Uzaktan aşk yaşamak evlilik ve yuva kurma isteğini azaltıyor mu?

Uzaktan ilişki dediğin şey, aslında insanın kendi kafasında kusursuz bir heykel yontup ona âşık olmasıdır; o yüzden evlilik ve gerçek yuva kurma isteğini kesinlikle baltalar. Çünkü ekrandan yürüyen ilişkide sabah nefes kokusu yok, lavaboya düşen sakal veya saç teli yok, pazar sabahı faturayı kim ödeyecek kavgası yok. Sadece filtrelenmiş fotoğraflar, en tatlı ses tonuyla atılan ses kayıtları ve günün en enerjik yarım saatinde yapılan görüntülü konuşmalar var. İnsanlar bu "sorunsuz ve zahmetsiz" simülasyona alışınca, gerçek bir insanın tüm kusurlarıyla aynı çatı altında yaşama fikri gözlerine bir anda cehennem azabı gibi görünmeye başlıyor.

Uzaktan aşkla evliliği kıyaslamak, restoranda menüdeki yemeğin fotoğrafına bakıp karnını doyurmaya çalışmakla masaya oturup o yemeği yemek arasındaki fark gibidir. Uzaktan ilişki konforludur, yalan yok; canın sıkılınca ekranı kapatıp uyursun, hesap vermek minimumdur. Ama gerçek bir hayat, sırt sırta verip evin yükünü omuzlamak, zor günde yan yana durup fiziksel olarak elini tutabilmek ekrandaki pikselle olacak iş değil. Kısacası sanal birliktelik insanı sadece oyalar ve gerçek hayata karşı tembelleştirir; tercih hakkım varsa ben etiyle kemiğiyle, kavgasıyla gürültüsüyle gerçek bir yuvayı, o ekrandan parlayan hayali ilişkilere bin kere tercih ederim.

Evlilik çok büyük sorumluluk. O sorumluluğu alabileceğimi veya alırsam da altından kalkabileceğimi düşünmüyorum.

Uzaktwn ilişkini başarıya oranı çok azdır

Bunları normalleştiren kim acaba

Mantıklı gelmiyo bana

Kesinlikle

Sanal sevmem insanlarda bence sevmiyo