Sevgilinizin karşı cinsten yakın arkadaşı olabilir mi?

Sevgilimin karşı cinsten yakın arkadaşı olabilir, gayet normal bir durum. Hatta bana "Aşkım Berk’le bir kahve içeceğiz" dediğinde "Tabii hayatım, selam söyle, benden de bir tatlı söyleyin" diyecek kadar geniş, İskandinav ülkeleri standartlarında bir vizyona sahibim. İki insan oturup iş konuşur, dertleşir, okul anılarını yad eder; kimsenin hayatını açık hava cezaevine çevirmeye niyetimiz yok.

Fakat bu genişliğin de İsviçre bankaları gibi çok net, aşılmaz güvenlik protokolleri ve görünmez sınır telleri vardır! Bir kere buluşma dediğin gün ışığında, insan trafiğinin yoğun olduğu, arka fonda garsonların tabak çanak şıngırdattığı medeni bir kafede gerçekleşir. Öyle gece saat 11’de "Kankamın canı çok sıkkınmış, balkonda şarap içip dertleşeceğiz" dendiği an, o modern Avrupalı kimliğim çekmeceden çıkar, yerini Ortadoğu sınır güvenliği komutanına bırakır! O kadeh kalkmaz, o kapı açılmaz; gece vakti dert dinleme mesaisi sadece resmi sevgiliye aittir, kankalar mesai saatleri içinde sıra numarası alsın.

İkinci ve en kırmızı çizgim ise "aşırı vıcıklık ve gizemli fısıldaşmalar" meselesidir. Yan yana geldiğimizde "Ayy biz Berk’le geçen sene ne delilik yapmıştık anlatamam" deyip aralarında göz kırpışmalar, kıkırdamalar falan dönüyorsa benim içimdeki demokratik rejim anında askıya alınır. Özel şakalar, gizli kodlar yok; ortada bir espri varsa tüm masa anlayacak, koro halinde güleceğiz! Hele telefonda mesajlaşırken "kankitoşum, canımın içi, bir tanem" gibi lügat kaymaları başlarsa, o geniş mezhebim anında iki beden küçülür.

Kısacası medeniyim, özgürlükçüyüm, arkadaşlığa saygım sonsuz; ama o arkadaşlık sınır tarlasına basıp "Acaba mayın var mı?" diye yoklamaya kalkan olursa, o sınırın nöbetçisi olarak anında pasaportunu iptal eder, sınır dışı ederim!