Narsist eş, ilgi ve iyi davranış karşısında neden kafese girmiş gibi hisseder?

Merhaba uzun diyenler okumasın.

Çok değişik bir tür ile evli olduğumu yeni yeni fark ediyorum.
7 yıllık evliyim.
Şimdiye kadar çok övüp takdir edip hep çok tatlı tatlı konuşurdum (çünkü benim ikinci evliliğim bunda bari sorun yaşamayayım kafasıyla)
Ben güzel konuşup ilgilendikçe ilgimden rahatsız olduğunu bunaldığını fark ettim, biraz uzaklaşamadığı için de bile bile her hafta surat astığını uyduruktan teyyare konulardan sanki dünyanın en mutsuz insanı gibi davrandığını fark ettim.
N'oldu diye sorup iki üç gün içinde neye küstüğünü anlamaya çalışıyorum, sonrasında da özür dilerken açıklama yaparken ve daha çok ilgilenmek zorunda kalırken buluyorum kendimi. Koşu bandındaki hamster gibi hissediyorum kendimi.
Neşeli mutlu ve çok ilgili olduğu zamanlar oluyor, (lovebombing yaptığı) o zamanlarda çok bakımlı oluyorum çok neşeli oluyorum kendi kendime çok güzel vakit geçirebiliyorum bu kez de benim konforumdan rahatsız oluyor kendini eşek gibi hissediyor kullanılmış hissediyor yine bilerek modumu düşürmeye çalışıyor.

Dün hadi biraz konuşalım ne yapacağız ayrılacak mıyız düzeltecek miyiz üzerinde karar verelim dedim olur dedi (normalde konuşmaz gözlerini kapatır ben konuşurken ve yok sayar sessizlikle cezalandırır ve beni çene yapmakla suçlar kendimi kötü hissettirir)
Konuştuk konuştuk konuştuk durup bir baktım kendime.
Ben yine düzeltmeye çalışan biriyim o özgür olmak isteyen biri olduğunu fark ettim. Çocuk olduğu için ayrılamıyor. Ve cesareti yok. Sonradan pişman olmaktan da korkuyor benim gibisini de bulamayacağını düşündüğü için evli kalıyor ama ruhuna eziyet gibi geliyor iyi davranmak zorunda olmak.
Narsist eş, ilgi ve iyi davranış karşısında neden kafese girmiş gibi hisseder?
Cevapla