Sevgilimi çok seviyorum ama bir o kadar da üzülüyorum?

Neredeyse 1 yıllık bir ilişkimiz var. Genel olduğu gibi bizdede ilk aylar çok guzeldi. Kavgasiz, tasasiz, aşk dolu. Tabi tek tük kavgalar oluyordu ondada hep alttan alir hakli haksiz ozur diler bir sekilde orta yol bulunurdu. Bu iliski icin cok sey yapti ama bende yaptim bu onun farkinda degil. Eskisi gibi olmadigini soyledigimde yoruldum artik diyor. Kavgalarimizda surekli uste cikmaya calisiyor hakli haksiz ariyor illa hakli olmak istiyor. Bu durum beni deli ediyor dogal olarakda ne o susuyor ne ben. Kavgalarimizda oyle laflar soyluyorki bu omu diyorum. Tartismalarda geri bir sekilde barisiliyor sevgimizde guvenimizde bir eksiklik olmuyor. Ama bu kavgalar cozum bulunmamis tartismalar bir yerde patlak veriyor. Az once yine kavga ettik uzgun oldugumu bildigi halde sogukkanlilik ile cevap verdi. Bunu defalarca yapiyor olusu beni delirtiyor. Cok seviyorum ama bir o kadarda uzuluyorum sizce ne yapmali?