Erkekler kendileri kusurluyken neden kadınlarda kusursuz fiziksel özellikler bekliyor?

Bunun nedeni çoğu zaman fiziksel beklentiden çok, insanların kendileri için koymadıkları standartları karşı tarafa koymaları. Bazı erkekler gerçekten çok belirgin fiziksel özelliklere sahip bir kadın isterken kendi görünüşünü aynı ölçüde değerlendirmiyor; çünkü kendisini “seçen taraf” olarak görüyor. Geçmiş konusunda ise daha da ilginç bir çelişki var: Kendi geçmişini normalleştirirken karşısındaki kadının geçmişini karakter ölçüsü hâline getirebiliyor. Bu elbette bütün erkekler için geçerli değil; aynı davranışı kadınlarda da görmek mümkün. Asıl sorun, “Ben böyleyim ama partnerim kusursuz olmalı” anlayışı. İnsan kendisine tanıdığı toleransı karşısındakine de tanımıyorsa orada adaletsiz bir beklenti oluşuyor. Birinin sarışın, mavi gözlü veya belirli bir vücut ölçüsünde olmasını istemesi kendi tercihi olabilir; sorun, bunu ahlaki üstünlük gibi görüp karşısındaki insanın değerini sadece görünüşü ve geçmişi üzerinden belirlemesi.

Sizce bunu yapan sadece erkek mi?
Hep aynı karakteri tercih edip , kendini yıpratan ve bu yaşananları tecrübe etmek bir yana yaşamamış gibi davranan sonra sayısız sefer aynı karakterde huzuru mutluluğu aramaya koyulup kendini yıpratan erkek mi kadın mı?
Sizin söylediğiniz üzerinden düşünürsek ilişkide yıpranan kadın değil , erkeğin olması gerekir.
Kusur insanı insan yapan şeydir.
Kimse hatasız değildir.
Ama yanlışı sürekli hale getirip tekrar etmek insan olanın yapacağı bir şey değildir.
Saygı görmekse niyetimiz.
İlk önce kendimize duyacağız , sonra karşımızdakine göstereceğiz , en sonunda talep edeceğiz.
Hala saygısız ise dönüp arkamızı gideceğiz.
Saygı sevgi dilenmeyeceğiz.