Kaderimde evlenmek yoksa neden dua edeyim? Evlilikten soğudum...

artık dayanamıyorum. Kalabalık, insanlar, gürültü dayanılmaz şeyler benim için. Ruhum çok daralmış durumda. Koca şehir üzerime üzerime geliyor. Herkesten, her şeyden uzakta yalnız kalmak istiyorum. Baş başa kalmak istediğim tek kişi kendim. Kısacası yalnızlığı özlüyorum.

Şuan evde tek başınayım ve panik olmuş durumdayım. Sorun şuan evde yalnız olmamdan çok, bu kocaman şehirde yalnız olmam. Çok korkuyorum ve bundan nasıl kurtulacağımı bilmiyorum. İstanbu'un göbeğinde yaşamama rağmen ot gibiyim.

O kadar üzülüyorum ki bazen, yalnızlığıma. Kol kola gezemediğim olmayan eşime, hayallerimde döşediğim evime bakıp üzülüyorum. Bazen ağlıyorum. 21 u geçtim ben de. Yaş o kadar önemli değil belki ama bu sıkıntıları üzüntüleri çekmek çok zor. çevre baskısı bir yandan. Bir de bende şu duygu oluyor, zaman boşuna akıp gidiyor diye düşünüyorum. Dolu bir hayatım var ancak sanki hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geliyor. Bunun nedenini biraz da cinselliği yaşayamamış olmanın üzüntüsüne veriyorum açıkçası.

offf ya bunlari dusundukce icim daraliyor, cozumunu bulamadikca cozumsuz bi dertmis gibi buyuyor...38-40 yasinda evlenememis ve cocuk yapamadigi icin uzgun kadinlar biliyorum ve ben de boyle hep uzgun mu olucam diyorum akşam akşam basladim yine :(

evli olanlardan bekarlık gibisi yok kıymetini bilin gezin tozun hayatınızı yaşayın derler ama benim merak ettiğim şey bu evlilik nasıl şeydir evlenip ayrılıyorlar neticede bekarlığa kavuşuyorlar ama yinede evlenmek istiyorlar :) eee hani bekarlık gibisi yoktu ne oluyorda yine evlenme krizine giriyorlar anlayamadım gitti

O kadar üzülüyorum ki bazen, yalnızlığıma. Kol kola gezemediğim olmayan eşime, hayallerimde döşediğim evime bakıp üzülüyorum. Bazen ağlıyorum. 21 u geçtim ben de. Yaş o kadar önemli değil belki ama bu sıkıntıları üzüntüleri çekmek çok zor. çevre baskısı bir yandan. Bir de bende şu duygu oluyor, zaman boşuna akıp gidiyor diye düşünüyorum. Dolu bir hayatım var ancak sanki hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geliyor. Bunun nedenini biraz da cinselliği yaşayamamış olmanın üzüntüsüne veriyorum açıkçası.

o degil de, herhalde hic benim kadar aci ceken yoktur yapayalniz kaldim resmen, kardesim evlendi coktan eskiden kimi sevdiysem hepsi su an evli ve cocuklu, ben dimdizlak ortada kaldim kimsenin umurunda olmayan, kimsenin ask duymadigi biri haftasonlari yalniz alyanslara hep uzaktan bakan ben cok mu sey istedim allahim ya

acikcasi evlenmeye merakli degilim ama beni sinir eden insanlar kucuk bi sehirde yasyorum damgali esek gibi olyo insan sanki lanetliyiz ya ayy evlenemedinmi lafa bak yaa sanki ille mecburmusum gibi bekar insanlara neden oyle bakiyolarki anlamiyorum bi turlu nasip kismet isi evlenenlerin ne ustnlugu ya da eksigi var herkesin herseyi ayni olurmu uff cok sinir oluyom cok en sonunda yurt disina cikicam cok uzun yillar sonra gelicem o zamana kadar biter heralde bu muhabbetler sanki uzayliyim peh

O kadar üzülüyorum ki bazen, yalnızlığıma. Kol kola gezemediğim olmayan eşime, hayallerimde döşediğim evime bakıp üzülüyorum. Bazen ağlıyorum. 21 i geçtim ben de. Yaş o kadar önemli değil belki ama bu sıkıntıları üzüntüleri çekmek çok zor. çevre baskısı bir yandan. Bir de bende şu duygu oluyor, zaman boşuna akıp gidiyor diye düşünüyorum. Dolu bir hayatım var ancak sanki hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geliyor. Bunun nedenini biraz da cinselliği yaşayamamış olmanın üzüntüsüne veriyorum açıkçası.

bi de şey var hani, yaşın geçiyo deniyo ya ben çok gülüyorum. sanki evlenince yaşlanmıyoruz zaman duruyo öyle genç kalıyosun. ya da adamlar bizim yaşlanmayacağımızı sanıp mı evleniyo bizimle

ben ailemle yasamadigim icin gorucu gelmiyor, tanistirmalar oldu 2 tane ikisi de olacak gibi degildi beni duyan da cirkin, hicbi ozelligi olmayan biri sanir oysa tam tersi ama kadersiz

birkeresinde eve gelmek için görücüler tutturdu :) neymiş efendim annesi bi beni görcekmiş,bğenirse kızına göstertçekmiş bak sennnnnnn :P bende reddettim tabi,satılık malmıyız yahu :) sonra birkaç kere daha üstelediler,bende kızla ancak dışarıda görüşebilirim dedim kızda utanırım ben görüşemem demiş :) buyur burdan yak obaaa bu adam nasıl evlencekte yuva kurcak bilmem :) erkekler daha delikanlı bee bu devirde kızlardan en azından ne istediğimizi biliyoruz

Maalesef ki öyle,adam gibi adam kalmamış ,olanlarda çoktan kapılmış beaaa :'(

bugun bi arkadasimin daha nisanlandigini ogrendim. offffffffff.. cildiracagim allahim..

off bu korku beni de sarıyo bazen.daha geç kaldım sayılmaz 21 yaşındayım ama korkuyorum yine de doğru düzgün sevip sevileceğim biriyle evlenememekten...

Gözünde büyütmeyenler çabucak evleniyor. Muhteşem bir aşk, inanılmaz tesadüfler, peşinden koşa koşa yorulmayan bir kız bekleyince olmuyor. İş başa düşüyor da elimi kaldıracak halim yok. Biri gelsin beni bulsun istiyorum.

guldurdun beni :) ben de uzun suredir gormedigim insanlarla okul arkadasi vs daha dogrusu bayan arkadaslarla diyip hepsinin merhaba nasilsin dan sonraki ilk sorusunun evlenmedin mi olmadindan biktim elindeki alyansi gostere gostere kadinin dusmani yine kadin. ve bence bize kendimizi kotu hissettirenler yine kadinlar hic bi erkek arkadasimdan hala yok mu biri diye bisey duymadim mesela

aynen canim yaa:( arkadaslarimla da bulusmak istemiyorum. surekli sevgili ya da nisanli muhabbeti yapiyolar. ve bana aciyan gozlerle, 'ee sen de bul birini' diyorlar. o kadar kolaydi.

senin var sanırım bir sevdiceğin,yada evlisin.. umarım seninde herşey gönlünce olur