Birinin sevgisi sizi en çok ne zaman özgürleştirdi?

Birinin sevgisi insanı en çok, yanındayken 'Aman hakkımda ne düşünür, beni yargılar mı?' kaygısını tamamen unutturduğu an özgürleştirir bence...

​İnsanın dünyaya karşı taktığı o güçlü, yetişkin maskesini bir kenara bırakıp en maskesiz, en çocuksu halini hiç korkmadan birinin önüne koyabilmesi öyle büyük bir lüks ki. Sadece iyiliklerinle değil; eksiklerinle, saçmalıklarınla, kırılganlıklarınla bile kabul edildiğini bilmek insanı kuş gibi hafifletir. O güveni hissedince insan hem dünyaya karşı çok daha cesur oluyor hem de kendi sınırlarını aşabiliyor. Çünkü bilirsin ki düşsen de elini tutacak, seni tam olarak 'olduğun gibi' kucaklayan bir sığınak var orada.

Birinin sevgisiyle ozgurlesince özgürlüğü de ona endeksliyorsun farkında olmadan.

Asıl özgürlük yanında kimse yokken kendi kanatlarınla uçma cesaretini gösterebilmektir.

Arkasına başkasının rüzgarını alınca herkes uçar..