaklaşır. Tek yapmamız gereken hiç ölmeyecekmişiz gibi bu dünya için, yarın ölecekmişiz gibi öbür dünya için çalışmak.

brownie · Answer

evet çokboşa geçiyor ömrümüz hiçbişeye değmio aslnda

zmanda cokhızlı gecio yetişilmiyo ki şuan die bişey yok onu düşündüğün an geçmişte kaldı işte

ben öldükten sonraki yaşamı çok merak ediyorum bekliyorum tabiki ölmek istemiorum ama merak işte şuanki hayat bana sevdiklerim dışşında çok boş geliyor

alışveriş aşk okul hersey boş aslnda

bunları bırakıp kendimizi dinleyebilsek nelerele varırız kimbiilir

ama hayat bize dusunme fırsatı vermeme uzerine kurulu işte böyle kargaşaya uymaya çalışıyoruz sadece okadar

Gizli Üye · Answer

aslında bundan 2 yıl önce ölümden o kadar da korkmazdım.2 yıl içinde ne değişti derseniz hayatım 180 derece değişti diyebilirim.evlendim ve bir kızım oldu.şuan 2 yaşında.o olduktan sonra herşeyden korkar oldum.emniyet kemeri bağlamazken şimdi 80-90 nı geçmiyorum.kendi canımın yok olmasınedena yine korkmuyorum ama bana bişe olursa kızım ne yapar başına birşey gelse kimden yardım ister hastalandığında korktuğunda kime sarılır ve bunun gbi şeyleri düşündükçe korkmaya başladım ölümden.bazen dalıp gidiyorum nasıl bir duygu bu insanın evladının olması.. acısını gormekten korktuğum için bazen ölmek istiyorum.ya yarın başına bişe gelirse ben nasıl dayanacam diye. neyse kısacası birgün hepimiz öleceğiz ama umarım geride bize muhtaç birini bırakmadan ölürüz

emreaydin · Answer

Hayati da ölümü de fazla ciddiye aliyoruz, ölmek hayat diye bildigimiz herseyin degismesidir. Cocukken baska bir dunyada yasiyorduk, simdi bir anlamda öldük, baska bi dunyada yasiyoruz ölüm de bunun gibi bisey bence. Ama asil sorun bize ögretilen seylerin disina cikamiyoruz hayatimizi degistirecek cesaretimiz yok. Bildigimiz herseyi unutup deger verdigimiz herseyden vazgectigimizde yeni bir hayata baslayip gercekten yasariz. Neyse boyle derin konularla da bosa vakit harcamamak lazim. Çocuk safliginda yasamak lazim mutlu olmak icin

Gizli Üye · Answer

şu yazını okuduktan sonra gerçekten de hayatımı ve kendimi düşünmeye başladım.hayır galiba ben yaşamıyorum ama hayatı yaşamalıyım aslında bugün var yarın yokuz çünkü..belki bugün belki yarın belki 5 yıl sonra belki de yıllar sonra öleceğim.ama geride güzel bir hayat yaşayarak ayrılmak istiyorum insanlara insanlığa faydam olsun istiyorum öldüğümde bile ardımdan yaptığım güzel şeyler konuşulsun onlar insanlığa yararlı olsun istiyorum.en basitinden çocuklara ve öğrencilere yardım etmek istiyorum.vee onu inanılmaz seviyorum belki asla sahip olamayacağım ama hepte seveceğim...

EsmerMatkap · Answer

Boş ver takma kafanı böyle şeylere yaşamakta ölmekte normal bişey anem babam ecdadım benden önce ölürse bende rahat giderim arkalarından çünkü benden önce oraya gitmişler ve ortamı hazırlamışlardır bende çocuklarım için onlardan önce gideceğim ortam hazır olsun cesaretleri olsun babalarıda orda olucak çünkü ölümün kötü tarafı genç yaşta ölünmesi trafik kazası v.s konular işte yoksa ecele ölüm gayet normal bana göre tabi sevenlerim evlatlarım kürek kürek toprak atsınlar üzerime varsın ölümde olsun :)

rapisa · Answer

güzel bir soru sormuşsun ne kadar yaşayacağımızı bilemiyoruz fakat sanki ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz ben insanları anlamıyorum geneldede anlaşamıyorum nedir bu hırs senden daha iyi olanı yada aynı olanı çekememek insanların arkasından iş  çevirmek sonuçta birgün öleceğiz değil mi 3 günlük dünya için birbirini kırmaya değer mi bir arkadaşım vardı söylediği söz çok hoşuma gitmişti " kalp kırmak kabe yıkmaya benzer" bu yüzden insanları kırmamaya çalışıyorum ölüm bana bunu hatırlatıyor

SinirliGenç · Answer

Ölüm bu dünyadan aslında bir kurtuluş yoludur.Sürekli bir koşuşturma.İnsan yoruluyor ve yıpranıyor lakin biz günün tadına varamayan bir halkız.Dünyada en cok calısıp ama en az maaşı alan halkın insanlarıyız.Belki bu ülkeden uzaklara gidip ıssız bir adada yasamak daha iyi olur.Orda dusunecegin sey aksam ne yiyecegin olur kredi borcların yarınkı sunumun vb. seyler olmaz.Hayat bence.Ölüme gelirsek onu ölünce düşünürüz daha çok vaktimiz var :)

Bambaska1Sey · Answer

Ben bu konuyu pek düsünmüyorum acikcasi.. ama bazen aklima gelince cok korkuyorum ölmekten.. bir gün birden bire artik hayatta olamayacagim beni cok korkutuyor, herkes unutup gitcek cok aci birsey.. ama ne yazikki herkes ölcek birgün kacamiyoruz bundan.

DecadenceOfOrpheus · Answer

Aslında bu hayatta üzerinde düşünülmesi gereken en ciddi ve yegane konu ölümdür bence ve aynı zamanda tam da bu nedenle üzerinde hiç düşünülmemelidir.

bununla ilgili sevdiğim bir söz var

"Ölümden korkmuyorum, sadece bu gerçekleştiğinde orada olmak istemiyorum"

calimero788 · Answer

öldük ölümden bir şeyler umarak

büyük bir boşlukta bozuldu büyü

nasıl hatırlamazsın o türküyü

gök parçası,dal demeti, kuş tüyü

alıştığımız bir şeydi yaşamak...

dediği gibi Orhan Veli'nin yaşamak alışkanlıktan ibaret, ölüm de mekan değişikliği sadece...

fundy101 · Answer

kendim için ve yardıma ihtiyacı olan insanlar için ve hak hukuk adalet için  yasıyorum ideallerim var gerceklestırmek ıstedıgım tek ıstegım su dunyada onurlu gururlu alın terımle çalısıpyasayıp  ınsanlar için elımden gelenın en ıyısını yapmıs olarak bu dunyadan göçüp gitmek...

orjinalhatun · Answer

Hayatımla ilgili öyle planlar yapıyorum ki sonsuzluk iksiri içmiş gibiyim sanki,bir çok hatada yapıyorum telafisini illa yaparım diyip geçiyorum ama belki buna imkanım olmıycak..kendimin değil sevdiklerimi kaybetme korkusu daha ağır basıyor sanki..çok güzel yazmışsın aslında her gün yaptığımız ama ölümü hiç düşünmeden yaşadığımı fark ettirdin bana.sadece bazı şeyler için geç kalarak ölmek zor olur herşey için her imkanımı kullandığım sürece ne zmn ölceğim sorun olmaz herhalde.

Vendetta1907 · Answer

Oğlum derdini "kızdan ayrıldım nasıl bir araya gelicem bilmiyorum" diyerek kısaca özetlesene.2 saat yazmışsın bende birşey dedim okudum :D

Gerek yok bu kadar sıkıntıya paşam yaşa ve öl.Senin inancını bilmem ama gelişinin tek bir amacı var, gidişininde öyle.Ne zaman ölücez, ölüm nasıl birşey, niye ölüyoruz gibi şeyleri de bir kenara bırakın.Bu işin sahibi ne yapacağını biliyor, siz karışmayın bence.

brükseltarhanası · Answer

Hayatımda bugüne kadar hep mutluluğum için yaşadım, mutlu olduğum şeyleri yaptım ve böyle yapmaya da devam ediyorum ve mutlu olduğumu düşünüyorum ama bir gün ölücek olmak beni korkutmuyor çünkü topraktan geldik toprağa gideceğiz ve asıl dünya o zaman başlayacak aslında biten bir şey yok ölüm   okuldaki finaller gibi kağıdı verip sonucunu uzunca beklemek ve sonuçlarına katlanmak..

lady_21 · Answer

bunu bende çok düşünüyorum bu sıralar . yapmak istediklerime bakıyorum yapabildiklerime bakıyorum boş uğraşlarıma bakıyorum sürekli bir hesap içerisindeyim yani . ben kendime bir liste yaptım ölmeden önce yapmak istediğim şeyleri ve hayallerimi madde madde yazıyorum . yaptıklarıma zamanı gelince tik koyuyorum .böyle daha iyi oldu en azından artık sadece düşünce olarak kalmıyor

ilyada1991 · Answer

3 yıldır ölümün beni ve yakındakilerimi alacağını neredeyse günlük olarak düşünüyorum ama hiç bir yere yansıtmıyorum ve düşündükçe herşeyi kaybetmeye başladım galiba düşünmek yerine inandığın din için bir çaba göstermek daha mantıklı gibi kısacası üzüntü duyuyorum kimseyi kırmak istemiyorum ama kırıyoruz işte yanlışlıkla.. çok güzel anlatmışsın yüreğine sağlık bu arada

ossmen · Answer

Daha önce ölüme bir çok kez yaklaştığım oldu. Gerçi her an yakınız o da ayrı bir şey..

Ölüm korkutmuyor ama açıkçası ölümden sonraki aşamalar için hazırlıklı olduğumu sanmıyorum. Bir gün her nefis ölümü tadacak ama nasıl bir tat olduğunu (günahkar insanlar için) düşünmek bile istemiyorum. Allah tüm inanları doğru yoldan ayırmasın, başka ne diyeyim..

Themis · Answer

hergün sınav çalışmaktan bi hal olmuş durumdayım ,kendime vakit ayırıyormuyum evet kaç gün 1-2 gün birkaç saat ,bu durum beni her ne kadar rahatsız etsede anladımki lise bitince üniv üniv bitnce iş derken hayat geçip gidicek ,şuanı değerlendirmek gerekiyor.(her ne kadar uygulayamasamda :D)

marishe · Answer

Bu hayattan ne koparsam faydadır. Son nefesime kadar Allah'ın izniyle dolu dolu yaşamak istiyorum. Öldüğüm gün yeni bir başlangıç olacak buna inanıyorum bu yüzden Hiç ölmeyecekmiş gibi ahirete, yarın ölecekmiş gibi dünyaya çalış. hesabındayım. Bu yüzden ölümü düşünmekle zaman kaybetmek istemiyorum :)

gonçarov · Answer

?

Ey yeri göğü yaratan Rahman

Beni de yaratmaya,gerek mi vardı

Öksüzlük mü vardı,ölüm mü vardı

Mezarlar kazmaya kürek mi vardı

Bitişsiz bir boşlukta savruldu insan

Ne el açan vardı ne yanlış yapan

Bu ne başıboşluk,bu ne ihtişam

Senin rahatından zorun mu vardı

Başvurmadığım sınav bitiyor hemen

Kabrimin başında ağlıyor annem

Yaşamım eziyet,sonum cehennem

Sende mangal gibi yürek mi vardı

Ne peygamber vardı,ne şeytan vardı

Ne düşünmek vardı,ne bilim vardı

Ne işkence vardı,ne zulüm vardı

Bunca tantanaya lüzum mu vardı

AdamGibiAdam3 · Answer

günde 20 kere ölümü düşünen cennete gider der Peygamberimiz (s.a.v.). aslında tam bi ironi konusu ölüm... ama yardımcı metaryellerle ele alındığında, aslında acı verdiği kadar hayatın en mantıklısı olduğunu düşünürsün... Herkes bu dünyada bir döngünün parçası. herkes bir ibret ve her nefs ölümü tadınca ölümün de bir dersi olduğunu görmek hayatta mutlu olmak için yeter... Ölümü düşünen mutlu olmayı bilir... saygılar.

western · Answer

Bende bunları çok düşünüyorum ne zaman ayrılacağım bu dünyadan bilmiyorum sorun o değil ama aslında.Bu dünya tarafndan yaptırılmak zorunda kalan o kadar istediğim ama yapamadığım şeyler.Ölüp gidecek olan benim ama benden çok bu dünya hakim benim üzerimde.Sınavıydı,işiydi  parasıydı derken yapmak istediklerim hep arka planda kalıyo.Bu en kötü tarafı bence

Grecarne · Answer

Benim için anlatdığın o devir bitmedi daha. Çok güzel anlatdın evet  ben de gecen yıl kafayı ölüme fena takmışdım kırdığımız insanların, yaptığımız hataların, boşa geçirdiğimiz onca zamanın daha bir çok pişman olucağımız şeylerin hesabını nasıl vericez? Allah bilir

tylerx · Answer

Sen zeki bi insansın :) "Medeniyetin bu gidişinde maddi eşyaların değerini red ediyorum" - Tyler Durden. Bu filmi izleyene kadar düşüncelerimi ben de bilmiyordum. Şimdi aklımda ne din var ne kariyer. Hayatta sadece yapmak istediğin şeyi yapamıyorsun malesef.  Bu yüzden yapabildiğimiz şeylere yönelmek mutluluğun sırrı bence ^^. İmkanlarımız dahilinde mutlu oluyoruz yani. Tabiki hayaller olmazsa, insan insan olmaz. Ama hayalleri ne kadar mantıklı tutarsak o denli mutlu oluruz.

çılgınbakire00 · Answer

insan oglu dogar buyur ve ölür bu bizim dogamızda var. bu dünyada yaptıklarımız oldukten sonra bize karsılık olarak geri donecek bunu bilmeli ve sonradan ne yasamak istiyorsak o dogrultuda hareketlerimizi yonlendirmeliyiz

Gizli Üye · Answer

umrumda değil

ne össyi umursadım nede başka birşeyi bu güne kadar hayatımı eylencesine yaşadım

ne sınavlara çalıştım nede aldıgım notlarla puanlarla ilgilendim

ünv. 1deyim seçtiğim bölüm en büyük hobimdir

bazen tek tartışım konu ben keyif insanıyım keyfime göre yaşıyom

"o kadar istiyorsa hayat bana ayak uydursun" derim

kafana takma geçer bunlar benden iyi geceler gelir herkese

fall88 · Answer

ölüm zaten hayatın gerçeği. ataist olanlar bile inkar edemez. hem gerçek hem korkutucu bir konu. düşündükçe işin içinden çıkamıyorum ne zaman nerede nasıl ölücem soruları aklımı kemiriyor. en sonunda konuyu aklımdan çıkarmaya çalışıyorum.

Gizli Üye · Answer

hepimiz öleceğiz hani bir laf vardır ''bir gün ölmek için her gün nefes alıyoruz '' diye

ben her gün öldüm her gece yeniden

gün ışığı ile devam ettim hiç bir şey yokmuş gibi

sanki hep mutluymuş , her günüm güler yüzümle geçiyormuş gibi

ne biliyim aslında hepimiz ölüyoruz yavaş yavaş ince ince kopuyor bağlarımız

belki biraz yontulmuş olsaydık

hani çok azda işlenmiş

belki biraz insan şekilni almış olabilirdik

vicdan merhamet ve dürüstülüğü kazanabilseydik eğer

şuan kimse ölümden korkmayacaktı

hepimizin eksik yanları var bildiği işlediği suçları..

bunun için korkuyoruz

en kötüsü de korka korka yapmamız bile bile..

abc44 · Answer

Tohumu toprağa attığında görünüşte yok olur ama gerçekte daha büyük bir şekilde çıkar. Ölüme de bu şekilde bakıyorum. Görünüşte yok oluyosun ama aslında daha büyük bir hayata başlıyosun diye düşünüyorum. Ama boş bir inanç değil bu. Delilli kanıtlı. Seviyem yetmediği için link paylaşamıyorum ama google'la   ''seyrangah.tv ahiret'' yazıp ilk sonuca girerseniz ne demek istediği anlarsınız. 'saltanat delili'ni izlemenizi şiddetle tavsiye ediyorum.

wolkadal · Answer

valla bence bukonuda çok düşünmüşsün ama bence benim yaptığımı yapmalısın ben geleceği düşünürüm benim prensibin her olasılık düşünülmelidir.ama herzaman anı yaşarım ölümden korkmam ve ölümgeldiği zaman ben hazır olucam

büşRAşid · Answer

Allah senden razı olsun ne güzel yazmışın ne güzel sormuşun öyle.o kadar duygulandım ki mutluluktan..her an içimize çektiğimiz sayısızca nefesi nasıl sorgusuz sualsiz soluyorsak aynı şekilde sorgusuz sualsiz Allah ın emirlerini uygulamalıyız yasaklarından kaçınmayılız o zaman ölüm rabıtası yapmak acı vermek yerine tat verir inşallah.Rabbim hepimizi hidayete erenlerden eylesin inşallah...

darkwish · Answer

korkunun ecele faydası yok demişler ..  hergün öleceğimi düşünüp radikal kararlar aldığımı sandığım zaman gene alkolün dibine vurup boşvermişliklerimi yaşayıp sanki ölmeyecekmiş gibi günah işlemeye devam ediyorum .. ayılmayacakmış gibi içiyorum sanki bir daha hiç içmeyecekmiş gibi ayılıyorum ..

suarez · Answer

Küllü Nefsün Zekatül Mevt...eee o zaman haydi kop kop koy götüne gitsin kanka ya bak benide gaza getirdin sen yaw:-)vizeye çalışıyodum vize falan bi şey oldu:-)

Aneksenamun · Answer

Fani olan hiçbir şeyin peşinden koşmuyorum , maneviyat benim için çok daha önemlidir ...

ebruli_06 · Answer

ben ölecegimi düşünüorum ve ölümden korkmuorum bi an önce ölsemde günah işlemesem diye düşünüorum:)) sırnagı yazdm erchlere orda ölmek ihtmalim daha yüksek:DD

FloridaPerisi · Answer

tanrı benim yerime düşünüp beni yaratmıştır herhalde. bi daha ben neden düşüneyim değil mi. sevdiklerimizi kaybediyoruz ama zamanla acısı azalıyor onları da unutuyoruz. biz de unutulacağız. tanrı bunu da düşünmüş olmalı. telaşa gerek yok

kelebek123 · Answer

Her insan korkar ölümden ama kim  ölümü bilerek yaşamış ki  biz yaşayıp pişmanlık duymayalım yaşananlardan ..

patladigitti · Answer

bi ata sözü var; "g.t kısmetten çıktıysa, y.rrak bağdattan gelir" die. herşey nasip kısmet panpa. kaçınılmaz sondan korkmamak gerek. herkesin yaşadığı bi deneyim sonuçta =D

Ausname · Answer

Bir şey düşünmüyorum, ne de olsa şimdiye kadar 2 defa ötelendi gibi. Eninde sonunda her canlının tadacağı bir durum...

Th3BlooD · Answer

ölümlü dünya her canli ölümü tadacak ben pek düşünmüyorum ölücem diye panik yapmiyorum ölümden korkan adam ödlektir

heroes · Answer

aklıma geldikçe kötü oluyorum.Ölmekten kormuyorumda tek korktugum hiç bir şeyin farkında olmıycağımız.Eğer öldüğümüzün farkında olucaksak bu dünyada yaşananları görebilceksek ben seve seve ölmeye hazırım.Gençlerin önünü açmak lazım

Negro · Answer

Kaderde Varsa Düzülmek Neye Yarar Üzülmek :D Tabii ki Öleceğiz Bunu Unutma Ama  Hayatını Zindan Edecek kadar da büyütme derim ben :D

jokersy · Answer

Yeni bir hayatın başlangıcı diyorum sadece bu kadar.

Herdaim70cl · Answer

Ölmemeye karar verdim bu nedenle pek negatif düşüncem yok.

SHepyek · Answer

Ben giderim adım kalır, Ama dur... Adımı da alıp giderim buradan! Rahat ol... (Bu arada Mahsun Kırmızıgül'ün kopyası olmuşsun valla tebrik etmek lazım üretim departmanını.)  :D

Athynas · Answer

Ölümün olduğu yerde ben, benim olduğum yerde ölüm yok...

kaslı · Answer

ben ölmden korkmuyorum ancak sevdiklerimin benden önce ölmesinden ve cehenneme gitmekten korkuyurm.

geçbunları · Answer

ben bugün ölebilirim  şuan ölebilirim  her an ölebilirim

Narin228 · Answer

Keske o 15 li yaslarinda hep kalabilseydim birgun bu hayattan dunyadan gitmek bile icimi derin bir bosluga koyuyor oyuzden dusunmekten bile kaciyirum

Romeooo · Answer

sonuçta öldükten sonra sonsuz bir aleme gidiyoruz gecesi olmayan bir alem uykuya ihtiyaç duymadımız bir alem ölmüyoruz aslında uyanıyoruz.

Teddd · Answer

bazen bu konuda hayvanların bizden daha şanslı olduğunu düşünüyorum.En azından kavram olarak ne olduğunu bilmiyorlar.Ya da bir gün öleceklerini.

heidi · Answer

kücükken ölümü düsünüp korkardim sonrada ölümsüz  olabilicegim ihtimaliyle avuturdum kendimi ama artik ölümü  kabullendim bir cok cey gibi

sendensonra6panpa · Answer

Kendini "özgürlükçü" olarak tanımlayıp "öğrenciler tektip forma giysin yea" diyen adamın dilemmasını anlamaya Einstein zekası bile yetmez

Bir gün ölecek olmak konusunda ne düşünüyorsunuz?

En İyi Cevaplar

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bir gün ölecek olmak konusunda ne düşünüyorsunuz?

En İyi Cevaplar

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!