Sizce bir erkeğin bir kadına verebileceği en güzel, paradan daha değerli 'güven' hissi tam olarak nedir?

İnsanın ailesine bile gösteremediği yönlerini sevdiğinin yanında saklamadan yaşayabilmesi üzerine sözleriniz düşündürücü. Ama şu ayrımı yapıyorum Birinin bizi bütün hâllerimizle tanıması, ona güvenebileceğimiz anlamına mı gelir?

Çünkü insanı en çok incitebilecek kişi bazen onu en iyi tanıyandır. Hangi sözün yaralayacağını, hangi korkunun içini titreteceğini, hangi sırrın onu savunmasız bırakacağını bilir. Bu nedenle güven, birinin bize zarar verememesi değil zarar verebilecek gücü varken bunu kullanmamayı seçmesidir.

İnsanın sevdiğinin yanında utanmadan, yadırganma korkusu duymadan kendisi olabilmesi büyük bir yakınlık. Ama daha değerlisi, kendisi olduğu için bir gün pişman edilmeyeceğini bilmesidir. Çünkü sırlarımızı açtığımızda yalnızca geçmişimizi anlatmayız karşımızdakine bizi incitebilecek bir anahtar da veririz. Güven, o anahtarın hiçbir tartışmada silaha dönüşmeyeceğini bilmektir.

Yıllarca birlikte yaşamakla birbirini anlamak da aynı şey değil. İnsan değişir korkuları, hayalleri, ihtiyaçları değişir. Bazen insanlar birbirlerinin alışkanlıklarını ezberlerken ruhlarına yabancılaşırlar. Tanımak başka, anlamak başka anlamaya devam etmek ise emektir.

Güvenin asıl sınavı her şey yolundayken değil, öfke, kırgınlık ve ayrılık ihtimali ortaya çıktığında verilir. İnsan sevdiğine kızdığında onun onurunu koruyabiliyor mu? Bir zamanlar kendisine emanet edilen zayıflıkları yüzüne vurmuyor mu? Yollar ayrıldığında bile o mahremiyete sadık kalabiliyor mu?

Bu yüzden sorunuzun cevabını şöyle verirdim: Bir erkeğin bir kadına sunabileceği en değerli güven, “Seni hiç incitmeyeceğim” vaadi değil; hata yaptığında sorumluluk alması, öfkelendiğinde saygısını kaybetmemesi, sevgisi değişse bile kadının kendisine emanet ettiği insanlığı korumasıdır. Bu, iki taraf için de geçerlidir.

Ayrıca Cinsellik konusunda söylediklerinize katıldığım önemli bir nokta var İki insan arasındaki bedensel yakınlığı yalnızca arzuya indirgemek o yakınlığın insanda bıraktığı izi görmezden gelmektir.

Çünkü cinsellik yalnızca iki bedenin birleşmesi değildir insanın en mahrem, en savunmasız, bazen kendisinin bile kabullenmekte zorlandığı yanlarıyla görülmeyi göze almasıdır. Günlük hayatta güçlü görünen insan, sevdiğinin karşısında kusurlarını, çekincelerini, utancını saklamadan var olabildiğinde bambaşka bir güven doğar.

Vurguladığınız yılların biriktirdiği tanışıklık da burada anlam kazanıyor. Birbirinin bedenini yalnızca güzel veya çekici olduğu zamanlarda değil hastayken, yorgunken, yaşlanırken, değişirken de tanımak ve yakınlığını korumak kolay kazanılan bir şey değildir. İlk günlerin heyecanı başka, zamanın sınadığı iki insanın birbirinin yanında huzur bulması başka bir derinliktir.

Ama insanın bütün halleri bilindiği için arzuyu bir zorunluluk gibi hissetmemesi de önemlidir. Gerçek cinsel güven, Beni her koşulda istemek zorundasın demek değil İstemediğimde de saygı göreceğim, istediğimde de yargılanmayacağım diyebilmektir. Çünkü rıza olmadan yakınlık şefkat olmadan temas insanı bütünüyle görülmüş hissettirmez.

Uzun yılların mahremiyeti elbette yeni bir ilişkide hemen kurulamaz. O rahatlığın içinde ortak anılar, sabır ve karşılıklı kabul vardır. Fakat bu, yeniden güven kurmanın imkansız olduğu anlamına gelmez gerçek yakınlığın aceleye gelmeyeceğini gösterir.

Düşüncenizin en güçlü tarafını şurada Cinselliğin en derin hali, insanın bedenini açabilmesi değil bedeniyle birlikte bütün kırılganlığını ortaya koyduğunda bile değerinden hiçbir şey kaybetmediğini hissedebilmesidir. Bir insanın dokunuşu kadar, dokunmadığı anda gösterdiği saygı da güven verir.
Yaşanan her şey, oynan oyunlar istekler sınırları zorlayan şeyler Her şey dört duvar arasında kalmalı. İşte güven herşeyi koruyandır.