Merhaba uzun diyenler okumasın.
Çok değişik bir tür ile evli olduğumu yeni yeni fark ediyorum.
7 yıllık evliyim.
Şimdiye kadar çok övüp takdir edip hep çok tatlı tatlı konuşurdum (çünkü benim ikinci evliliğim bunda bari sorun yaşamayayım kafasıyla)
Ben güzel konuşup ilgilendikçe ilgimden rahatsız olduğunu bunaldığını fark ettim, biraz uzaklaşamadığı için de bile bile her hafta surat astığını uyduruktan teyyare konulardan sanki dünyanın en mutsuz insanı gibi davrandığını fark ettim.
N'oldu diye sorup iki üç gün içinde neye küstüğünü anlamaya çalışıyorum, sonrasında da özür dilerken açıklama yaparken ve daha çok ilgilenmek zorunda kalırken buluyorum kendimi. Koşu bandındaki hamster gibi hissediyorum kendimi.
Neşeli mutlu ve çok ilgili olduğu zamanlar oluyor, (lovebombing yaptığı) o zamanlarda çok bakımlı oluyorum çok neşeli oluyorum kendi kendime çok güzel vakit geçirebiliyorum bu kez de benim konforumdan rahatsız oluyor kendini eşek gibi hissediyor kullanılmış hissediyor yine bilerek modumu düşürmeye çalışıyor.
Dün hadi biraz konuşalım ne yapacağız ayrılacak mıyız düzeltecek miyiz üzerinde karar verelim dedim olur dedi (normalde konuşmaz gözlerini kapatır ben konuşurken ve yok sayar sessizlikle cezalandırır ve beni çene yapmakla suçlar kendimi kötü hissettirir)
Konuştuk konuştuk konuştuk durup bir baktım kendime.
Ben yine düzeltmeye çalışan biriyim o özgür olmak isteyen biri olduğunu fark ettim. Çocuk olduğu için ayrılamıyor. Ve cesareti yok. Sonradan pişman olmaktan da korkuyor benim gibisini de bulamayacağını düşündüğü için evli kalıyor ama ruhuna eziyet gibi geliyor iyi davranmak zorunda olmak.
Çok değişik bir tür ile evli olduğumu yeni yeni fark ediyorum.
7 yıllık evliyim.
Şimdiye kadar çok övüp takdir edip hep çok tatlı tatlı konuşurdum (çünkü benim ikinci evliliğim bunda bari sorun yaşamayayım kafasıyla)
Ben güzel konuşup ilgilendikçe ilgimden rahatsız olduğunu bunaldığını fark ettim, biraz uzaklaşamadığı için de bile bile her hafta surat astığını uyduruktan teyyare konulardan sanki dünyanın en mutsuz insanı gibi davrandığını fark ettim.
N'oldu diye sorup iki üç gün içinde neye küstüğünü anlamaya çalışıyorum, sonrasında da özür dilerken açıklama yaparken ve daha çok ilgilenmek zorunda kalırken buluyorum kendimi. Koşu bandındaki hamster gibi hissediyorum kendimi.
Neşeli mutlu ve çok ilgili olduğu zamanlar oluyor, (lovebombing yaptığı) o zamanlarda çok bakımlı oluyorum çok neşeli oluyorum kendi kendime çok güzel vakit geçirebiliyorum bu kez de benim konforumdan rahatsız oluyor kendini eşek gibi hissediyor kullanılmış hissediyor yine bilerek modumu düşürmeye çalışıyor.
Dün hadi biraz konuşalım ne yapacağız ayrılacak mıyız düzeltecek miyiz üzerinde karar verelim dedim olur dedi (normalde konuşmaz gözlerini kapatır ben konuşurken ve yok sayar sessizlikle cezalandırır ve beni çene yapmakla suçlar kendimi kötü hissettirir)
Konuştuk konuştuk konuştuk durup bir baktım kendime.
Ben yine düzeltmeye çalışan biriyim o özgür olmak isteyen biri olduğunu fark ettim. Çocuk olduğu için ayrılamıyor. Ve cesareti yok. Sonradan pişman olmaktan da korkuyor benim gibisini de bulamayacağını düşündüğü için evli kalıyor ama ruhuna eziyet gibi geliyor iyi davranmak zorunda olmak.
Aşk İlişkileri
Zamansız Denim Stili
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 