Bir sevgilim olunca onu mutlu edememekten korkuyorum. Bu yüzden hiçbir kızla sevgili olmayı göze alamıyorum. Bunu nası yenebilirim?

teşekkür ederim tavsiyelerin için.. benim kafama taktığım nokta şu: ben bir erkeğim ve erkekler sevgililerini veya eşlerini mutu etmek zorundadır bunu yapamıyorsa gerçek bir erkek değildir. işte bu düşüncede olduğum için sevgilim olmasından korkuyorum. çünkü sevgili demek potansiyel bir hayalkırıklığı demek benim için...

ilişkiye başlamaktan korkuyorum ama işte nedeni sevgilimi mutlu edemezsem onu hayal kırıklığına uğratırsam ve beni bırakıp giderse bu benim için gerçek bir yıkım olur.. sırf bu yüzden hiç sevgilim olmadı.

evet... beni birgün karşısına alıp olmuyor yapamıyoruz ayrılalım demesi benim en büyük kabusum. en kötü rüyammm

hayır yok.. hiç sevgilim olmadı dolayısıyla hiç terkedilmedim. ama sanırım kendime güvenemiyorum ve mükemmelliyetçi bir yapım var yüz üzerinden doksan olmak beni tatmin etmiyor 100 üerinden 100 olmalıyım hiç bir insandan bunu yapamaz bu yüzden kendimi hep eksik götrüyorum.. sınıfın en yakışıklısıysam bu beni mutlu etmiyor okulun en yakışıklısı olmalıyım.. ahmet sevgilisini yunan adalarına götürmüş ben maldivlere götürmeliyim antalyaay değil.. yani benden daha iyi birşeylr yapan erkeklerin olduğu ortamlarda rahat olamıyorum sanki kız arkadaşım beni onunla aldatacak gibi hissediyorum...

aynen.. mükemmelliyetçilik kadar inanı yıpratan birşey yok.. tatmin olamıyorsun hiçbir şeyle. dünya üzerinde 7 milyar insan var illaki biri senden daha üstün olacak birşeyleri daha iyi yapacak bunu kafaya takarsan hiç mutlu olamazsın kendini yer bitirirsin... olay bu kadar basit.. ama gel de anlat kendine.. uygulamaya geçirmek de en zoru. sevgilim beni diğer erkeğin arabası daha güzel diye terkettiyse benim sevinmem gerek çünkü karaktersiz bir insandan kurtulmuş oldum bu şekilde... ilgilendiğin için çok teşekkür ederim çok yardımcı oldun :)

aslına bakarsan bir işi yapmak istediğimizde amaç o işi olabildiğince verimli yapmak olmalı mükemmel yapmak değil.. çünkü hiçbir şey mükemmel değildir her şey kusurludur az da olsa. ben mesela şöyle düşünürüm bu işi ben yüzde yüz yapabilecek miyim yapabileceksem eğer çalışmaya başlarım yok yüzde yüz yapamayacaksam hiç çalışmam öylece bırakırım.. yani mükemmele karşı acayip bir tutkum var ya mükemmel olmalı ya olmamalı.. bir takıntı haline gelmiş... aslında rahat olmak lazım..

ve şöyle bir sistem geliştirdim kafamda.. hedef olsun mesela o hedef on metre yüksekte gibi düşünelim bir merdivenle o hedefe çıkmaya çalışıyoruz.. bir atlayışta yapamayız bunu.. her gün bir adım atsak belli bir süre sonra o hedefe ulaşırız. ama şçyle bir şey de var 10. basamağa çıkmak için 1.2.3... basamaklara basmış olmak lazım yani her gün biraz biraz çıkmalı.. bu şekilde herşeyin daha kolay olduğunu farkettim

çözüm:özgüveni kazanmak ve faaliyete geçmek diyorum ben :) sence?

aynen :)