Hayatıma birini alsan da bir süre sonra yalnız kalmayı özlemek?

Çok güzel özetlemişsiniz. Çok teşekkür ederim

Ya da yalnız kalmak istediğinde sana saygı gösterecek biriyle birlikte olacaksın

Yaklaşık 3 yıldır yalnızım, ailemden ve arkadaşlarımdan da, yalnız geziyorum yalnız seyahat ediyorum, tek başıma olmaktan mutlu olmaya başladım. Ama bazı geceler yalnız olmanın bedeli ağır oluyor sadece. Netice de insan sosyal varlık, ne kadar yalnız olmayı sevse hoşuna da gitse bir yere kadar.
Birisiyle konuşsam da artık ihanet eden kendine eder o beni kaybeder diye düşünüyorum ve ne yaptıgıyla ilgileniyorum teorilerle değil, doğru mu yanlış mı tartışılır

Ailemden uzak kalma sebebim yurtdışında olmam, telefonla görüşüyoruz elbet ama uzaktalar işte. İnsanlar çok şaşırtıyorlar, hemde çook.
Video günlüğü gibi bir şey yapmaya başladım artık, aklıma geldikçe çekiyorum vlog tarzı ve onu da gizli klasöre “hoop”

Ve bu platforma da kendimi gerçekten çok yalnız hissettiğim zamanlar uğruyorum sadece :)

Evet vlog gerçekten güzel oldu, ve 1. yılı devirdimm
Ben insanlara fazla anlam yüklüyorum ve ilerleyen zamanlarda onların bana karşı olan davranışlarında bir değişim olduğu zaman bu beni üzüyor, o yüzden yine yalnız kalmak hâlâ kulağa hoş geliyor :)
Aklı başında mantıklı birisine benziyorsunuz, zaman ayırdığınız için de ayrıca teşekkür ederim

Kesinlikle, son 1 yıl önce ki ben ile şimdiki ben bile farkı düşünüyor farklı gözlemliyor. İnsanlar konusunu düşüneceğim :)
Hayatta size başarılar diliyorum

Şu an hiç kimseyle konuşmuyorum, ne beni merak edip de yazan var ne de benim merak edip de yazdığım, tüm gün boyunca yazan eden olmuyor bir de ben yurtdışındayım hiç arkadaşım falan da yok, yani gerçekten yalnızlığı dibine kadar yaşıyorum, geçenlerde konuşuyorduk ve bir süre sonra artık o yalnız kaldığım zamanlar aklıma gelmeye falan başladı bilmiyorum anlam veremedim, ama gerçekten birisini istiyor musun diye sorarsan da evet