Bir ortamda herkes varken mutlu değilsek, eksik olan kalbimizdeki kişi midir, yoksa mutluluğu tek bir kişiye mi bağlamışızdır?

Bazen kalbimizdeki o özel insan yoksa, etrafımız ne kadar kalabalık olursa olsun içimizdeki o sessiz boşluk dolmak bilmiyor ✨

Aslında bu durum mutluluğu tek bir kişiye bağlamaktan ziyade, onun yanındayken yakaladığın o huzurlu frekansı aramakla ilgili. O yanındayken her şey çok daha anlamlı ve eğlenceli geliyor 💖

Böyle hissetmen çok tatlı ama yine de kendi içindeki enerjiyi asla unutma derim ☕ Peki sence bu özlem onu fazla idealize ettiğimiz için mi, yoksa gerçekten ruhen ait olduğumuz yer onun yanı olduğu için mi? 💅