En büyük aşklar nefretle mi başlar?

Eğitim gezimde biriyle tanıştım. İlk gün sohbet ettik, bana takılıyordu falan.. Sigara izmaritini doğaya atarken onu uyarmıştım. Hiç kendimi baskılayamıyorum ya, kişiliğimin sivri köşelerini törpüleyemiyorum 😂 her yerde çocuğa bir laf söyledim 😂 sonra bir şey oluyor bir iki sohbet düzeliyoruz, sonra yine bir şey oluyor, ben bir laf ediyorum, çocuk şaşırıyor.. 😂 beraber yemek yerken de salataya tuz atıyordu, ben atma dedim, ortak yiyorduk çünkü onu. Halbuki bir sus di mi ya 😂😂 şu çeneyi bi kapatamadım.. bütün gün de gezerken hiç konuşmadan yan yanaydık, hatta o hasta gibiydi, otururken yaslanmış bana en son, kalkınca fark ettim.. En son güzel ayrıldık ama, sarıldık vedalaştık. Numaraları kaydedelim görüşürüz belki dedim, oradan bir zarf. 😂 Ama şu dominant karakterimi baskılayamıyorum, yine de hayatımda iyi bir erkek olsa bırakırdım ona her şeyi ve kendimi 😂😂 siz ne düşünüyorsunuz? En büyük aşklar nefretle mi başlar? 😂

En büyük aşklar nefretle mi başlar?
Cevapla