Mantık evliliği mi evden uzaklaşmak mı?

Ben geçen sene görücü usulü nişanlandım. Başta çok iyi olmamıza rağmen sonradan Anlaşamadık, aileler çok karıştı nişanlım ilgisizleşti, saygı ve sevgi yok oldu. Ona olan güvenim zedelendi. Ama kendi isteğimle kabul etmiştim. Deneme üzerine deneme yaşadık, ama ben çok kötü oldum ailemle de bağım koptu arkamda durmadılar. Şimdi herkese rezil oldum "anlaşamıyoruz"u kabul etmiyorlar. Depresyona girdim, zaten nişanlanmadan önce kötü şeyler yaşadım ama özgüvenim kayboldu. Karşı tarafın ailesi oğullarını savunuyor, benim ailem ben ayrılık kararı aldığım için arkamda durmuyor düzelteceksin diyor. Rezil olup olan bitenleri anlatmak yerine konuşmamayı tercih ettim ailem hala baskı yapıyor. Herkesin gözünden düştüm ilgisiz kaldı partnerim. Kaç kere evden ayrılmayı düşündüm ama işimi kaybettim. Yanı sıra üni okuyorum. Sosyal çevrem mahfoldu. Yüzüğü attım üç ay önce, zaten uzak mesafe görüşmedik nişan sürecinde. Telefondan arada konuşuyorduk ama görmüyorduk, görüşmeye çalışınca mahfoldu. Şimdi de nikah kıymak için buluşturmaya çalışıyorlar. Ailemle aram bpzuldu evlensem başıma kötü bir şey gelse arkandayız dediler ama güvenmiyorum. İçim karardı eskiden neşeli, sakin sessiz bir insandım bu yaşadıklarımdan sonra kimseye empati kuramaz oldum. Kendimi ezdirmemek için şu an tek çare evlenmemek. Ama arkamdan konuşuyor herkes bazen evden ayrılsam kendi hayatımı kursam diyorum ama altyapı yok. Arkadaşlarım ve kuzenlerim arkamda ama benim gibi onları da ciddiye almıyorlar