İyi geceler 🥰 bu hikâye beni etkiledi ve sormak istedim 🙃görmeden sevmeye inanır mısınız?

“Ben senin ellerini hiç tutmadım.
Soğuk mudur, sıcak mıdır hayal ettim sadece.
Değmedim.

Ben senin gözlerine hiç bakmadım.
Ama öyle buğuluydu ki rüyalarımda,
aklımdan çıkarmadım…”

— Ali Lidar

Bazı sözler vardır, insan okurken kendini bulur.
Ben bu dizelerde bizi buldum… 🤍

Biz birbirimize dokunmadan önce kalplerimiz birbirine değdi.
Göz göze gelmeden önce ruhlarımız birbirini tanıdı.
Sözlerimiz birbirini anladı, dualarımız aynı yerde buluştu.

Belki de bazı insanlar önce kalbe gelir,
sonra hayata…

Bizim hikâyemiz de öyle oldu.
Kolay olmadı.
Bekledik, sustuk, sabrettik.
Bazen hayat önümüze duvarlar koydu,
bazen “olmaz” dedirten yollar çıktı karşımıza.

Ama ne zaman birbirimizden uzak düşsek,
kalbimiz yine aynı yere döndü.

Şimdi geriye dönüp baktığımda
yaşadığımız onca şeyi sadece tesadüf diye açıklayamıyorum.

Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf gibi başlar,
nasip olduğunu zaman gösterir.

Belki biz birbirimizi aramadık bile…
Ama dualarımız birbirini buldu.

Ve ben bugün şuna inanıyorum:

Allah bir şeyi kalbine bu kadar derinden koyuyorsa,
bazen onun hikâyesini henüz bilmiyorsundur sadece.
Vakti vardır, sabrı vardır, imtihanı vardır…

Bizim de vardı.

Ama bütün o yolların sonunda
birbirimizin kalbine ulaşabildiysek,
bunca şeye rağmen hâlâ birbirimizi seviyorsak…

Ben buna tesadüf diyemem.

Belki de biz,
birbirimize geç kalmadık.

Tam vaktinde denk geldik.
Tam vaktinde sevdik.
Tam vaktinde birbirimizi bulduk.

Ve şimdi tek dileğim,
bu güzel nasibin sonunu da
güzel bir duayla tamamlamak… 🤍