Sizi kazanması mı kaybetmesi mi kolay?

İkisi de zor. Kolum bana sıkı sıkıya bağlı, her çarpmada bedenimden kopup düşseydi alır yerine takardım ama nereye kadar. Bir süre sonra kolumu kaybetmekten değil, sürekli kaybetme korkusuyla yaşamaktan yorulurdum. En sonunda lanet olsun deyip düştüğü yerde bırakırdım. Kolumun bana sıkı sıkıya bağlı olması bana huzur veriyor, ben de onu seviyor ve ona iyi bakıyorum, tehlikelerden uzak tutuyorum, üşüdüğünde üstünü örtüyorum. ama burada önemli olan kime bağlı olduğun. Çünkü birinin sana bağlı olması, senin ona iyi davranacağın anlamına gelmiyor. İnsan kendi bedenine bile acımasız davranabiliyor, kolunu jiletliyor, üzerinde sigara söndürüyor. üstelik acısını kendisi hissettiği halde. Tabi kendine zarar veren herkes başkalarına da zarar verecek diye bir şey yok ama bağlılığın tek başına bir güvence olmadığını gösteriyor bu. Merhametsiz birine sıkı sıkıya bağlıysan o bağlılık sana huzur değil acı verir. O yüzden mesele yalnızca birine ne kadar sıkı bağlandığın değil, kime bağlandığın. Çünkü yanlış insana bağlanırsan kopmamak için gösterdiğin bütün çaba sonunda seni paramparça edebilir. Bazen insanı en çok yaralayan şey kopmak değil, kopamamaktır